"พิชา พรหมยงค์"ด้วยใจรักในเสียงไวโอลิน

ดาวมหาวิทยาลัยคราวนี้ขอพาไปรู้จักกับ "น้องเขิน-พิชา พรหมยงค์" ทายาทกาแฟดอยช้างนักไวโอลินวงออร์เคสตราเยาวชน 

เรื่อง อณุศรา ทองอุไร 

น้องเขิน-พิชา พรหมยงค์ เป็นลูกสาวคนเล็กของคุณวิชา พรหมยงค์ เจ้าของกาแฟดอยช้าง เกิดและเติบโตที่เชียงราย ตอนนี้น้องเขินเรียนอยู่ปี 2 ที่สำนักการจัดการ สาขาวิชาอุตสาหกรรมการบริการ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย น้องเขินบอกว่าทั้งพี่ชายและพี่สาวไปเรียนต่างประเทศกันหมด คุณแม่ก็เลยขอให้เรียนอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนแม่สักคน ตอนนี้มีคุณแม่เป็นเพื่อนซี้ไปไหนด้วยกันตลอด เช้าไปส่งเย็นไปรับ วันหยุดก็ช่วยงานที่ร้านกาแฟดอยช้างอยู่ที่กลางเมืองเชียงราย

นักไวโอลินวงออร์เคสตราเยาวชน

นอกจากเรียนเป็นหลัก เสิร์ฟกาแฟเป็นรองแล้ว น้องเขินยังมีงานอดิเรกเล่นดนตรีกับวงออร์เคสตราเยาวชนของ จ.เชียงราย โดยน้องเขินเล่นไวโอลิน ซึ่งเล่นมาหลายปีแล้วและมีงานกับวงบ่อยมาก ช่วงไหนว่างๆ ไม่มีงานอะไรก็จะมาเล่นโชว์ที่ร้านกาแฟกิจการของที่บ้านในวันหยุด ซึ่งจะมีเพื่อนๆ มาเล่นกันแบบเต็มวงอย่างน้อยเดือนละ 1-2 ครั้ง เพื่อเป็นการซ้อมมือกันไปด้วยในตัว

ประโยชน์จากการเล่นดนตรีเป็นงานอดิเรกนั้น นอกจากได้เรื่องความสุขแล้ว ยังได้เรื่องสมาธิ เพราะตอนเด็กๆ เป็นเด็กสมาธิสั้น การเล่นดนตรีช่วยแก้ปัญหานี้ได้มาก ที่สำคัญยังได้เรื่องทีมเวิร์ก ได้เพื่อน รู้จักจัดสรรเวลาให้เป็นประโยชน์ เวลาไหนควรทำอะไร

“ที่ประทับใจสุดๆ ก็คือการที่ได้ไปเวิร์กช็อปที่เบลเยียม กับเพื่อนๆ ถึง 3 เดือน ถือว่าเป็นช่วงเวลาแห่งความผูกพันได้เป็นอย่างดี การเล่นดนตรีมีประโยชน์มากมายทำให้ผ่อนคลายความเครียดและมีความสุข ได้เพื่อน ได้สังคม คิดว่าเด็กๆ น่าจะได้เรียนดนตรีและเล่นดนตรีอย่างน้อยคนละชิ้น จะเป็นเรื่องที่ดีกับเด็กๆ เองนะคะ”

น้องเขินบอกว่าจริงๆ แล้ว อยากเรียนทางด้านดนตรีอย่างจริงๆ จังๆ แต่ที่เชียงรายไม่มีมหาวิทยาลัยที่เปิดคณะด้านนี้ตรงๆ แต่ไม่อยากมาเรียนที่กรุงเทพฯ เธอก็เลยต้องเลือกเรียนแบบที่ชอบรองลงไป ส่วนดนตรีก็เรียนจากประสบการณ์จริง หรือไม่ก็อ่านจากหนังสือ

อยากทำธุรกิจเล็กๆ ของตนเอง

น้องเขินบอกว่าหากเรียนจบ ก็อยากจะมีธุรกิจเล็กๆ เป็นของตนเอง อาจเป็นร้านกาแฟและเบเกอรีเก๋ๆ ตามสไตล์ของเธอในแบบที่เธอชอบ เพราะร้านดอยช้างของคุณพ่อใหญ่โตเกินไป ดูแลยาก เธอก็เลยอยากทำเล็กๆ ดูแลเองตั้งแต่เริ่มจนจบ และก็คงใช้ชีวิตอยู่ที่เชียงราย เพราะเป็นเมืองเล็กๆ ที่สงบ ไม่ใหญ่โตและวุ่นวายเหมือนชีวิตในกรุงเทพฯ

5 สิ่งแห่งความสุขใจ

1.ไวโอลินตัวโปรด ตอนเด็กๆ ได้ฝึกเล่นกับไวโอลินของคุณพ่อ พอคุณพ่อเห็นว่าชอบจริงๆ จังๆ ก็เลยซื้อให้เป็นของขวัญเมื่อ 7 ปีที่แล้ว และเธอก็เล่นจริงจังตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา หยิบมาซ้อมเกือบทุกวันไปไหนก็เอาไปด้วยตลอด บางทีก็ไปเล่นเปิดกล่องเอาเงินไปทำบุญกันก็เคยมาแล้ว

2.ซีดีหนังเรื่อง In To The Wild เป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากเรื่องจริงของผู้ชายคนหนึ่งที่เขาเคยใช้ชีวิตอย่างมีแบบแผน แต่ก็กล้ากระโดดออกจากกรอบที่คนอื่นคิดว่าดีแล้ว มั่นคงแล้ว โดยเขาขออิสระในชีวิตด้วยการเดินทางเข้าป่า ใช้ชีวิตให้เต็มที่ในสิ่งที่ชอบแบบสุดๆ ไปเลย หลุดจากกรอบเดิมๆ ได้ทำอะไรตามที่ใจต้องการจริงๆ ดูบ้าง

3.หนังสือปรัชญาชีวิต ของคาลิล ยิบราน แปลโดย อ.ระวี ภาวิไล ชอบแนวคิดชอบภาษา อ่านแล้วได้มุมมองใหม่ๆ ในการมองโลก อ่านแล้วรู้สึกว่ามุมมองเรากว้างขึ้น

4.หนังสือสปาอารมณ์ ดีไซน์รักของ Osho เป็นนักปราชญ์ชาวอินเดีย ที่สนใจเรื่องอารมณ์ความรู้สึก เป็นมุมมองใหม่ที่ดีกับเรา

5.โทรศัพท์ไอโฟน ไว้สำหรับติดต่อสื่อสารแล้วยังเอาไว้เล่นอินเทอเน็ต เล่นเฟซบุ๊ก ไว้ใช้หาข้อมูลเรื่องเรียนและเพื่อความบันเทิง จริงๆ เธอบอกว่าไม่ชอบเทคโนโลยีเท่าไหร่แต่ชอบสื่อสารก็เลยต้องใช้ไอโฟน