แก้เสื่อมด้วยศีลธรรม

โศกนาฏกรรมในคดีฆ่ายกครัวที่เกิดขึ้นในระยะเวลาห่างกันเพียง 1 เดือน มีรูปแบบที่คล้ายคลึงกันคือ ลูกฆ่าพ่อแม่และพี่น้องของตัวเองอย่างเลือดเย็น โดยมูลเหตุของแรงจูงใจจากคำสารภาพของผู้ต้องหาก็เหมือนกันนั่นคือ การกดดันจากบุพการีและครอบครัว ทำให้เกิดความแค้นสะสมจนสามารถวางแผนฆ่าคนในครอบครัวด้วยตัวเอง

เรื่องนี้นับเป็นประเด็นใหญ่ในสังคม มีคำถามมากมายว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมจึงเหตุการณ์เช่นนี้ในประเทศที่เป็นศูนย์กลางของพุทธศาสนา

ทั้งสองคดีน่าจะเป็นอุทาหรณ์ให้กับครอบครัวอื่น ทำให้พ่อแม่ต้องหันมาทบทวนว่าครอบครัวมีปัญหาอะไรหรือไม่ เพราะสภาพเศรษฐกิจและสังคมไทยในปัจจุบันเปลี่ยนเร็วมาก ประเทศเปิดรับระบบทุนนิยม ที่เน้นวัตถุมากกว่าจิตใจ ทุกคนพยายามไขว่คว้าให้ได้เงินมากๆ เพื่อให้ได้สถานะทางสังคม

ในโลกทุนนิยมถ้าอยากได้เงินมากก็ต้องทำงานหนัก ทำให้ปัจจุบันพ่อและแม่ต่างต้องออกไปทำงานเพื่อหาเงินมาใช้จ่ายในครอบครัวและให้วัตถุที่ดีที่สุดแก่ลูก โดยไม่ได้เน้นในเรื่องความอบอุ่นและใกล้ชิด เมื่อไม่มีเวลาให้ลูกก็ปรนเปรอลูกด้วยวัตถุเพื่อทดแทน ทำให้เด็กกลายเป็นคนฟุ้งเฟ้อ

นอกจากนี้ ปัญหาความรุนแรงในครอบครัวและสังคมก็แผ่ขยายออกไปมาก รายการโทรทัศน์ก็มีแต่การตบตีกันแย่งผัวแย่งเมีย ระบบการศึกษาก็ไม่ได้รับการปฏิรูป ครูอาจารย์ก็ไม่เป็นตัวอย่างที่ดี

ขณะนี้กำลังมีค่านิยมผิดๆ แพร่หลายในสังคม เน้นบูชาเงิน เชิดชูคนรวยมากกว่าคนดี นักการเมืองโกหกและคอร์รัปชั่นจนร่ำรวย มีแต่คนกราบไหว้ คนทำผิดไม่ถูกลงโทษ สิ่งเหล่านี้ล้วนสร้างค่านิยมผิดๆ ให้กับสังคม และเป็นตัวอย่างเลวที่ซึมซับเข้าไปในใจคนโดยไม่รู้ตัว

ภาพรวมของประเทศไทยในขณะนี้ มีแต่ความรุนแรง มีการชุมนุมประท้วงทางการเมืองปิดถนนยิงระเบิดใส่ที่สาธารณะ การปราศรัยสร้างความเกลียดชังให้กับคนในสังคม สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ไม่ดี เด็กต้องการคนชี้แนะว่าสิ่งที่พบเจอนั้น สิ่งใดผิดสิ่งใดถูก พ่อแม่ครูบาอาจารย์ ต้องเป็นผู้อธิบายสั่งสอนและแนะนำลูกว่าอะไรผิดอะไรถูก

เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ที่ทุกภาคส่วนต้องหันมามองและลงมือแก้ไขอย่างจริงจัง อาจจะต้องถึงขั้นปฏิรูปสังคมเสียใหม่ ความเสื่อมทรามของสังคมนั้นแก้ไขได้ด้วยศีลธรรม

กรณีฆ่ายกครัวอาจเป็นความเสื่อมศีลธรรมที่ถูกปล่อยปละละเลยมานาน และถ้าไม่รีบแก้ไขในอนาคตเราอาจจะเจอคดีที่รุนแรงมากกว่านี้อีกก็ได้