สีจิ้นผิงสาหัสกว่า

บทความแสดงความเห็นของ ทิโมธี การ์ตัน แอส ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์เดอะสเตรทส์ไทมส์ ในสิงคโปร์ ระบุว่า ถึงแม้ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาจะเกิดการเปลี่ยนผ่านทางการเมืองของผู้ที่จะเข้ามาบริหารประเทศใน 2 ขั้วมหาอำนาจโลกระหว่าง สหรัฐ กับ จีน แต่เมื่อถามว่าผู้นำฝ่ายไหนต้องเผชิญกับปัญหาความท้าทายมากกว่า งานนี้กลับเป็นฝ่าย “จีน”

ผู้เขียนให้เหตุผลว่าแม้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา จีนจะเติบโตและพัฒนาก้าวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ในขณะที่สหรัฐกลับเริ่มแสดงความอ่อนแอลงเห็นได้จากปัญหาทางเศรษฐกิจ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจีนจะไม่มีปัญหาอะไรเลย เพราะจริงๆ แล้ว จีนมีปัญหาเชิงระบบโครงสร้างที่ฝังรากลึกมากกว่าสหรัฐ

ไม่ว่าจะเป็นช่องว่างการพัฒนาระหว่างเมืองกับชนบทที่ต่างกันมาก การพึ่งพาการเติบโตผ่านการส่งออกมากเกินไป จนทำให้สภาวะเศรษฐกิจภายในต้องขึ้นอยู่กับสถานการณ์เศรษฐกิจในประเทศอื่นๆ มากเกินไป และการทุจริตคอร์รัปชัน ซึ่งหากไม่ได้รับการแก้ไข ก็จะส่งผลกระทบต่อการเติบโต เสถียรภาพ อีกทั้งยังอาจจะทำให้จีนเริ่มมีท่าทีที่แข็งกร้าวมากขึ้น โดยทุกอย่างจะยิ่งรุนแรงขึ้นใน 5 ปีนี้

ทั้งนี้ สิ่งที่น่ากลัวสำหรับปัญหาของจีนก็คือ การที่ทุกฝ่ายยังไม่เข้าใจและทราบถึงขอบข่ายของปัญหา เนื่องจากสื่อมวลชนในประเทศถูกปิดกั้นไม่ให้นำเสนอและตีแผ่ออกมาอย่างที่ควรจะเป็น ซ้ำร้ายกว่านั้นคือปัญหาดังต่างๆ ยังถูกเจ้าหน้าที่รัฐของจีนปิดบังด้วยข้อบังคับและอุดมการณ์ต่างๆ

ผู้เขียนจึงเสนอแนะว่า ภาระที่จะต้องทำอย่างเร่งด่วนของ สีจิ้นผิง ผู้นำรุ่นที่ 5 ที่จะเข้ามาแทนที่ หูจิ่นเทา ในเดือน มี.ค.ปีหน้านี้คือ การปฏิรูปอย่างเร่งด่วน โดยผ่านทางการสร้างระบบการปกครองแบบนิติรัฐ การตรวจสอบความโปร่งใส การสร้างระบบความปลอดภัยให้แก่คนในสังคม และการพัฒนาโดยคำนึงถึงการพัฒนาอย่างยั่งยืน