สร้างขุกข์ สลายสูข

วันนี้ขอเริ่มต้นด้วยภาพและข้อความในกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ปรากฏบนเฟซบุ๊ก เป็นภาพทรงงานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่พระพักตร์เต็มไปด้วยพระเสโท

โดย...ภุมรัตน์ ทักษาติพงษ์ 

แต่แฝงด้วยความสุข พร้อมกับข้อความดังนี้ ครั้งหนึ่ง เมื่อ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช กราบบังคมทูลถามพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวว่า “เคยทรงเหนื่อย ทรงท้อบ้างหรือไม่” ครั้งนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีพระราชกระแสตอบว่า “ความจริงมันน่าท้อถอยหรอก บางเรื่องมันน่าท้อถอย แต่ว่าฉันท้อไม่ได้ เพราะเดิมพันของเรานั้นสูงเหลือเกิน เดิมพันของเรานั้นคือบ้านคือเมือง คือความสุขของคนไทยทั่วประเทศ” ทำให้คิดถึงพระปฐมบรมราชโองการที่ว่า “เราจะปกครองแผ่นดินโดยธรรม เพื่อประโยชน์สุขแห่งมหาชนชาวสยาม” ซึ่งถือได้ว่าเป็นวลีที่โด่งดังที่สุดในหมู่ประชาชนชาวไทย หากมีใครแปลและอธิบายเป็นภาษาอังกฤษ เชื่อว่าจะเป็นวลีที่โด่งดังไปทั่วโลก

ขอขอบคุณ ดร.สมเกียรติ อ่อนวิมล ที่กรุณานำมาเทปพระราชดำริที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานแก่ผู้เชี่ยวชาญเรื่องน้ำที่เกี่ยวข้องเมื่อปี 2538 ถึงการ “บริหารจัดการปัญหาน้ำของประเทศอย่างยั่งยืน” และโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจ ตลอดจนสื่อทุกสาขาได้นำไปเผยแพร่ต่อคนไทยทั่วประเทศได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์ท่านโดยตรง สะท้อนให้เห็นถึงพระอัจฉริยภาพด้านน้ำของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ยากที่จะหาผู้ใดเสมอเหมือน และรัฐบาลไม่ต้องไปจ้างผู้เชี่ยวชาญจากต่างประเทศมาแก้ไขปัญหาน้ำของไทยแต่อย่างใด นับแต่ปี 2538 ที่มีพระราชดำริ จนถึงปี 2554 เป็นเวลากว่า 16 ปี หากรัฐบาลชุดที่ผ่านๆ มานำไปปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง ประเทศไทยคงไม่เสียหายยับเยินเช่นวันนี้ นอกจากไม่ทำตามพระราชดำริแล้ว บางรัฐบาลยังไปทำในสิ่งที่ตรงกันข้ามเสียอีก

เมื่อนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันเข้าเฝ้าฯ ในวันที่ 12 ต.ค. 2554 พระองค์ท่านทรงพระกรุณาแนะนำเร่งรัดการระบายน้ำลงสู่ทะเลผ่านคลองฝั่งตะวันออกของ กทม. และบริหารจัดการการปิดเปิดประตูระบายน้ำให้สัมพันธ์กับระดับน้ำทะเลขึ้นลง โดยทรงเป็นห่วงความเดือดร้อนของประชาชนจากวิกฤตน้ำท่วมครั้งนี้

