จิตสำนึกผู้แทน

วันนี้กฎหมายสำคัญของประเทศ คือ ร่าง พ.ร.บ.ให้อำนาจกระทรวงการคลังกู้เงินเพื่อการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งของประเทศ พ.ศ. ... วงเงิน 2 ล้านล้านบาท จะเข้าสู่การพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎร

กฎหมายฉบับนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์หนักว่าเป็นการกู้เงินที่จะสร้างหนี้มากที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติ โดยอ้างการลงทุนโครงการพัฒนาสาธารณูปโภคเพื่อพัฒนาประเทศ แต่ไม่มีการระบุวิธีการใช้เงิน เหมือนตีเช็คเปล่าให้รัฐบาล ตรวจสอบไม่ได้

ทั้งนี้ได้มีการสอบถามไปที่รัฐบาลว่า การลงทุนสามารถที่จะกำหนดไว้ในงบลงทุนในงบประมาณประจำปี ไม่จำเป็นต้องเลี่ยงมาออกเป็นกฎหมายกู้เงินเฉพาะ ซึ่งทำให้ขาดวินัยการเงินและการคลัง

ประเด็นที่เกิดคำถามขึ้นนี้ รัฐบาลไม่เคยตอบอะไรได้ชัดเจน และทำให้ประชาชนสบายใจว่า การกู้เงินนี้จะเป็นไปอย่างโปร่งใส ไม่มีการตั้งพวกพ้องมากินหัวคิวโครงการก่อสร้างต่างๆ รัฐบาลยืนยันเพียงว่า การใช้เงินจะเป็นไปอย่างโปร่งใส เหมือนหลายๆ โครงการที่รัฐบาลยืนยันมา อาทิ โครงการรับจำนำข้าว ที่มีการตรวจสอบแล้วไม่มีการทุจริตแม้แต่บาทเดียว

การแก้ต่างของรัฐบาลในเรื่องของการออกกฎหมายกู้เงินพิเศษนี้ คือต้องยกเอาโครงการไทยเข้มแข็งของรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ที่ออกกฎหมายกู้เงิน 2 ฉบับ รวมมูลค่า 8 แสนล้านบาท มาเปรียบเทียบว่าสภาพไม่ได้แตกต่างกัน

การโจมตีรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ว่าเป็นรัฐบาลที่ดีแต่กู้ เป็นประเด็นสำคัญที่พรรคเพื่อไทยนำมาชี้ปมการบริหารงานที่ไม่โปร่งใสของรัฐบาลชุดที่แล้ว แต่เมื่อรัฐบาลพรรคเพื่อไทยเข้ามาบริหารประเทศ ก็ไม่ได้ทำให้ดีกว่า รัฐบาลกลับทำหนักกว่าด้วยการกู้เงินจำนวนมหาศาล

การกู้เงินนี้จะต้องเข้าไปดูในไส้ในของบัญชีแนบท้ายว่า การลงทุนในโครงการต่างๆ เป็นพันโครงการนั้น เป็นโครงการอะไรบ้าง เหมาะสมต่อเศรษฐกิจหรือไม่ หลายโครงการที่มีการตั้งข้อสังเกต อาทิ การทำรถไฟฟ้าความเร็วสูง ใช้เงินลงทุนมหาศาลนั้น เหมาะสมที่จะต้องทำในเวลาอันรวดเร็วหรือไม่ มีความจำเป็นมากกว่าเร่งพัฒนาระบบรถไฟรางคู่ ที่จะช่วยด้านการขนส่งสินค้า พัฒนาระบบโลจิสติกส์

กฎหมายฉบับนี้ การพิจารณาว่าจะให้ผ่านหรือไม่ อาจจะต้องใช้จิตสำนึกการเป็น สส.ทั้งสภาว่า ได้ทำหน้าที่ปกป้องผลประโยชน์ของประชาชนเต็มที่หรือยัง ดูความคุ้มค่าของการลงทุน มากกว่าจะต้องโหวตให้ผ่านเพราะพวกมากลากไป การกู้เงินมหาศาลที่จะต้องตามชดใช้ไปอีก 50 ปี เป็นอันตรายที่อาจทำให้ชาติเสียหายได้ ถ้าไม่รอบคอบพอ