ลดเหลื่อมล้ำ

เดวิด พิลลิงค์ คอลัมนิสต์แห่งหนังสือพิมพ์ ไฟแนนเชียล ไทมส์ แสดงความเห็นว่า การเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างร้อนแรงในเอเชีย กลับทำให้ความเหลื่อมล้ำทางสังคมในภูมิภาคนี้เพิ่มสูงขึ้น โดยอ้างความเห็น วิโนด โทมัส ผู้อำนวยการใหญ่แห่งธนาคารเพื่อการพัฒนาเอเชีย (เอดีบี) ระบุว่า ความไม่เท่าเทียมกันทางสังคมในเอเชียเพิ่มขึ้น 1% ทุกปี ตลอดช่วงทศวรรษที่ 1990-2000 ขณะที่ทศวรรษที่ 1990 การขยายตัวทางเศรษฐกิจของเอเชียแปซิฟิกเพิ่มโดยเฉลี่ย 9% ต่อปี และราว 8.2% ในช่วงทศวรรษที่ 2000

จริงอยู่ที่การเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างร้อนแรงช่วยลดจำนวนคนที่ยากจนโดยสมบูรณ์ (ค่าครองชีพต่ำกว่า 40 บาทต่อวัน) โดยลดลงจาก 1,230 ล้านคน ในช่วงทศวรรษที่ 1990 เหลือ 790 ล้านคน ในทศวรรษที่ 2000 อย่างไรก็ดี การขยายตัวทางเศรษฐกิจกลับไม่ช่วยลดจำนวนผู้ที่ยากจนระดับปานกลาง (ค่าครองชีพต่ำกว่า 64 บาทต่อวัน) ลงได้

พิลลิงค์ ให้เหตุผลว่า สาเหตุเกิดจากการกระจายความมั่งคั่งอย่างไม่เท่าเทียม โดยเฉพาะด้านการศึกษา ที่รัฐบาลส่วนใหญ่ในเอเชียใช้งบประมาณกับด้านการศึกษาน้อยกว่า 4% ต่อจีดีพี ขณะที่ประเทศที่พัฒนาแล้วจะใช้งบประมาณการศึกษาเฉลี่ยแล้ว 5.2% ต่อจีดีพี

พิลลิงค์ ได้เสนอทางแก้ไขไว้ว่า รัฐบาลในเอเชียต้องดำเนินการกระจายความมั่งคั่งให้เข้าสังคมให้มากขึ้น ด้านสวัสดิการสังคมและสาธารณูปโภคพื้นฐาน นอกจากนี้ ต้องเร่งปราบปรามการทุจริตและระบบทุนนิยมแบบพวกพ้อง