คนเก่งของชาวดอนเมือง

แม้ปรากฏภาพลักษณ์เชิงลบออกสู่สังคมบ่อยครั้ง แต่ “การุณ” ในวัย 45 ปี ก็ได้รับความไว้วางใจจากชาวบ้านให้เป็นตัวแทนแทบทุกสมัย โดยเป็นมาแล้วทั้งสมาชิกสภาเขต (สข.) สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (สก.) ต่อด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) อีก 2 สมัย

สส.เก่ง เผยสูตรมัดใจชาวดอนเมืองแบบอยู่หมัด ว่าอาศัยแบรนด์คนดอนเมือง เกิดดอนเมือง และขอตายที่ดอนเมือง และ ต้องไม่ลืมการไปลามาไหว้ ชนิดมือประกบติดจนแกะไม่ออก ไปไหนก็จะบอก “พ่อครับ แม่ครับหวัดดีครับ”ที่สำคัญใครบวช ใครแต่ง ใครตาย ไม่เคยว่างเว้น เป็นต้องเห็นหน้า เก่ง การุณ ทุกที่

“ทีมงานผมสก. 2 คน เป็นพี่ชาย สข.8 คน ทำงานคลุมพื้นที่ดอนเมืองทั้งหมด ผมจะลิสต์เสมอว่าในแต่ละวันมีกี่งาน สูงสุดถ้าเข้าช่วงเทศกาล เช่น ปีใหม่ หรือวันเด็กจะสูงถึงวันละ 3040 งาน เราต้องแบ่งทีมไปให้ทั่วถึง ส่วนงานปกติจันทร์ศุกร์ เฉลี่ยแล้ววันละ 2 งาน เสาร์อาทิตย์ วันละไม่ต่ำกว่า 5 งาน ถามว่าทำไมเยอะชาวดอนเมืองมี 56 หมื่นครอบครัว เป็นคนพุทธส่วนใหญ่ ดังนั้นเฉพาะงานทำบุญบ้านครบรอบปีก็ตกปีละนับหมื่นงาน”

“ไม่ใช่แค่งานสังคม แต่ยังมีทีมบริการฉีดสุนัข ฉีดยุง บอกได้เลยว่าตัวผม รวมทั้ง สก.และ สข. เรามีสรรพกำลังเยอะจริงๆ สก.ได้งบแปรญัตติใน กทม.คนละ 30 ล้าน เราก็เอาไปตอบสนองคนในพื้นที่ และก็ไปพีอาร์ว่าที่ขอไป มาแล้วนะ ส่วน สข.ก็มีงบของเขาดังนั้นชุมชนไหนอยากได้อะไรไม่ว่าเครื่องใช้ไม้สอย ครุภัณฑ์ เครื่องเสียง ไฟฟ้าลานกีฬา ศาลาอเนกประสงค์ ทีมงานเราดูแลหมด ซอกไหนซอยไหนก็การุณ ถนนตรอกไหนที่เดินลำบากก็การุณ”

การุณ ยอมรับว่า รายจ่ายที่พ่วงมาหนักหนาเอาการเฉพาะภาษีสังคมแต่ละเดือนไม่ต่ำกว่า5 แสนบาท ก่อนแจกแจง ค่าซองงานศพให้ 500-2,000 บาท ซองงานแต่งอย่างต่ำ 2,000 บาท ยังมีเงินเดือนทีมงานทั้งหมด 20 คน คนละ 6,000-1 หมื่นบาท ตกเดือนละ 2 แสนกว่าบาท ไหนจะค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเช่าสำนักงานค่าพวงหรีดตกเดือนละ 4-5 หมื่นบาท

คำนวณแล้วไม่ใช่แค่ 5 แสนบาท รายจ่ายทั้งหมดในการทำพื้นที่และทีมงานร่วม 7 แสนบาทต่อเดือน โดยเฉพาะน้ำท่วมที่ผ่านมา เก่งบอกว่า 2 เดือนหมดไปกับการช่วยชาวบ้านไม่ต่ำกว่า 7 ล้านบาท

ถามไปว่า แล้วอย่างนี้เป็น สส.ทำไม รายจ่ายเกือบล้านต่อเดือน แต่สส.ได้เงินเดือนแค่ 1 แสนบาท?!?

