หากว่าอุ้ม‘เลห์แมนฯ’

แอนดรูว์ รอส ซอร์กิน คอลัมนิสต์ของหนังสือพิมพ์นิวยอร์ก ไทมส์ แสดงทัศนะถึงวันครบรอบ 5 ปี การล่มสลายของเลห์แมน บราเธอร์ส โดยตั้งคำถามว่า “จะเกิดอะไรขึ้นหากช่วยเลห์แมนฯ ในวันนั้น”

แน่นอนว่าโฉมหน้าประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยนไป ทว่าอาจไม่ใช่ในทางที่ดีขึ้น

วาณิชธนกิจใหญ่สุดอันดับ 4 ในสหรัฐแห่งนี้ถูกเปรียบว่าเป็นโดมิโนที่นำไปสู่วิกฤตการณ์ภาคการเงินสหรัฐครั้งรุนแรงที่สุด นับตั้งแต่เกิดวิกฤตการณ์เศรษฐกิจในช่วงปี 1930 เมอร์ริล ลินช์ ต้องถูกขายให้กับแบงก์ ออฟ อเมริกา รัฐบาลต้องช่วยอเมริกัน อินเตอร์เนชั่นแนล กรุ๊ป (เอไอจี) พร้อมออกแผนทาร์ป 7 แสนล้านเหรียญสหรัฐ มาอุ้มภาคการเงินทั้งหมด

อย่างไรก็ตาม จากสมมติฐานหลายฝ่ายนั้นเชื่อว่าการล้มของเลห์แมนฯ เป็นสิ่งจำเป็น เพราะต้องเป็นตัวอย่างให้เห็นวิกฤตการณ์อันเลวร้ายที่ตามมา เพื่อให้เป็นเหตุผลมากเพียงพอที่รัฐบาลจะใช้เงินภาษีประชาชนครั้งมหาศาลที่สุดครั้งหนึ่งเข้าช่วยเหลือ

สภาคองเกรสเองเคยปฏิเสธแผนทาร์ปในเบื้องต้น ก่อนที่กลับลำในภายหลังเมื่อเห็นว่าผลที่เกิดขึ้นจากเลห์แมนฯ นั้นเลวร้ายกว่าที่คาดเพียงใด

เลห์แมนฯ อาจไม่ใช่แค่โดมิโนที่ต้องสะกิดก่อนที่จะมีการล้มตามกัน แต่เป็นป๊อปคอร์นบนเตาร้อนที่พร้อมระเบิดทุกเม็ดแน่นอน เพียงแต่เวลาห่างกันเมื่อไรเท่านั้น