จะจบเมื่อไหร่ จะรุนแรงไหม

ขณะนี้มีคำถามที่ถามกันทั่วไปว่า การชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดง ซึ่งแปลงร่างเป็นคนเสื้อหลากสีจะจบลงเมื่อไร จะรุนแรงหรือไม่–แค่ไหน เป็นคำถามด้วยความวิตกกังวล และดูเหมือนจะไม่มีใครกล้าฟันธงตอบด้วยความมั่นใจ

สิ่งที่ปรากฏนับตั้งแต่มีการก่อตัวของกลุ่มคนเสื้อแดงจนกระทั่งเริ่มการชุมนุมครั้งนี้ แม้ผู้นำการชุมนุมจะประกาศมุ่งแนวทางสันติวิธี และโฉมหน้าโดยทั่วไปของผู้ชุมนุมจะเปลี่ยนจากภาพของ “อันธพาลการเมือง” เมื่อตอนเริ่มต้นเป็น “กลุ่มก่อกวน” คนเสื้อเหลือง มาเป็นการชุมนุม “โดยสงบและปราศจากอาวุธ” ตามสิทธิที่รัฐธรรมนูญรับรองเป็นอันมากแล้ว

แต่ภาพโดยรวมก็มีเหตุอันควรเชื่อได้ว่ากลุ่มผู้ชุมนุมมิใช่ผู้ชุมนุมโดยสงบและปราศจากอาวุธโดยแท้จริง และต้องการให้เกิดความรุนแรงอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะพิจารณาจากสรรพอาวุธที่สะสมไว้ทั้งที่ปรากฏทั่วไป เช่น แหลน หลาว หนังสติ๊กลูกเหล็ก อิฐตัวหนอน และอาวุธร้ายแรงที่มีการใช้โดย “คนชุดดำ” หรือคนอื่นๆ เมื่อมีการปะทะเกิดขึ้นจนทหาร ตำรวจหลายนายต้องเสียชีวิตไปแล้ว และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาถึงการกระทำของ “ผู้ก่อการร้าย” ที่ก่อวินาศกรรมด้วยระเบิด จรวด ปืน และอาวุธร้ายแรงอื่นๆ ที่น่าเชื่ออีกเช่นกันว่าเป็นการดำเนินการคู่ขนานกับการชุมนุม

ชนวนและเชื้อเพลิงแห่งความรุนแรงของฝ่ายผู้ชุมนุม จึงมีการสะสมไว้มากมาย พร้อมให้ลุกลามบานปลายออกไปอย่างกว้างขวาง โดยประสานกับฝ่าย “ก่อการร้าย” ซึ่งปฏิบัติการใช้ความรุนแรงมาโดยต่อเนื่องตั้งแต่ต้น

จึงอยู่ที่ฝ่ายรัฐบาล ทหาร และประชาชนทั่วไปว่าจะ “ตกหลุมพราง” หรือเป็นฝ่าย “เดินตาม” ยุทธศาสตร์/ยุทธวิธีที่ฝ่ายของกลุ่มคนเสื้อแดงเป็นผู้กำหนด ซึ่งแน่นอนว่าเหตุการณ์จะลุกลามบานปลายออกไปอย่างกว้างขวาง และยืดเยื้อเรื้อรังยาวนาน จนยากจะแก้ไขเยียวยา

น่ายินดีที่จนถึงปัจจุบัน ทั้งรัฐบาลและทหารยังมีความอดทน อดกลั้น และยึดถือแนวทางสันติวิธีเป็นด้านหลัก ต้องชื่นชมนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ที่ยังยืนหยัดแนวทางสันติวิธีมาได้จนถึงขณะนี้ แม้จะถูกกดดันให้ต้องเร่งรัดแก้ปัญหา เช่น การพยายาม “ขอคืนพื้นที่” เริ่มจากที่สะพานผ่านฟ้าฯ จนเกิดการปะทะรุนแรง แต่ก็สามารถยุติความรุนแรงมิให้บานปลายขยายวงออกไปได้

สิ่งที่น่าเป็นห่วงขณะนี้คือ ประชาชน โดยเฉพาะที่ได้รับผลกระทบจากการชุมนุม เริ่มหมดความอดทนกับการชุมนุมที่ดูจะไม่มีวันจบในเวลาอันรวดเร็วทันใจ หมดความอดทนกับรัฐบาลที่ไม่สามารถจับกุมคนร้ายที่ก่อวินาศกรรมได้ และหมดความอดทนกับพฤติกรรมของผู้ชุมนุมที่เริ่มสถาปนาอำนาจรัฐซ้อนรัฐ ด้วยการเข้าตรวจค้นในที่ต่างๆ ผลคือมีการกดดันรัฐบาลให้ใช้ “ความเด็ดขาด” เข้าปราบปรามสลายการชุมนุมด้วยอารมณ์ที่ร้อนแรงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ขณะนี้กำลังมีเงื่อนไขกดดันให้จัดการกับผู้ชุมนุมที่ราชประสงค์ให้จบก่อนวันที่ 17 พ.ค. ซึ่งเป็นวันโรงเรียนเปิด สิ่งเหล่านี้ล้วนจะนำไปสู่ความรุนแรงบานปลายจนเกิดความเสียหายมากมายทั้งสิ้น

รัฐบาลมาถูกทางแล้วที่ใช้มาตรการเยียวยาผู้เดือดร้อนทั้งธุรกิจและคนงาน สิ่งที่รัฐบาล ทหาร ตำรวจ และหน่วยงานความมั่นคงจะต้องเร่งกระทำ คือเร่งรัดปรับปรุงด้านการข่าวและยุทธวิธีเพื่อป้องกัน หยุดยั้ง และจับกุม “ผู้ก่อการร้าย” ให้ได้โดยเร็วที่สุด โดยยึดแนวทางสันติวิธีเป็นด้านหลักต่อไป ไม่วอกแวก