
ถ้าไม่นิรโทษเจ้าหน้าที่
ถ้าท่านทั้งหลายได้ผ่านหูผ่านตาข้อเสนอการนิรโทษกรรมไม่ว่าการให้แก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ
ถ้าท่านทั้งหลายได้ผ่านหูผ่านตาข้อเสนอการนิรโทษกรรมไม่ว่าการให้แก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ
โดย...เจาฏฺ โทณะวณิก
ถ้าท่านทั้งหลายได้ผ่านหูผ่านตาข้อเสนอการนิรโทษกรรมไม่ว่าการให้แก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ ส่งผลให้การนิรโทษกรรมทำในรูปของรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติม จะเป็นแบบพระราชบัญญัติหรือพระราชกำหนดก็ตามแต่ จะเห็นสิ่งร่วมกันอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือการที่ร่างหรือข้อเสนอกฎหมายเหล่านี้ไม่มีเรื่องการนิรโทษกรรมเจ้าหน้าที่รัฐทั้งระดับสั่งการ และระดับปฏิบัติการ
ไม่นิรโทษระดับสั่งการคงจะเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ เนื่องจากเป็นผู้ที่ออกคำสั่ง โดยตนเองไม่ได้เป็นผู้ลงมือ พูดกันตรงๆ ถ้ามีการบาดเจ็บล้มตายกัน คนสั่งการมือก็ไม่เปื้อนเลือด แต่เป็นคนที่สั่งการให้ผู้อื่นมือเปื้อนเลือด
ดังนั้น การสั่งการที่ออกมาจะชอบ หรือไม่ชอบด้วยกฎหมาย สมมาพาควรหรือไม่ ควรจะได้รับการตรวจสอบผ่านกระบวนการยุติธรรมโดยทางศาล เช่นนี้เชื่อว่าส่วนใหญ่ผู้คนจะพอรับได้
แต่หากบรรดาผู้เป็นเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการไม่ได้มีหลักประกันในการที่จะให้พวกเขาซึ่งเป็นผู้ทำไปตามคำสั่งการได้รับความคุ้มครอง เมื่อพวกเขาได้กระทำโดยสุจริต เมื่อมีชุมนุมกัน หรือมีเหตุอันใดที่อาจจะต้องใช้กำลัง พวกเขาก็จะไม่มีกะใจทำหน้าที่ เพราะทำไปก็รังจะหาคุก หาตะรางใส่ตัว เฉยๆ ดีกว่า
หากเป็นเช่นนี้บ้านเมืองวุ่นวายแน่ ชุมนุมกันครั้งใด ใครใคร่ยึดอะไรยึด ใครใคร่เผาอะไรเผา เช่นนี้บ้านเมืองพัง
เอาเป็นว่าหากเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการทั้งหลายที่ได้ทำไปโดยสุจริต หรือเชื่อโดยสุจริต ไม่ว่าจะได้ทำภายใต้คำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย หรือไม่ชอบด้วยกฎหมายของผู้สั่งการ ให้ได้รับการยกเว้นความผิด ยกเว้นโทษกัน ก็คงจะพอทำให้เจ้าหน้าที่เหล่านี้ที่ไม่ได้ลุแก่อำนาจ หรือลุแก่โทสะไปทำร้ายประชาชน หรือกระทำการอันใดที่นอกเหนือจากการสั่งการก็จะพร้อมปฏิบัติหน้าที่ตามสมควรแก่เหตุ
กฎง่ายๆ ในการใช้กำลังก็น่าจะพอที่จะทำให้เจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการได้รับความคุ้มครองภายใต้กฎหมาย
นั่นคือเมื่อจะยุติการชุมนุมหรือดูแลไม่ให้เกิดความเสียหาย และส่งผลกระทบต่อประชาชนจนเกินไป จะต้องถือหลักว่าจะต้องจำเป็นจริงๆ จึงจะเริ่มใช้กำลัง
ทั้งนี้ การใช้กำลังก็จะต้องไล่เรื่อยไปตั้งแต่ใช้วาจาชักจูง จนถึงขั้นประกาศจะใช้อาวุธ หากทำได้ประมาณนี้ก็น่าจะเป็นเหตุที่กฎหมายไม่เอาผิด ไม่เอาโทษ ส่วนผู้ที่สั่งการทั้งหลายก็คงจะพิจารณาคล้ายๆ กัน แต่ต้องเข้มงวดกว่า
ทั้งหมดนี้ก็จะสร้างความเรียบร้อยในบ้านเมืองได้







