อยู่กับธรรมชาติ

โดย...ธนพล ไชยภาษี

จากที่เคยสนทนากับชาวญี่ปุ่นมาบ้าง หลังเหตุภัยธรรมชาติคลื่นยักษ์สึนามิเมื่อเดือน มี.ค.ที่ผ่านมา ได้ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างหนึ่งที่ชาวญี่ปุ่นเริ่มรู้สึกก็คือการอยู่กับธรรมชาติมากขึ้น เพราะญี่ปุ่นถือเป็นประเทศที่เจอภัยพิบัติทางธรรมชาติที่รุนแรงสะเทือนโลกอยู่บ่อยครั้ง

ภัยแผ่นดินไหวและสึนามิเมื่อวันที่ 11 มี.ค.ทำให้เกิดกระแสการต่อต้านการใช้พลังงานนิวเคลียร์มากยิ่งขึ้นจนถึงกับมีกระแสให้เลิกใช้พลังงานประเภทนี้ไปในทันที เพราะชาวญี่ปุ่นเริ่มตระหนักถึงอันตรายและผลกระทบจากนิวเคลียร์มากขึ้นกว่าเดิม โดยเฉพาะเมื่อภัยจะมาถึงตัว

ทิศทางของกระแสดังกล่าว ทำให้เกิดการคาดการณ์ขึ้นว่าในอนาคต ญี่ปุ่นอาจจะต้องเริ่มย้ายฐานการผลิตออกไปนอกประเทศมากขึ้น โดยเฉพาะถ้าหากในอนาคตญี่ปุ่นไม่เลือกใช้พลังงานนิวเคลียร์อีกต่อไป นั่นหมายความว่า ญี่ปุ่นน่าจะย้ายฐานการผลิตส่วนใหญ่ออกไปยังต่างประเทศ เพื่อลดความเสี่ยงจากการใช้นิวเคลียร์ลง

เชื่อว่าประเทศไทยก็จะเป็นแหล่งลงทุนแห่งหนึ่งซึ่งเป็นที่ตั้งฐานการผลิตสำคัญของญี่ปุ่น ในด้านหนึ่งก็ต้องบอกว่าเป็นผลพลอยได้ที่ไทยต้องการอยู่แล้ว แต่ในอีกด้านหนึ่งก็ต้องบอกว่า ไทยเองก็ต้องแบกความเสี่ยงแทนญี่ปุ่นเช่นกัน

ไม่ว่าจะเป็นความเสี่ยงจากการที่ไทยจะต้องสร้างความมั่นคงทางด้านพลังงาน ซึ่งในอนาคตไทยอาจจะต้องนำพลังงานนิวเคลียร์มาใช้หากถึงเวลาจำเป็น

ไม่ว่าความเสี่ยงจากค่าใช้จ่ายที่จะมากขึ้นเพื่อปกป้องและดูแลความเป็นฐานการผลิตสำคัญของประเทศไทย

อย่างเมื่อ 2 วันก่อน เห็นภาพน้ำท่วมที่ทะลักเข้าไปในโรงงานผลิตรถยนต์ของบริษัท ฮอนด้า ที่นิคมอุตสาหกรรมโรจนะ ใน จ.พระนครศรีอยุธยา ก็ต้องบอกว่าสะท้อนอะไรได้หลายๆ อย่างทีเดียว

อย่าว่าแต่การดูแลทรัพย์สินของบริษัทต่างชาติที่สุดจะย่ำแย่แล้ว ชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนชาวไทย รัฐบาลยังไม่สามารถให้ความเชื่อมั่นได้เลย โดยเฉพาะกับวิกฤตน้ำท่วมครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ไทยหนนี้

ในอนาคต หากไทยยังต้องการเป็นแหล่งลงทุนของต่างชาติต่อไป ก็ยิ่งต้องวางแผนจัดการประเทศให้รัดกุมมากกว่านี้

ไม่ว่าจะเป็นการสร้างความมั่นคงทางพลังงาน ไปจนถึงการรับมือกับภัยพิบัติทางธรรมชาติ โดยเฉพาะปัญหาน้ำท่วม ปัญหาพื้นๆ ที่ไทยเจอทุกปีแล้วก็ท่วมกันทุกปี

เพราะขณะนี้ ประเทศเจ้าของเงินทุนกำลังโยนภาระมาให้บรรดาโลกที่สามไปเสี่ยงแทนกันแล้วครับ