ไม่ทรงก็ทรุด

แนวโน้มเศรษฐกิจโลกมีทิศทางที่ดีขึ้นในปีนี้ จากการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจในประเทศสหรัฐอเมริกา แต่ แนวโน้มเศรษฐกิจไทยกลับมีทิศทางที่ไม่ค่อยดีนักจากผลกระทบของความไม่สงบทางการเมือง โดยล่าสุดมีการประเมินการเจริญเติบโตของไทยในปีนี้อาจจะเหลือแค่ 2% จากเดิมที่เคยคาดว่าจะโตถึงประมาณ 4.55% ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเสียดายอย่างมาก

นอกจากนี้ ปัญหาการเมืองของไทยยังส่งผลกระทบต่อประเทศในอาเซียนด้วย โดยเฉพาะประเทศที่มีพื้นที่ ติดกับไทย เช่น ลาว กัมพูชา และพม่า ที่ยังมีการพัฒนาไม่มากนัก และหวังจะพึ่งไทยที่พัฒนามากกว่าในการที่ จะก้าวหน้าไปด้วยกัน ซึ่งจะเป็นประโยชน์ร่วมกันของประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้าน โดยไทยจะได้ประโยชน์มากที่สุด ดังนั้นปัญหาทางการเมืองของประเทศไทยจึงกลายเป็นปัญหาถ่วงความเจริญของประเทศเพื่อนบ้านไปด้วย

หลังจากที่ประกาศปิดกรุงเทพฯ มาได้กว่าหนึ่งอาทิตย์ แม้จะมีผลกระทบทางเศรษฐกิจค่อนข้างมาก แต่ก็ไม่ได้มีผลกับชีวิตความเป็นอยู่ของคนกรุงเทพฯ ส่วนใหญ่มากนัก ยกเว้นแต่บริเวณที่มีการชุมนุม แต่ที่น่ากังวลที่สุดคือการที่ผู้ชุมนุมประกาศปิดวิทยุการบิน โดยประชาชนจำนวนมากอาจจะไม่ทราบว่าวิทยุการบินมีหน้าที่ควบคุมการจราจรทางอากาศให้กับประเทศไทยที่มีเที่ยวบินปีละเกือบเจ็ดแสนเที่ยวบิน หรือเฉลี่ยวันละเกือบสองพันเที่ยวบิน ดังนั้นการที่ผู้ชุมนุมประกาศจะปิดวิทยุการบินก็เท่ากับการปิดสนามบิน แต่ที่หนักกว่าเพราะจะเป็นการปิดสนามบินทุกสนามบินในประเทศไทยเลยทีเดียว และยังส่งผลถึงเที่ยวบินของประเทศอื่นที่บินอยู่เหนือน่านฟ้าของไทยด้วย ซึ่งจะทำให้เกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจอย่างมหาศาล และอาจจะถือเป็นการก่อการร้ายสากลด้วย ความเสียหายของการปิดวิทยุการบินนี้จะมาก กว่าการปิดสนามบินสุวรรณภูมิเมื่อ 5 ปีที่แล้วมาก ซึ่ง จะเป็นการทุบหม้อข้าวของคนทั้งประเทศอย่างแท้จริง

หากจำกันได้ ถ้าใครได้ดูหนัง Die Hard ภาค 2 ชื่อตอน Die Harder ที่ Bruce Willis ต้องสู้กับผู้ก่อการ ร้ายสากลที่ยึดวิทยุการบินของสนามบินดัลเลส ใน กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. แล้วทำให้เครื่องบินตกหลายลำ มีผู้โดยสารเสียชีวิตจำนวนมาก นั่นคือแบบเดียวกันเลยกับผู้ชุมนุมที่จะปิดวิทยุการบิน ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่จะล้อเล่นได้

การพัฒนาน่านฟ้าของประเทศไทยเพื่อรองรับการเป็นศูนย์กลางการบินของอาเซียนตามที่ได้เคยเสนอไว้ ก็ต้องอาศัยวิทยุการบินนี้ในการพัฒนา และทราบมาว่าตำแหน่งกรรมการผู้อำนวยการใหญ่บริษัทวิทยุการบินจะว่างลงในไม่ช้านี้และอยู่ระหว่างการคัดสรร ก็อยากให้มีการคัดเลือกบุคคลที่มีความรู้ความชำนาญ มีประสบการณ์โดยเฉพาะในเรื่องนี้ให้มาดำรงตำแหน่ง เพราะเป็นเรื่องที่ต้องอาศัยความรู้ความเข้าใจสูง และต้องทราบด้วยว่าจะต้องพัฒนาต่อไปอย่างไรเพื่อรองรับการเป็นศูนย์กลางการบินของอาเซียน

