
หนีไม่พ้น
หากไม่รวมปัญหาน้ำท่วมไทยและการประชุมสำคัญๆ ในภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก
โดย...นันทิยา วรเพชรายุทธ
หากไม่รวมปัญหาน้ำท่วมไทยและการประชุมสำคัญๆ ในภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก ข่าวสำคัญของโลกที่ไม่พูดถึงไม่ได้ในช่วง 2–3 สัปดาห์มานี้ก็คือ การล่มสลายของรัฐบาลซึ่งเป็นเงาตามติดเศรษฐกิจชาติที่อาจกำลังจะล่มสลาย
รัฐบาลกรีซของนายกรัฐมนตรี จอร์จ ปาปาคอนสตันตินู ไม่สามารถยื้อเก้าอี้ได้อีกต่อไป เพราะปัญหาเศรษฐกิจที่วิกฤตหนักกู้เงินมา 2 รอบ ก็ยังเอาไม่อยู่จำต้องหลีกทางให้กับรัฐบาลแห่งชาติ ก่อนจะไปเลือกตั้งทั่วไปกันใหม่ในช่วงต้นปีหน้า
ส่วนแมวเก้าชีวิต ซิลวิโอ แบร์ลุสโคนี อดีตนายกรัฐมนตรีอิตาลี 3 สมัย (ไม่ติดกัน) และมีอิทธิพลทางการเมืองมาตลอด 17 ปี ในอิตาลี ก็ต้องยอมลงจากเก้าอี้เพราะปัญหาเศรษฐกิจที่มีแววว่าจะกลายเป็นระเบิดลูกใหม่ในกลุ่มประเทศยูโรโซน
ที่จริงแล้วบทลงโทษทางการเมืองไม่ใช่เพิ่งจะเกิด นายกรัฐมนตรี ไบรอัน โคเวน ของไอร์แลนด์ คือผู้นำคนแรกที่ต้องระเห็จจากเก้าอี้เพราะปัญหาเศรษฐกิจ เมื่อพรรคฟิอันนา เฟล ที่ครองอำนาจมานานถึง 80 ปี แพ้การเลือกตั้ง แต่รัฐบาลใหม่ก็ใช่ว่าจะแก้ปัญหาได้ดั่งใจประชาชน และที่สุดก็ต้องกลายเป็นชาติที่ 2 ในยุโรปที่ขอกู้เงินจากยูโรโซนและไอเอ็มเอฟ
ส่วนโปรตุเกสซึ่งเป็นชาติที่ 3 ที่ขอกู้เงินนั้น นายกรัฐมนตรี โฮเซ โซเครเตส ก็ต้องลาออกไปเมื่อเดือน มี.ค. หลังรัฐสภาไม่ยอมรับมาตรการรัดเข็มขัดฉบับที่ 4 ขณะที่พี่ใหญ่อย่างเยอรมนีที่มีเศรษฐกิจแข็งแกร่งที่สุด ก็ยังไม่วายต้องแพ้การเลือกตั้งท้องถิ่นในหลายพื้นที่
และเมื่อวานนี้ รัฐบาลสเปนก็ทำท่าจะกลายรัฐบาลล่าสุดที่ถูกลงโทษทางการเมือง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภา 558 ที่นั่ง ซึ่งเป็นที่คาดว่าพรรคฝ่ายขวาจะสามารถเอาชนะรัฐบาลพรรคสังคมนิยมไปได้อย่างง่ายดาย
ทั้งหมดนี้ล้วนมาจากสาเหตุเดียวกันคือ ปัญหาเศรษฐกิจที่เป็นวิกฤตทั้งในยุโรปและทั่วโลก
ที่สำคัญก็คือ นายกฯ หรือรัฐบาลเหล่านี้ไม่มีใครหนีจากสิ่งที่ตัวเองเคยทำได้พ้น หลายคนเป็นผู้นำหรือเป็นรัฐบาลติดต่อกันมาหลายปี ซึ่งในระหว่างนั้นได้ถลุงเงินไปมหาศาลกับการใช้จ่ายเกินตัว ดำเนินนโยบายประชานิยมเพื่อให้ตัวเองได้รับเลือกตั้งอยู่ในอำนาจต่อไป
แต่ไม่ว่าจะอยู่มาได้นานขนาดไหน ท้ายที่สุดก็ต้องไปและไปอย่างไม่สวยงามเสียด้วย อย่างนายกฯ อิตาลี ที่มีถึงขั้นจุดพลุฉลองการจากไปกันทั่วประเทศทีเดียว
แต่คนที่ยังอยู่กับปัญหาคือ รัฐบาลใหม่และ “ประชาชน” ซึ่งต้องเผชิญปัญหาที่เกิดจากการเลือกมาของตัวเองเหมือนๆ กัน







