จีนใหม่วันนี้

จีนเก่าที่เราคุ้นนั้น...พ้นยุคไปเรียบร้อย นับแต่ท่าน สีจิ้นผิง ก้าวขึ้นสู่อำนาจ...มีการอ่านจากนักยุทธศาสตร์ว่า... จีนไม่ได้กำลังแค่เปลี่ยนผู้นำ... แต่กำลังเปลี่ยนจากหนอนกินใบกลายเป็นดักแด้ตัวโต พึ่งพาตลาดโลกน้อยลง...

สีจิ้นผิง ก้าวขึ้นมาเงียบๆ ...เก็บเนื้อเก็บตัว อันนี้เป็นรูปแบบคล้ายรุ่นเดิม คือ ถ้าดังมาก พังเร็ว...ไปไม่ถึงยอด เป็นผู้นำจีนคนแรกหลังยุค เติ้งเสี่ยวผิง เรืองอำนาจ...ที่ไม่ได้ถูกเลือกขึ้นมา...ด้วยการชี้นิ้วจากเติ้ง...!

สีจิ้นผิง ก้าวสู่ความเป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน...พรรคการเมืองที่มีสมาชิกมากที่สุดในโลก... ก้าวสู่ตำแหน่งประธานาธิบดีจีนและสู่ตำแหน่งประธานกรรมาธิการทหาร ซึ่งบังคับบัญชากองทัพปลดแอกประชาชนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก

ครบ 3 ตำแหน่ง ถ่างขาคุมพร้อมๆ กันหมดได้ในปีเดียว ต่างจากตอนที่ เจียงเจ๋อหมิน ผู้นำ 2 สมัย จะส่งมอบอำนาจให้ หูจิ่นเทา ซึ่งจะครองอำนาจต่อ 2 สมัยเช่นเดียวกัน กลับต้องให้ หูจิ่นเทา นั่งรอตำแหน่งประธานกรรมาธิการทหารอันเดียวกันนี้ถึง 2 ปี

สีจิ้นผิง ซึ่งคาดว่าจะอยู่ในตำแหน่งเหล่านี้ไปอีก 10 ปี! จึงมีคุณลักษณะบางอย่างที่น่าค้นหาว่าทำไมจึงไม่ต้องรอ คงไม่ใช่เพียงเพราะ สีจ้งซวิน บิดาของสีเคยเป็นนายทหารในสมัยปฏิวัติและเคยเป็นอดีตรองนายกฯ ของจีนเท่านั้นแน่

ผู้นำหน่วยงานของรัฐ ทั้งราชการและรัฐวิสาหกิจที่เป็นจีนใหม่ อายุน้อยลงจาก 60 ปลาย เหลือ 50 กว่า ลดความฟุ้งเฟ้อ ลดความอวดรวยลงอย่างเห็นได้ชัด ขยันทำงานหนักขึ้น ความคิดก้าวหน้ามากขึ้น มีมิติการระหว่างประเทศและการค้าคมชัดขึ้นอีก...

นักธุรกิจจีนรุ่นใหม่ๆ ที่ก้าวออกมา...ภาษาต่างประเทศแม่นยำขึ้น...มีกลยุทธ์เข้มแข็งขึ้น...ใช้วิธีร่วมทุนกับหุ้นส่วนต่างแดนมากขึ้น...กระจายความเสี่ยงมากขึ้น...การมีเงินมากขึ้นอาจไม่ใช่เรื่องใหม่...แต่ใช้เงินลงทุนตรงเป้ามากขึ้น...

ผู้นำท้องถิ่นรุ่นใหม่ ลดความเห่อเหิมลง หันมาใส่ใจกับภาคสังคมมากขึ้น สนใจสิ่งแวดล้อมมากขึ้น...เข้าใจความจำเป็นเรื่องความมั่นคงด้านอาหาร พลังงาน และด้านประชากรศาสตร์ดีขึ้น

ทุกระดับในจีนกำลังตอบสนองนโยบาย...เสี่ยวคัง...การสร้างสรรค์สังคมเชิงคุณภาพ

แม้เศรษฐกิจจีนจะลดความร้อนแรงลง...แต่คมเข้มมากขึ้น...

รัฐบาลจีนนำเสนอมอตโตใหม่ๆ 4 อย่าง แปะฝาผนังตามสำนักงานทั่วประเทศ

รักชาติ เป็นคำขวัญที่หนึ่ง คำว่ารักชาติ (อ้ายกั๋ว) ถูกวิเคราะห์ว่า เพราะคนเริ่มศรัทธาพรรคคอมมิวนิสต์น้อยลง บ่นเรื่องสวัสดิการสังคมแรงขึ้น รัฐจึงส่งเสริมให้กลับไปรักชาติจะได้ไม่ต้องถกเถียงกัน

แต่เรื่องชาตินิยมนั้น ประสบการณ์ทั่วโลกสอนว่า...อย่าใช้นาน ถ้าใช้นานจะเป็นภัยต่อตัวเอง...เพราะจะเป็นคลั่งชาติจนขาดศิลปะการต่างประเทศที่ควรมี แล้วจะขาดทุนเสียเอง

อย่างที่สอง...รักนวัตกรรม (ชวงซิน)... จีนใหม่ต้องการเป็นผู้ครองสิทธิการอนุญาตบ้างแล้ว ไม่อยากถูกตะวันตกทวงและเสียดสีเรื่องของปลอม หย่อนคุณภาพ

จีนใหม่วันนี้จะมุ่ง Technology Intensive กินพื้นเก่าที่เราคุ้นเคย คือ Labor Intensive ให้ร่นถอยไปเรื่อยๆ และอาจจะเปลี่ยนไปในระดับที่นึกไม่ถึงอย่างรวดเร็วในอนาคตข้างหน้า

อย่างที่สาม...ยืดหยุ่นอดทน (เป่าหรง)...จีนใหม่ตระหนักถึงความจำเป็นต้องหัดยอมรับความแตกต่างทางความคิด วัฒนธรรม และการเมืองมากขึ้น ให้ทุกฝ่ายยอมรับการเกลื่อนกลืนผสมผสานกัน จีนใหม่วันนี้มี Netizen (ชาวเน็ต) มากถึง 600 ล้านคน คุมไม่ได้หมดหรอก ดังนั้นรัฐและสังคมก็ต้องยืดหยุ่นด้วย

อย่างที่สี่...รักคุณธรรม (โฮ่วเต๋อ)...รื้อฟื้นขงจื๊อกลับมาใหม่ จีนใหม่ตระหนักว่าความรวยที่ไร้คุณธรรมกำกับ มีแต่จะถูกดูถูก และจะนำไปสู่ความเลวร้ายทางสังคม แต่เนื่องจากประวัติศาสตร์ยุคปฏิวัติปลดแอก ศาสนาและลัทธิต่างๆ ถูกเบียดขับออกจากสังคมไปนาน

การนำสำนึกเหล่านี้กลับเข้ามาใหม่ จึงต้องเป็นลำดับขั้นตอน ไม่เร็วไม่แรงไป แต่ช้าไปก็ไม่ได้

เมื่อเร็วๆ นี้ ผู้นำจีนปาฐกถาตำหนินักท่องเที่ยวจีนของตัวที่มีกำลังซื้อรุ่นใหม่ แต่กลับนำความอดสูมาสู่ภาพพจน์ของมาตุภูมิ เพราะขาดคุณลักษณะแขกที่พึงประสงค์ของเจ้าของถิ่น...เก๋มั้ยล่ะ