ให้ทันสถานการณ์

ในที่สุดรัฐบาลโดย น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ก็ยอมรับแล้วว่า น้ำจะท่วม กทม.เป็นเวลานาน 4-6 สัปดาห์

พร้อมบอกให้ประชาชนเตรียมรับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น แต่น่าประหลาดใจว่า เหตุใดนายกฯ จึงมิได้บอกรายละเอียดแก่ประชาชนว่า หากเมืองหลวงของประเทศต้องตกอยู่ในสภาพเช่นว่า ประชาชนใน กทม.และปริมณฑล ซึ่งมีมากกว่า 12 ล้านคน ต้องตกอยู่ในสภาพนั้น รัฐบาลมีแผนการอย่างไร ประชาชนจะดำเนินชีวิตอย่างไร

การที่นายกฯ ชี้แจงกับประชาชนเพียงว่า ขอให้ประชาชนติดตามสถานการณ์เรื่องน้ำจากศูนย์ปฏิบัติการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย (ศปภ.) รัฐบาลเตรียมที่พักพิงไว้ให้ประชาชน 8 แสนคนไว้แล้ว และเตรียมเรื่องของแผนฟื้นฟูในการช่วยเหลือทั้งทางด้านเศรษฐกิจ สังคม และโครงสร้างพื้นฐานไว้แล้วไม่ต้องห่วงนั้น

ไม่ได้ช่วยให้ประชาชนรับมือกับสภาพปัญหาที่จะเกิดขึ้นได้เลย

รัฐบาลต้องให้ความมั่นใจกับประชาชนว่า มีแผนงานที่จะจัดการระบบสาธารณูปโภค ระบบขนส่ง ระบบการค้าขาย ระบบสื่อสาร ระบบสุขอนามัย ระบบการศึกษา ฯลฯ

ถูกแล้วที่นายจาตุรนต์ ฉายแสง หนึ่งในทีมที่ปรึกษาของรัฐบาล ได้เสนอแนะว่า หากเกิดสภาพการณ์เช่นว่า รัฐบาลควรจะมีข้อแนะนำที่ปฏิบัติได้อย่างเป็นรูปธรรมให้แก่ประชาชน

นี่เป็นวิกฤตของชาติที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

เป็นวิกฤตเหนือจินตนาการที่ใครๆ ก็ยังนึกภาพไม่ออกว่าจะดำรงชีวิตอย่างไร วิถีการดำรงชีพจะเป็นอย่างไร ระบบต่างๆ จะได้รับผลกระทบมากน้อยเพียงไร ถ้ารัฐบาลไม่ได้บอกว่าเตรียมการอย่างไร ปัญหาจะรุนแรงมากกว่านี้อีก เพราะประชาชนจะตกอยู่ในความหวาดผวา เกิดการกักตุนสินค้า ฯลฯ แล้วจะบานปลายเป็นความวุ่นวายต่อเนื่องไปอีก

ตลอดระยะเวลาหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา รัฐบาลผิดพลาดอย่างหนักในเรื่องการให้ข้อมูลข่าวสารแก่ประชาชน ทำให้เกิดความหวั่นวิตกทั่วไป และประชาชนไม่สามารถประเมินสถานการณ์ที่เป็นจริงเพื่อรับมือกับปัญหาที่เกิดขึ้นได้ ซึ่งเป็นการซ้ำเติมปัญหาให้ทวีคูณและซับซ้อนมากยิ่งขึ้น เกิดความสับสนอลหม่านทั่วไป อาทิ ที่ไม่ควรจะต้องอพยพในเวลาที่เหมาะที่ควรก็แตกตื่นอพยพ ที่สมควรอพยพก็ตายใจ เพราะไม่เชื่อว่าปัญหาจะรุนแรง เพราะรัฐบาลบอกเองตลอดมาว่า รับมือได้ ไม่มีปัญหา น้ำผ่านไปแล้ว ฯลฯ

จนกระทั่งปัญหาลุกลามใหญ่โต ถึงมาบอกว่ามีมวลน้ำขนาดมากกว่าเขื่อนภูมิพล ทั้งเขื่อนทะลักทลายหลากมาจ่อที่ กทม. และน้ำจะท่วมนานถึง 1 เดือน หรือเดือนครึ่ง

รัฐบาลต้องสรุปบทเรียนความผิดพลาดที่เกิดขึ้นและอย่าให้เกิดซ้ำรอยขึ้นอีก

ถ้ารัฐบาลยังไม่ได้มีการวางแผนในเรื่องนี้ ก็ต้องแบ่งความรับผิดชอบและระดมฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ไม่เพียงแต่ภาครัฐแต่หมายรวมทุกฝ่ายมาวางแผนโดยไวและสื่อสารให้ประชาชนทราบโดยเร็ว

เลิกพูดคำหวาน โปรยความหวังลมๆ แล้งๆ ประเภทอย่าตื่นตระหนก ฯลฯ แล้วบอกความจริงในเวลาที่เหมาะสม ด้วยวิธีการที่เหมาะควร นี่คือ วิกฤตเหนือจินตนาการ ชีวิตประชาชนไม่ใช่ของเล่น