ยูโรซัมมิต

โดย...ธนพล ไชยภาษี

ดูเหมือนว่าการประชุมสุดยอดผู้นำสหภาพยุโรป ที่เปิดม่านขึ้นเมื่อคืนที่ผ่านมา และจะปิดม่านลงในวันนี้ นายกรัฐมนตรี อังเกลา แมร์เกิล แห่งเยอรมนี กำลังจะถูกโดดเดี่ยวมากขึ้น

เพราะเสียงเรียกร้องของสมาชิกที่เหลือของสหภาพยุโรป สวนทางกับความต้องการของเยอรมนีอย่างแท้จริง

เยอรมนีต้องการอะไร เยอรมนีต้องการเปลี่ยนสหภาพยุโรปให้เป็นสหภาพที่มีวินัยทางการคลังมากขึ้น แต่ละชาติรู้จักประหยัด ควบคุมระดับการขาดดุลงบประมาณของตัวเองมากขึ้น เป็นการแก้ปัญหาระยะยาวครับ

เยอรมนีคิดอย่างนั้นก็ไม่ผิด เพราะที่ผ่านมาเยอรมนีถือเป็นชาติที่ “ให้” ยูโรโซนมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการให้เงินสมทบกองทุนเพื่อเสถียรภาพทางการเงิน หรือความช่วยเหลือใดๆ

ช่วยจนคนเยอรมนีเองบ่นกันมากขึ้น เพราะเหตุใดคนเยอรมันทำงานกันแทบตาย แต่ต้องแบ่งเงินภาษีไปช่วยประเทศที่ไม่รู้จักวินัยการคลัง

จึงไม่ใช่เรื่องแปลกครับ ที่ผลสำรวจกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง คนเยอรมันเองก็อยากจะกลับไปใช้เงินดอยช์มาร์กของตัวเองให้รู้แล้วรู้รอดไปเหมือนกัน

ส่วนสมาชิกที่เหลือมองกันอย่างไร

แน่นอน สมาชิกที่เหลือต้องการให้มีการออกมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจร่วมกันของสหภาพอีกครั้ง แต่ถามว่าจะเอาเงินที่ไหนมากระตุ้นก็ยังบอกกันไม่ได้

แนวคิดของการออกพันธบัตรร่วมกลุ่มยูโรโซน หรือที่เรียกว่า ยูโรบอนด์ จึงเกิดขึ้น เพื่อให้ชาติสมาชิกระดมทุนได้ร่วมกัน

แต่คำถามยังมีอยู่อีกมากมายว่า ถ้ายุโรปออกพันธบัตรร่วมออกมา ประเทศไหนในโลกบ้างที่จะรับปากช่วยซื้อ

สหรัฐคงจะไม่แน่นอน เพราะลำพังตัวเองก็เอาตัวไม่รอดอยู่แล้วครับ คงไม่กล้าควักเงินไปเสี่ยงกับยุโรปอีก ส่วนจีน ญี่ปุ่น คงจะช่วยได้แค่หอมปากหอมคอ

แต่ในท้ายที่สุดแล้ว แนวความคิดการออกยูโรบอนด์นั้น จะออกหัวออกก้อยก็ต้องอยู่ที่เยอรมนี ที่ขณะนี้มีท่าทีแข็งกร้าวสุดๆ คือ ไม่เอายูโรบอนด์

ไม่เอาเพราะอะไร เพราะว่าการออกยูโรบอนด์ก็ยิ่งเป็นการสร้างภาระให้กับชาติใหญ่ๆ ของยูโรโซนต่อไป โดยเฉพาะเยอรมนี

ส่วนชาติที่ทำตัวมีปัญหาทางการคลังมาตลอดก็จะยิ่งได้ใจ ยิ่งไม่สนใจที่จะสร้างวินัยทางการคลังให้กับตัวเองต่อไป ใช้เงินมือเติบสุรุ่ยสุร่ายต่อไปครับ

การประชุมสุดยอดสหภาพยุโรปในครั้งนี้ จึงเป็นที่จับตาของชาวโลกอย่างที่สุด เพราะนอกเหนือจากจะต้องลุ้นกันว่ายุโรปจะมีมาตรการอะไรที่เด็ดขาดออกมาเพื่อแก้ไขวิกฤตหนี้ในระยะสั้น

ยังต้องลุ้นกันว่า ยุโรปจะยัง “สามัคคี” กันต่อไปได้อีกกี่น้ำ เพราะนับตั้งแต่เกิดวิกฤตหนี้มาร่วมกว่าปีนั้นยังไม่เห็นทีท่าว่ายุโรปจะสามัคคีแก้ปัญหากันอย่างจริงจังเสียเท่าไหร่

เพราะในที่สุด แต่ละชาติก็เห็นแก่ผลประโยชน์ของตัวเองเป็นหลัก ไม่ได้เห็นแก่คำว่าสหภาพส่วนรวมเสียเท่าไหร่นัก!