สังคมโพสต์ทูเดย์

โพสต์ทูเดย์ 1 ทศวรรษที่ยั่งยืน อยู่ในมือคุณผู้อ่านแล้วครับ...

...เพราะด้วยคำถามก้องกังวานเข้าหูยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี มาตลอด 2 ปี ทำไมหนีสภาไม่แถลงผลงาน...

...หรือคำเตือนจากวสันต์ สร้อยพิสุทธิ์ อดีตประธานศาลรัฐธรรมนูญจึงทำให้มือกฎหมายเพื่อไทยต้องตื่นกลัว กลับมาตั้งหลักกันใหม่ด้วยการกระซิบข้างหูนายกฯ ยิ่งลักษณ์ช่วยกลับมาใส่ใจต่อการแถลงผลงานรัฐบาลในรอบ 1 ปี...

...หากไม่มีกระแสกดดันทวงถามชนิดที่ไม่มีวันลืม ตามมาด้วยฝ่ายตรวจสอบงัดข้อกฎหมาย กระหน่ำรัฐบาลยิ่งลักษณ์กำลังบริหารราชการแผ่นดินขัดรัฐธรรมนูญหลายอย่าง...

...หนึ่งในนั้นคือการหลบเลี่ยงไม่แถลงผลงานขัดต่อรัฐธรรมนูญมาตรา 75 วรรคสอง ที่ระบุว่า รัฐบาลจะต้องจัดทำรายงานผลการดำเนินงานตามนโยบายต่อที่ประชุมรัฐสภาปีละหนึ่งครั้ง...

...ป่านนี้รัฐบาลคงหูทวนลมปล่อยเลยตามเลยให้ผลการดำเนินงานในรอบ 1 ปี กลายเป็นหนังสือ 200 กว่าหน้าประจำห้องสมุดรัฐสภาก็ว่าได้...

...แต่สถานการณ์ที่กำลังรุกเร้าหนัก หลายต่อหลายปัญหากลายเป็นประเด็นปัญหาขึ้นสู่องค์กรอิสระจะว่าด้วยทุจริตโครงการรับจำนำข้าวอยู่ระหว่างการพิจารณาของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) หรือปมปัญหาการแก้ไขรัฐธรรมนูญฉบับพวกมากลากไปที่รอการพิจารณาในศาลรัฐธรรมนูญ...

...เป็นเช่นนี้แล้วหากจะให้มีองค์กรใดองค์กรหนึ่งยื่นเรื่องไม่แถลงผลงานรัฐบาลขึ้นสู่ศาลรัฐธรรมนูญเข้าไปอีกดูจะเป็นภาระกวนใจรัฐบาลอยู่ไม่น้อย...

...แม้จะยืนกรานศาลรัฐธรรมนูญไม่มีอำนาจในการชี้ผิดได้ แต่สังคมย่อมกาหน้าผากนายกฯ ยิ่งลักษณ์จะเป็นนายกฯรายแรกที่นอกจากหนีสภายังซุกผลงานรัฐบาลอีกต่างหาก ดังนั้นอะไรที่สามารถลบรอยตำหนิได้ก็คงต้องรีบทำในเวลานี้ดีกว่าซุกขยะให้พอกพูนไปเรื่อยๆ...

...แต่ครานี้ การยอมรื้อผลงาน 1 ปี ออกมาปัดฝุ่นอีกรอบ และให้สภากำหนดวาระด่วนจี๋วันที่ 24 ก.ย.นี้ ดูจะพิลึกกึกกือไม่น้อย...

...เมื่อผู้แสดงผลงานและผู้เตรียมอภิปราย คงจะต้องนั่งเครื่องไทม์แมชีนย้อนเวลาหาความหลังร่วมกันไปติดตามดูว่า ในรอบ 1 ปีที่ผ่านมา รัฐบาลยิ่งลักษณ์บริหารชาติบ้านเมืองมีผลงานเป็นชิ้นเป็นอันอะไรบ้าง...

...ทั้งที่วงรอบการบริหารประเทศขณะนี้เกิน 2 ปีเสียด้วยซ้ำ ซึ่งรัฐบาลเองมีคณะทำงานรวบรวมผลงานอย่างเป็นทางการ เหตุใดไม่รวบรวมผลงานทั้งปีที่ 1 และปีที่ 2 เสนอสภา แถลงไปในคราวเดียวกัน...

...แต่เพราะการบริหารจัดการที่แสดงให้เห็นถึงการเมินเฉย จึงทำให้เกิดความวุ่นวายสับสน มาถึงทุกวันนี้...

...นอกจากต้องย้อนเวลาแถลงผลงาน 1 ปี แล้วนี่จะแถลงผลงานในรอบ 2 ปี กันอีกเมื่อไหร่...

...ทั้งนี้ทั้งนั้น ประเด็นปัญหาของการแถลงผลงานที่ลากยาวจนทับถมสู่ปีที่สองก็ถูกตั้งคำถามเหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะการที่รัฐบาลไม่กล้าเผชิญหน้าต่อการรับฟังข้อท้วงติงในสภา...

...เนื่องจากสถานการณ์หลังบริหารงานครบ 1 ปี วนเวียนอยู่กับข้อเป็นห่วงจากหลายฝ่ายเกี่ยวกับโครงการรับจำนำข้าวที่กำลังใกล้เจ๊ง หรือตัวเลขการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่ไม่สบายตาเอาเสียเลยจึงพยายามหลบลี้หนีหน้าไม่อยากเอ่ยถึงแต่หันไปใช้วิธีไวท์ลายบนเวทีโลกเป็นหลัก...

...แต่ความจริงก็คือความจริงหนีต่อไปอีกไม่ได้แล้วต้องยอมรับสภาพการอภิปรายที่กำลังกลายเป็นเวทีซักฟอกฝีมือการบริหารชาติอันล้มเหลวชนิดอ่วมอรทัยอย่างแน่นอน