แต่นักการเมืองมองคำว่า “เดิมพัน” ไปอีกแบบ พวกนี้คิดว่าเดิมพันสูงเพราะมีตำแหน่งนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีเป็นเดิมพัน แทนที่จะเอาประชาชนเป็นตัวตั้ง กลับเอาตัวเองเป็นตัวตั้ง ประชาชนทั้งที่โดนน้ำท่วมและไม่โดนน้ำท่วม นอกจากทุกข์กายแล้ว ยังทุกข์ใจจากการบริหารประเทศชนิด “ไม่เอาไหน” ของนายกรัฐมนตรีคนนี้ที่ “จัดลำดับความสำคัญเร่งด่วน” ของปัญหาไม่ถูกต้อง มัวแต่ไปเล่นประเด็น “ประชานิยม” ทั้งเรื่องค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาท เงินเดือนปริญญาตรี 15,000 บาท บ้านหลังแรก รถคันแรก จำนำข้าวตันละ 15,000 บาท และ 20,000 บาท สำหรับข้าวหอมมะลิ ซึ่งก็ไม่ผิดเพราะคนออกมาเรียกร้องให้ทำตามสัญญา แต่รัฐบาล “คำนวณพลาด” เรื่องน้ำ ทำให้การ “ตัดสินใจ” พลาด เมื่อคิดได้ก็สายเกินแก้ ความพินาศฉิบหายจึงเกิดขึ้นในทุกภาคส่วน คนไทยเกิดอาการ “ขวัญเสีย” ไปตามๆ กัน

การปกครองระบอบประชาธิปไตยต้องมีความโปร่งใส ตรวจสอบได้ เรื่องนี้ต้องมีผู้รับผิดชอบ

และท้ายสุด ผู้นำต้องออกมาแสดง “ความรับผิดชอบ” อย่างกล้าหาญ บรรดา “แพะ”ทั้งหลายที่ถูกหมายหัวเอาไว้สำหรับบูชายัญ อาทิ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย กรมชลประทาน ผู้ว่าฯ กทม. พรรคประชาธิปัตย์ แม้แต่พรรคร่วมรัฐบาล เช่น พรรคชาติไทยพัฒนา และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ที่ถูกแกนนำพรรคเพื่อไทยว่าอย่างเสียๆ หายๆ ต้องกล้าออกมาชี้แจงข้อเท็จจริงต่อประชาชน โดยเฉพาะทำไมไม่ผันน้ำลงทะเลผ่านคลองฝั่งตะวันออกของ กทม. ซึ่งเหมาะกว่าฝั่งตะวันตก พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเคยมีรับสั่งตั้งแต่ปี 2538 และย้ำอีกครั้งในปีนี้ รัฐบาลมีสิ่งใดซ่อนเร้นและไม่ยอมบอกกับประชาชนหรือ

นายกรัฐมนตรีในฐานะผู้นำรัฐบาลและหัวหน้าฝ่ายบริหาร จะปฏิเสธความรับผิดชอบต่อความพินาศฉิบหายของบ้านเมืองในครั้งนี้ไม่ได้ แทนที่จะ “สร้างสุข สลายทุกข์” ให้กับประชาชนเช่นที่หาเสียงไว้ กลับมีผลงานที่ตรงกันข้าม คือ “สร้างทุกข์ สลายสุข” ให้กับคนไทยโดยถ้วนหน้าเพียง 2 เดือนที่รับหน้าที่ หากนายกรัฐมนตรีคนนี้บริหารประเทศต่ออีก 3 ปี 8 เดือน จนครบวาระ บ้านเมืองจะฉิบหายอีกขนาดไหน

นายกรัฐมนตรีเหลือทางเลือกทางเดียวเท่านั้นโดยแสดง “ภาวะผู้นำ” ด้วยการประกาศลาออกเมื่อน้ำลด ขณะนี้นายกรัฐมนตรีประเทศไทยเหมือนกับ “ตัวตลกระดับชาติ” ที่คนไทยและต่างชาตินำมาล้อกันอย่างเจ็บแสบจนเครดิตที่เธอมีอยู่น้อยแทบไม่เหลืออะไรเลย แม้แต่แกนนำในบ้านเลขที่ 111 และแกนนำในพรรคเองก็ยังซุบซิบกันว่าหากปล่อยไปเช่นนี้ เห็นทีจะเหนื่อยมากขึ้น “คิง เมกเกอร์” ต้องตัดสินใจว่าจะเอาน้องสาวไว้ฆ่าต่อ หรือหาคนใหม่มาแทน เพราะพรรคเพื่อไทยยังครองเสียงข้างมากในสภา