แค่จุดเริ่มต้น

ข้อมูลอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจประจำไตรมาส 1/2557 ของสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ที่ประกาศออกมาว่าขยายตัวติดลบ 0.6% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน และหดตัวลงติดลบ 2.1% เมื่อเทียบกับไตรมาสก่อนหน้า เป็นตัวสะท้อนว่าการขยายตัวของเศรษฐกิจไทยกำลังอ่อนแรงลงในเกือบทุกด้าน

ขณะเดียวกัน ก็อธิบายผลของความขัดแย้งทางการเมืองในประเทศได้ชัดเจนว่า เริ่มกระจายผลกระทบออกไปเป็นวงกว้างกว่าที่หลายคนได้คาดคิด

ดัชนีที่บ่งบอกถึงกิจกรรมทางเศรษฐกิจของไทยตกอยู่ในสภาวะที่ไร้แรงขับเคลื่อนโดยสิ้นเชิง การใช้จ่ายการลงทุนภาคเอกชนชะลอตัวหนักติดลบ 7.3% การใช้จ่ายภาครัฐ การท่องเที่ยวต่างดับสนิท

ขณะที่ภาคการส่งออกที่หลายคนคาดหวังว่าน่าจะขยายตัวได้อย่างน้อย 57% กลับออกมาผิดคาดหมาย ขยายตัวได้เพียงแค่ 0.8% บ่งชี้ได้ว่าภาคการส่งออกของไทยที่เป็นพระเอกในการหาเงินเข้ามาพัฒนาประเทศ ยังไม่สามารถฟื้นตัวขึ้นได้อย่างเต็มที่

ด้านการใช้จ่ายของภาครัฐนั้น แม้ในส่วนรายจ่ายประจำยังคงเพิ่มขึ้น แต่รายจ่ายลงทุนกลับทรุดหนักและหดตัวแรงสุดในรอบ 13 ปี ติดลบถึง 19.3% เป็นการสะท้อนให้เห็นได้ว่า หัวรถจักรสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจให้ขยายตัวเครื่องดับแล้ว

ข้อมูลเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นดังกล่าว จึงเป็นการส่งสัญญาณให้ภาคธุรกิจ ประชาชนได้มองเห็นว่า นี่คือจุดเริ่มต้นของวิกฤตเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นเท่านั้น ยังไม่ใช่จุดจบของปัญหาทางเศรษฐกิจ หากปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองในประเทศยังลากยาวออกไป

การประเมินว่าเศรษฐกิจโดยรวมในปีนี้จะขยายตัว 1.5-2.5% จากที่เคยประเมินว่าจะขยายตัวได้ 34% นั้น อาจจำเป็นต้องปรับลดลงมาอีกครั้งในไม่ช้านี้ เพราะพิษของปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองที่เริ่มรุนแรงนั้น มีผลต่อความเชื่อมั่นของการบริโภค การลงทุน และการท่องเที่ยวอย่างมาก

สถานการณ์เช่นนี้ ผู้ประกอบการจะต้องหาทางปิดจุดอ่อน ป้องกันมิให้กิจการให้ทรุดตัวลง ขณะที่รัฐบาลรักษาการก็ต้องตระหนักถึงผลกระทบจากการรักษาอำนาจไว้ แต่บริหารจัดการประเทศไม่ได้ว่า ได้ทิ่มแทงจนสร้างบาดแผลให้กับทุกภาคส่วน

แม้หลายคนคาดหวังว่านักการเมืองผู้อาสาเข้ามาบริหารประเทศ จะมีหูไว ตาไว ความรู้สึกไว และต้องมุ่งเน้นที่จะรักษาผลประโยชน์ประเทศมากกว่ารักษาอำนาจจะเป็นเพียงอุดมคติ แต่ผู้คนในประเทศชาติต่างก็คาดหวังที่จะเห็นว่าเป็นผู้สร้างทางออกให้กับประเทศ