"เนาวรัตน์"ร่ายบทกวีกลางสภาอาลัยอาคารเก่า"บอมเบย์เบอร์มา"ถูกรื้อ

วันที่ 23 มิ.ย. 2563 เวลา 14:49 น.
"เนาวรัตน์"ร่ายบทกวีกลางสภาอาลัยอาคารเก่า"บอมเบย์เบอร์มา"ถูกรื้อ
"เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์"อ่านบทกวีกลางที่ประชุมวุฒิสภาสะท้อนปัญหาการรื้อถอนอาคารไม้เก่าแก่ 120 ปี"บอมเบย์เบอร์มา"ของจ.แพร่ อัดยับข้าราชการสมคบพ่อค้าร่วมทำลาย ขณะที่ สว.อภิชาติ โตดิลกเวชช์ อดีตผู้ว่าฯแพร่ สะเทือนใจร่วมไว้อาลัย

เมื่อวันที่ 23 มิ.ย.นายเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ สมาชิกวุฒิสภา และศิลปินแห่งชาติ ได้ประพันธ์บทกวีชื่อ “ภูมิเมืองแพร่” พร้อมนำไปอ่านในที่ประชุมวุฒิสภา เพื่อสะท้อนถึงปัญหาการรื้อถอนอาคารไม้เก่าแก่บอมเบย์เบอร์มาอายุ 120 ปีในจ.แพร่ที่กำลังถูกวิพากษ์วิจารณ์อยู่ในขณะนี้ โดยบทกวีมีข้อความว่า" 

ภูมิเมืองแพร่

ใช่รื้อแค่อาคาร

หากคือการรื้อทำลาย

คุณค่าและความหมาย

ของภูมิบ้านและภูมิเมือง

ทุกที่มีเรื่องเล่า

แต่มักขาดการเล่าเรื่อง

ปาวปาวกันเปล่าเปลือง

ไม่รู้เรื่องไม่รู้ราว

ภูมิแพร่คือภูมิไพร

ยังยิ่งใหญ่ยังโยงยาว

เพชรพลอยอันแพรวพราว

คืออาคารโบราณสถาน

สมควรประชาคม

ทุกภาคส่วนควรร่วมผสาน

อย่าปล่อยให้ราชการ

กับเอกชนสมคบค้า

สร้างใหม่ถึงแสนเหมือน

ก็ยากเลือนสาหัสสา

สาเหตุส่อเจตนา

คือบาดแผลของแผ่นดิน !

อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้ นายอภิชาติ โตดิลกเวชช์ สมาชิกวุฒิสภา อดีตผวจ.แพร่ ได้เขียนบทความต่อกรณีปัญหาดังกล่าว เพื่อเป็นบทเรียนที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นต่อไปอีก ในฐานะที่ตัวเองเป็นคนจังหวัดแพร่ และเคยเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดแพร่ โดยบทความ “ขอไว้อาลัย” เขียนว่า บันทึก สว.(224) : ขอไว้อาลัย

"ผมไม่ได้ชื่นชมการที่บริษัทต่างชาติเข้ามายึดกุมการทำไม้สักในแผ่นดินไทย เมื่อกว่า 100 ปีก่อน แต่ก็เข้าใจด้านดีที่ทำให้เกิดการพัฒนางานป่าไม้ การสร้างคน การสร้างงาน และสร้างวิชาการ แม้ด้านหนึ่งได้ส่งผลกระทบทำให้ป่าไม้ในเมืองไทยหมดสิ้นไปเป็นจำนวนมากก็ตาม แต่นั่นเป็นผลที่เกิดจากเหตุปัจจัยหลายอย่าง ไม่ไช่เฉพาะเรื่องต่างชาติเข้ามาทำไม้เท่านั้น

เมื่อบริษัททำไม้ต่างชาติยุติกิจการลง อาคารไม้สวยงามที่เคยเป็นที่ทำการของบริษัท ซึ่งอยู่ในบริเวณสวนรุกขชาติเชตวัน ริมลำน้ำยม จังหวัดแพร่ ก็ตกมาเป็นสมบัติสาธารณะสืบมา ยาวนานข้ามศตวรรษ อายุมากกว่า120ปี แล้ว กลายเป็นโบราณสถานที่ทรงคุณค่าแก่การเรียนรู้ และทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์อย่างไม่ต้องสงสัยเลย ปัจจุบันอาคารอยู่ในการดูแลรับผิดชอบของ “สำนักงานบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 13 กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช”

แล้วจู่ๆ ก็มีการรื้ออาคารทั้งหลังทิ้ง (เหลือแต่ซาก)โดยอ้างว่าได้งบประมาณเพื่อทำการปรับปรุงซ่อมแซม คนแพร่ไม่รู้ ใครๆ ก็ไม่รู้มาก่อน!!!หัวใจคนแพร่ หัวใจคนไทย หัวใจผู้คนที่รักในโบราณสถานที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์ แทบจะแตกสลาย มันเกิดอย่างนี้ได้อย่างไรกัน? ตอนนี้ จึงทำได้อย่างเดียว คือ “ขอร่วมไว้อาลัย”กับการรื้อถอนอาคารที่ทำการเก่าของบริษัทบอมเบย์ เบอร์มา เทรดดิ้ง ที่แพร่ หวังว่าจะมีการสอบสวนให้กระจ่าง และน่าจะต้องมี “คนรับผิดชอบ” หวังว่าจะยังพอมีทางบูรณะพลิกฟื้นอาคารให้กลับมาได้เหมือนเดิม หรืออย่างน้อยก็ใกล้เคียงของเดิม จะหาเวลาลงไปดูของจริง และเรื่องราวลึกๆ จริงๆ ในพื้นที่ และจะตั้งกระทู้ถามรัฐบาลต่อไปครับ"