เคราะห์กรรม

โดยปกติแล้ว กระบวนการคิดและแก้ปัญหาในประเทศที่พัฒนาแล้วมักจะไม่ค่อยเชื่อเรื่องคราวเคราะห์ แต่จะเปิดกระบวนการสอบสวนหาสาเหตุโดยละเอียดมากกว่า เพื่อนำไปสู่การแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ ไม่ว่าในทางปฏิบัติจริงนั้นจะแก้ได้หรือไม่ได้ก็ตาม

ทว่าก็มีหลายครั้งเช่นกันที่ฝรั่งก็มีความผิดพลาดเกิดขึ้นแบบซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยไม่มีการแก้กันที่ต้นเหตุ

การกราดยิง 28 ศพ ในโรงเรียนแซนดีฮุก เมืองนิวทาวน์ รัฐคอนเนกติคัต เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา นับเป็นโศกนาฏกรรมที่สะเทือนใจคนทั่วโลกอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะมีเด็กเล็กถูกฆ่าถึง 20 คน

แต่ที่สุดแล้ว โศกนาฏกรรมในแซนดี ฮุก ก็อาจกลายเป็นแค่หนึ่งในเรื่อง “คราวเคราะห์” ที่ค่อยๆ เลือนหายไป เหมือนกับเหตุกราดยิงที่โคลัมไบน์ ที่เวอร์จิเนีย เทค ที่โรงหนังในโคโลราโด และที่แอริโซนา ซึ่งมี สส.หญิงถูกยิงบาดเจ็บสาหัสไปก่อนหน้านี้

เฉพาะในปี 2555 นี้ มีเหตุความรุนแรงเฉพาะในโรงเรียนและมหาวิทยาลัยในสหรัฐแล้วถึง 7 ครั้ง ปี 2554 อีก 8 ครั้ง และปี 2553 รวม 11 ครั้ง

ในแต่ละครั้งที่เกิดความรุนแรงในทำนองนี้ ก็จะมีเสียงเรียกร้องตามมาให้พิจารณาแก้กฎหมายถือครองอาวุธปืน แต่ก็ล้มเหลวมาทุกครั้งเช่นกันจนถึงปัจจุบัน

ความชื่นชอบในอาวุธปืนของชาวอเมริกันนั้นติดอันดับต้นๆ ของโลกอย่างไม่ต้องสงสัย การซื้อขายปืนทำได้ง่ายไม่เกิน 2 สัปดาห์ หรืออาจอาศัยช่องโหว่ของกฎหมายระหว่างรัฐซื้อปืนกันทางอินเทอร์เน็ตได้ง่ายกว่านั้น

ปัจจุบันมีครัวเรือนอเมริกันถือครองอาวุธปืนมากกว่า 1 ใน 3 หรือกว่า 270 ล้านกระบอก บนพื้นฐานความคิดที่ว่า ชาวอเมริกันมีสิทธิมีอาวุธไว้ในครอบครอง เพื่อปกป้องชีวิตและทรัพย์สินของตัวเอง ซึ่งได้รับการระบุไว้ในบทแก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่ 2 ของรัฐธรรมนูญสหรัฐ ที่มีมานานกว่า 221 ปีแล้ว

แม้ประธานาธิบดีบารัก โอบามา ของสหรัฐ จะมีแนวคิดต้องการให้ควบคุมอาวุธปืน และเคยออกโรงเรียกร้องมาแล้ว 2 ครั้ง หลังเหตุการณ์ที่แอริโซนาและโคโลราโด แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนความคิดของคนส่วนใหญ่ และไม่อาจต้านทานกลุ่มล็อบบี้เรื่องปืนในสภาคองเกรสได้ จนต้องถอดประเด็นนี้ออกในการหาเสียงครั้งที่ผ่านมา

ขณะนี้ หลายฝ่ายกำลังจับตาว่าการเรียกร้องครั้งที่ 3 ที่มีการปาดน้ำตาพ่วงมาด้วยหลังเหตุการณ์ที่แซนดี ฮุก จะสามารถเปลี่ยนความคิดของคนส่วนใหญ่และสภาคองเกรสได้มากน้อยแค่ไหน

แต่จากการซาวเสียงของสื่อใหญ่หลายสำนักในขณะนี้ ส่วนใหญ่ยังคงเห็นตรงกันว่า “ยาก” ที่จะเปลี่ยนความคิดเรื่องปืนของคนอเมริกัน

และโศกนาฏกรรมแซนดีฮุก ก็อาจเป็นแค่เพียง “คราวเคราะห์” ของเด็กๆ เท่านั้น