อนาคตอยู่ในมือเรา

ความขัดแย้งทางการเมืองในบ้านเราคงไม่สามารถหาทางออกได้ง่ายๆ ตราบที่นักการเมืองในฐานะตัวแทนประชาชนขาดความรับผิดชอบต่อความเป็นไปของบ้านเมืองและไม่ยึดประโยชน์ของส่วนรวม

ความขัดแย้งทางการเมืองที่ทุกฝ่ายพร้อมเผชิญหน้ากันตลอดเวลา ไม่อาจเจอทางลงง่ายดาย หากแต่ละคนปฏิเสธการมีส่วนร่วม และมองแต่ประโยชน์ส่วนตัวเป็นสำคัญ

การเมืองที่ดีไม่อาจได้มาจากการกำหนดกติกาโดยฝ่ายการเมืองเพียงลำพัง หากแต่ภาคส่วนต่างๆ ของสังคม ไม่ว่าข้าราชการประจำ นักธุรกิจ ประชาชนสาขาอาชีพต่างๆ จะต้องมีสำนึกทางการเมืองที่ต้องช่วยกันหาหนทางให้ทุกฝ่ายยอมถอยคนละก้าว และสามารถเดินไปด้วยกันได้

ช่วง 10 ปีมานี้ การเมืองไทยได้เปลี่ยนแปลงไปมาก ประชาชนหลากหลายกลุ่มตื่นตัวและมีส่วนยกระดับการเมืองการปกครองในหลายมิติ แต่ต้องยอมรับความจริงว่าพัฒนาการของการเมืองที่ดำรงอยู่ยังไม่มีพลังมากพอสร้างความเปลี่ยนแปลงตามที่แต่ละฝ่ายคาดหวัง

นั่นหมายความว่า เรายังจำเป็นต้องช่วยกันขับเคลื่อนเพื่อหาทางออกให้ประเทศร่วมกันต่อไป และแน่นอนว่ายังไม่มีใครสามารถทำนายได้ว่า จุดหมายที่ทุกคนใฝ่ฝันจะต้องใช้เวลาอีกยาวนานเท่าใด

ฉะนั้น เวลานับจากนี้ไปเราทุกคนจะต้องตื่นรู้และยื่นมือมาช่วยกันให้บ้านเมืองเดินหน้าไปให้ได้

ทัศนะที่ว่า การชุมนุมทางการเมืองเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่าย มีแต่สร้างความวุ่นวาย สร้างผลกระทบชีวิตความเป็นอยู่ และส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจ อาจจะคับแคบและสวนทางต่อสถานการณ์ความเป็นจริง

อาจจะกล่าวได้ว่าเป็นความเห็นแก่ตัวมากกว่าเห็นแก่ประโยชน์ของส่วนรวม ด้วยความขัดแย้งของคนในชาติที่เดินทางมาสู่จุดนี้ เราต่างมิอาจปฏิเสธได้ว่าแต่ละคนก็ล้วนมีส่วนทำให้สถานการณ์เดินมาสู่วิกฤตด้วยกันทั้งนั้น

สถานการณ์ความตึงเครียดของการเมืองที่มีแนวโน้มก้าวไปสู่จุดแตกหัก หลายฝ่ายประหวั่นพรั่นพรึงว่าอาจจะเกิดความรุนแรงขึ้น หรือเกิดการเผชิญหน้าขึ้นอีก ใช่ว่าจะไม่มีทางออกเสียทีเดียว

หากไม่ประสงค์ให้คนไทยลุกมาฆ่ากันอีก อย่างน้อยๆ เราต้องใช้สิทธิความเป็นพลเมืองไทยกำหนดอนาคตของเราเอง ยื่นมือออกมาช่วยกันคัดค้านกติกาอันมิชอบ ช่วยกันปฏิเสธนโยบายเฉพาะหน้าที่หวังนับหนึ่งใหม่ให้คนกลุ่มเดียวได้โอกาสย้อนมาทำร้ายประเทศในวันข้างหน้า แต่คนส่วนใหญ่ในชาติก็ยังตกอยู่ในวังวนเดิมๆ

อนาคตอยู่ในมือเรา จงใช้สิทธินั้นกำหนดชะตาของบ้านเมือง