อีกเรื่องหนึ่งที่น่าห่วงและได้ทำกันไปแล้วคือการปิดตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย แต่ยังโชคดีที่เป็นการปิดประตูเท่านั้น ยังไม่ได้ถึงกับปิดระบบการซื้อขาย หากเป็นเช่นนั้นจะสร้างความปั่นป่วนในการซื้อขายหลักทรัพย์ และจะทำให้ความมั่นใจของนักลงทุนทั้งในประเทศและต่างประเทศลดลงอย่างมาก

นอกจากนี้ยังมีข้อเรียกร้องทางด้านพลังงานในรูปแบบที่ไม่ถูกต้อง เช่น ให้ลดราคาน้ำมันแก๊ซโซฮอล์ 91 และแก๊ซโซฮอล์ 95 ลงลิตรละ 5 บาท และเรียกร้องพลังงานคือให้กลับคืนให้กับประชาชนซึ่งเป็นความเข้าใจที่ผิดอย่างมาก

ในขณะที่ผู้นำการชุมนุมพยายามที่จะบอกว่าการชนะการเลือกตั้งที่ผ่านมาทุกครั้งเกิดจากการซื้อเสียง แต่ปรากฏว่างานวิจัยล่าสุดของอาจารย์ปริญญา เทวานฤมิตรกุล อาจารย์ประจำภาควิชากฎหมายมหาชน คณะ นิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้ระบุออกมาชัดเจนแล้วว่า เงินซื้อเสียงไม่ได้ โดยมีเพียง 4.59% เท่านั้นที่มีผล 48.62% ไม่รับเงิน และ 46.79% รับเงินแต่ไม่กาให้ และที่น่าแปลกใจที่สุดคือ ภาคที่เงินมีผลในการซื้อเสียงมากสุด คือ ภาคใต้ 19.30% เมื่อเทียบกับภาคเหนือ 7% และภาคอีสาน 7.6% ซึ่งยังน้อยกว่าภาคกลางที่ 12.2% และผลสำรวจยังพบอีกว่า ผู้ที่จบสูงกว่าปริญญาตรีเลือกพรรคเพื่อไทย 50.30% เลือกพรรคประชาธิปัตย์ 32.30% ซึ่งแตกต่างกับความเชื่อที่ผู้นำ การชุมนุมได้พยายามบอกผู้ชุมนุมอย่างมาก นอกจากนี้หากจะย้อนหลังไปถึงคำพูดที่นายอลงกรณ์ พลบุตร ผู้ริเริ่มการปฏิรูปพรรคประชาธิปัตย์ได้เคยกล่าวไว้ว่า “พรรคประชาธิปัตย์ อย่ามาพูดว่าแพ้เพราะเงิน อาจจะเป็นเพราะเราใช้เงินมากกว่าเขาด้วยซ้ำไป” ดังนั้นพรรคประชาธิปัตย์จะต้องยอมรับความจริงในเรื่องนี้เสียก่อน และเริ่มการปฏิรูปพรรคอย่างจริงจัง มิเช่นนั้นพรรคประชาธิปัตย์จะไม่มีทางชนะการเลือกตั้งได้เลย และ ต้องมาใช้วิธีอื่นในการได้อำนาจ

สำหรับผู้เขียนแล้ว อยากจะแสดงความเห็นในการพัฒนาประเทศให้ก้าวหน้าไปในอนาคตตามชื่อคอลัมน์นี้มากกว่า ไม่ได้อยากที่จะต้องมาอธิบายความเสียหายของประเทศ และเตือนว่าอย่าทำอย่างนี้ อย่าทำอย่างนั้น ประเทศจะเสียหายอย่างไร เพราะไม่ได้เกิดการพัฒนาเลย เป็นการรักษาสถานะของประเทศที่มีแต่จะทรงตัวหรือทรุดตัวลงเท่านั้น

ก็ได้แต่หวังว่าทุกคนในประเทศนี้จะหันหน้ามาเจรจากันได้ และเริ่มต้นการปฏิรูปประเทศนี้กันอย่างจริงจัง