ปรับอีไอเอ

ปัญหาการซื้อบ้านแล้วไม่ได้บ้านคงไม่ใช่เกิดครั้งสุดท้ายแน่ หากรัฐไม่เข้าไปจัดระเบียบหรือบังคับใช้กฎหมายให้เป็นจริงเป็นจังกว่านี้ โดยเฉพาะในยุคซึ่งที่อยู่อาศัยประเภทคอนโดมิเนียมได้รับความนิยมกันมาก เนื่องจากคนต้องการอาศัยอยู่ในเมืองเพื่อความสะดวกในการใช้ชีวิต การทำธุรกิจ การทำงาน หรือเพื่อเดินทางไปโรงเรียนของบุตร

ดังที่เห็นเป็นข่าวโครงการคอนโดมิเนียมต้องแจ้งขอยกเลิกสัญญาจองซื้อ พร้อมกับคืนเงินทั้งหมดที่ลูกค้าได้ชำระมาพร้อมดอกเบี้ยตามที่ระบุไว้ในสัญญาจองซื้อ หลังจากที่โครงการคอนโดมิเนียมไม่ผ่านการเห็นชอบเรื่องผลกระทบสิ่งแวดล้อม หรืออีไอเอ เนื่องจากผลกระทบของชุมชนข้างเคียงไม่เห็นด้วยกับการก่อสร้าง

กรณีนี้หากมองเพียงผิวเผินก็ดูจะยุติธรรม เมื่อผู้ประกอบการไม่สามารถสร้างคอนโดมิเนียมได้ ก็คืนเงินให้ผู้ซื้อพร้อมดอกเบี้ยตามกฎหมาย แต่เมื่อพิจารณาเข้าไปลึกถึงปัญหาที่ซ่อนอยู่ จะพบว่าเรื่องดังกล่าวเป็นการเอาเปรียบผู้ซื้อประชาชนทั่วไปอย่างมาก

เห็นได้จากการที่ผู้ประกอบการนำโครงการคอนโดมิเนียมที่ยังไม่ผ่านสิ่งแวดล้อมออกมาเปิดให้จอง ทั้งที่กฎหมายกำหนดให้โครงการอสังหาริมทรัพย์ที่จะนำมาเปิดขายได้ต้องผ่านสิ่งแวดล้อมก่อน แต่จากที่ผู้ประกอบการอ้างว่าขั้นตอนในการยื่นขอผ่านสิ่งแวดล้อมจากสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (สผ.) ต้องใช้เวลานานถึง 8 เดือน และในข้อกำหนดมีการผ่อนผันให้เปิดขายได้ เมื่อขั้นตอนการยื่นขอมีโอกาสจะผ่านอีไอเอ สิ่งนี้ทำให้ผู้ประกอบการจึงเลือกที่จะเปิดขายโครงการคู่ขนานกันไปเลย

ดังนั้น เมื่อมีปัญหาไม่ผ่านสิ่งแวดล้อม ซึ่งกฎเกณฑ์บางข้อให้ขึ้นอยู่กับดุลพินิจ แม้เอกชนจะเรียกร้องให้ช่วยกำหนดหลักเกณฑ์ให้ชัดเจนมานานแล้ว เพื่อไม่อยากเสี่ยงกับปัญหาอีไอเอ ปัญหาดังกล่าวจึงไม่เพียงตกกับผู้ประกอบการเท่านั้น ในส่วนของผู้ซื้อประชาชนทั่วไปก็ต้องเสียโอกาสในการที่จะได้ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหรือในทำเลที่ต้องการ แม้จะได้เงินคืนพร้อมดอกเบี้ย แต่บางครั้งก็ไม่คุ้มกับค่าเสียโอกาส แทนที่จะซื้อโครงการอื่นในย่านนั้นที่ผ่านสิ่งแวดล้อม

ที่สำคัญผู้ซื้อที่ซื้อต่อจากนักเก็งกำไรคอนโดมิเนียม เพราะต้องการจะอยู่ในทำเลดังกล่าว จึงยอมจ่ายแพง แต่เมื่อโครงการไม่ผ่านสิ่งแวดล้อม ผู้ซื้อคอนโดมิเนียมเป็นรายสุดท้ายจะได้เงินคืนจากเจ้าของโครงการในจำนวนที่มีการจ่ายชำระไปเท่านั้น ไม่สามารถเรียกคืนจากนักเก็งกำไรคอนโดมิเนียม มือที่หนึ่ง ที่สอง ที่สาม ได้

จะเห็นได้ว่าปัญหาทั้งหมดสุดท้ายไปตกกับผู้ซื้อที่เป็นชาวบ้านทั่วไป ซื้อบ้านไม่ได้บ้าน ต้องเสียโอกาส และอาจเสียเงินส่วนต่างให้พวกเก็งกำไร จึงอยากให้รัฐเข้าไปปรับปรุงและบังคับใช้กฎหมายดังกล่าวอย่างจริงจังได้แล้ว