เก่งตอบไม่อ้อมค้อม “เพราะมันได้เกียรติภูมิ (เน้นเสียง) คือ ความภูมิใจ ถ้าสมมติผมเป็นแค่ไอ้เก่งธรรมดา มีแต่เงิน ไม่มีพวก ไม่มีบารมี การต่อยอดของบารมีมันก็ไม่มี ทุกวันนี้เราเป็น สส.เก่ง เข้าหาผู้อื่นด้วยความสุภาพ ทำให้ผู้ใหญ่เมตตาเขาสามารถที่จะอวยประโยชน์ให้เราได้ เช่น เก่งมีอะไรบอกอานะ อามีธุรกิจ ถ้าเอ็งชอบ เอ็งไปดูนะ มันต่อยอดได้จริงๆ”

“ความจริงผมมีธุรกิจที่หาเงินหาทองได้เยอะแยะ ผมเป็นล็อบบี้ยิสต์ เพราะไปกราบผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่ในบ้านในเมืองเมตตาผมเยอะ เมื่อเขาให้ประโยชน์เรา เราก็สามารถเก็บเกี่ยวประโยชน์ที่พึงมีพึ่งได้ในการครองตน ผมทำอย่างนี้ตลอด ผมไม่กลัวใครจะมาตรวจสอบ เพราะผมชี้แจงได้หมด”

“สิ่งสำคัญ คือ ผมสะสมเพื่อนไว้ตลอดระยะทางที่เดินมา ไม่ใช่เป็น สส.แล้วหายหน้า มีแต่คนรังเกียจ ยิ่งเวลามีใครเดือดร้อนมา ผมจะบอกผู้ใหญ่ว่า ท่านครับ เพื่อนเก่งเขาเดือดร้อนมาขอความเมตตาด้วยครับ ผู้ใหญ่ที่มีศักยภาพกว่าก็ส่งความเมตตามาถึงเพื่อน จะเห็นได้ว่าผมสะสมมิตรมาตลอดทาง”

แล้วมันต่อยอดได้มากแค่ไหน? เก่งบอกว่า “มีผู้ใหญ่ในบ้านเมืองที่มีศักยภาพด้านเอกชนและหน่วยงานต่างๆ ซึ่งเรากรองแล้ว สิ่งไหนเราช่วยเหลือตัวเองได้จะทำด้วยตัวเอง อันไหนเราไปกราบขอเมตตา มันทำให้ต่อยอดได้เยอะ เราอยู่ตรงนี้ เรามีมิตรรัก ชื่อเสียงก็มี คนจะพูดว่า เฮ้ย ไอ้เก่งมันใช้ได้ นักเลงโว้ย มันช่วยเหลือคน คนรักเราเยอะ ในพื้นที่ก็ปากต่อปากกันแรง”

เก่ง ย้ำว่า ทุกวันนี้มีความสุขทุกอย่าง จากต้นทุนเดิมที่มาจากลูกแม่ค้าขายส้มตำ ส่วนตัวก็ขับมอเตอร์ไซค์รับจ้าง ส่งของมาก่อน จนก้าวมาเป็น สส.ช่วยเหลือชาวบ้านในปัจจุบัน

“แม่ผมโดนจิกหัวตลอด ไปไหนก็เรียกยายบัน (แม่) ส้มตำครกซิ แต่ตอนนี้แม่เราจากที่เดินตัวเหี่ยว ก็ยืดตัวขึ้น อายุยืนขึ้น ณ วันนี้ผมถือว่าประสบความสำเร็จมากมายมหาศาลแล้ว”

ระหว่างสนทนาเก่งบอกมีอะไรให้ถามมาได้เต็มๆ เลย ถามไปว่า เป็นเพราะปมจากพื้นฐานครอบครัวใช่ไหม เลยทำให้มีแรงขับเต็มเหนี่ยว

เก่งตอบทันที “ไม่นะ ชีวิตผมมาเรื่อยๆทำอะไรก็สำเร็จ ผมไม่มักใหญ่ใฝ่สูง ถึงเวลามาชีวิตมันก็สไลด์ขึ้น และผมก็ไม่เคยคิดว่ากูจนนะ (เน้นเสียง) กูต้องทำให้ได้ กูต้องใหญ่ ผมนิ่งมาก เพราะถึงเวลาก็มาเอง ใช้เวลาให้มีค่า ใครไม่เชื่อผมไม่เป็นไร”