สุวลักษณ์ ก้องสมุทร ช่วยสืบสานมรดกทางวัฒนธรรม

น้องแพร์-สุวลักษณ์ ก้องสมุทร สาวน้อยรูปร่างสูงโปร่ง 171 ซม. ขายาวราวกับนางแบบ แต่น้องแพร์เลือกที่จะเป็นนางงามมากกว่า...

โดย...อนุสรา ทองอุไร

น้องแพร์-สุวลักษณ์ ก้องสมุทร สาวน้อยรูปร่างสูงโปร่ง 171 ซม. ขายาวราวกับนางแบบ แต่น้องแพร์เลือกที่จะเป็นนางงามมากกว่า ด้วยบุคลิกอ่อนหวาน อ่อนช้อย นุ่มนวลตามแบบสาวเหนือแท้ๆ ตอนเรียน ม.5 เธอก็ได้เป็นนางนพมาศของ จ.ลำพูน ต่อมาเธอก็ได้เป็นนางสาวลำพูนเมื่อเรียน ม.6 แถมยังควบตำแหน่งขวัญใจสื่อมวลชนและนางงามกุลสตรีอีกด้วย และในปีนี้เธอก็ได้รองอันดับ 4 ของเวทีประกวดนางสาวเชียงใหม่

ทั้งยังมีหลายคนเชียร์ให้เธอมาประกวดนางสาวไทยหรือเวทีใหญ่ๆ ในกรุงเทพฯ แต่น้องแพร์ปฏิเสธเพราะคิดว่าเป็นนางงามที่ภาคเหนือบ้านเกิดก็พอแล้ว น้องแพร์จึงตัดสินใจเรียนในระดับอุดมศึกษาต่อที่ภาคเหนือบ้านเกิด โดยขณะนี้เธออยู่ชั้นปีที่ 1 สำนักวิชาศิลปศาสตร์ สาขาวิชาภาษาจีนธุรกิจ ที่มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง

 

 

ใฝ่ฝันอยากเป็นมัคคุเทศก์
น้องแพร์ชอบภาษาเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะภาษาจีน เพราะมีพื้นฐานภาษาจีนตั้งแต่เรียน ม.4 ที่สนใจเรียนภาษาจีนเพราะเป็นภาษาที่จะมีความสำคัญมากต่อไปในอนาคต ไม่แพ้ภาษาอังกฤษ โดยเฉพาะในโลกธุรกิจใครๆ ก็มุ่งไปที่ประเทศจีนที่กำลังจะกลายเป็นมหาอำนาจใหม่ หากได้ภาษาจีนเพิ่มก็น่าจะได้เปรียบในโลกการทำงาน เพราะเธอฝันไว้ว่าอาชีพที่อยากทำคือมัคคุเทศก์หรือไม่ก็พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน เนื่องจากเป็นสาวรุ่นใหม่ชอบเดินทาง ไม่อยากทำงานประจำคร่ำเคร่ง อยู่กับที่

ในหลักสูตรการเรียนของเธอ มีโครงการร่วมมือกับมหาวิทยาลัยเซียะเหมินของจีน ที่เป็นการแลกเปลี่ยน ที่เธอจะต้องไปเรียนที่ประเทศจีนถึง 7 เดือน เพื่อได้ใช้ชีวิตจริงกับเจ้าของภาษาทั้งเรื่องการเรียนและความเป็นอยู่อื่นๆ

สานต่อมรดกทางวัฒนธรรม
นอกจากอาชีพมัคคุเทศก์ที่น้องแพร์ฝันอยากจะเป็นแล้ว อีกงานที่เธออยากจะทำหลังเรียนจบก็คือการเปิดร้านขายผ้าทางเหนือ เธอว่าผ้าทางภาคเหนือสวยใส่สบาย ไม่ว่าจะเป็นผ้าซิ่น ผ้าฝ้ายป่าซาง ผ้ายกดอก ผ้าไหมยกดอก ผ้าปักต่างๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ของภาคเหนือนั้นสวยงามอ่อนช้อย ราคาไม่แพงมาก แต่คนรุ่นใหม่ไม่ค่อยสนใจใส่ผ้าพื้นเมืองกัน ซึ่งเธออยากเป็นส่วนหนึ่งในการผลักดันให้คนรุ่นใหม่หันมาสนใจและใช้ผ้าพื้นเมืองกันมากขึ้น เพื่อช่วยกันอนุรักษ์และสืบสานมรดกทางวัฒนธรรมของชาวเหนือ

ต้องเลือกที่จะรับ
ด้วยความที่น้องแพร์เป็นลูกคนเดียว อาจจะทำให้ถูกตามใจมากกว่าคนที่มีน้องหรือพี่ ที่จะต้องแชร์เพื่อคนอื่นบ้าง แต่เธอคิดว่าสำหรับเธอไม่น่าจะมีปัญหาอะไร เนื่องจากการที่เธอมาอยู่หอพักของมหาวิทยาลัยที่ต้องพักรวมกับเพื่อนๆ อีกถึง 3 คน ก็ฝึกสอนให้เธอต้องแบ่งปันและเรียนรู้ในการอยู่ร่วมกับคนอื่นอยู่แล้ว แต่สิ่งที่มักจะถูกครอบครัวเตือนให้ระวังอยู่เสมอก็คือการติดเพื่อนหรือตามเพื่อนมากเกินไป เมื่ออยู่ไกลหูไกลตาผู้ใหญ่เพราะเกรงว่าจะพลาด พลั้งหรือทำในสิ่งที่รู้เท่า ไม่ถึงการณ์

"หนูเองเข้าใจถึงความห่วงใยของพ่อแม่อยู่เสมอและฟังคำตักเตือน เพราะเกรงว่าเราจะทำอะไรตามเพื่อนมากเกินไปแล้วทำให้พ่อแม่เสียใจ ซึ่งเป็นเรื่องที่หนูกลัวที่สุดที่ทำให้พ่อแม่ต้องร้องไห้ ดังนั้นหนูจะพยายามเลือกที่จะรับอะไรที่ไม่แน่ใจก็จะไม่ทำไม่ลอง และตัดปัญหาด้วยการกลับบ้านเกือบทุกเสาร์-อาทิตย์ เพื่อจะได้อยู่กับครอบครัวให้มากที่สุดไม่ห่างเหินกับพ่อแม่มากเกินไป"

เรียนและกิจกรรมต้องทำควบคู่กันไป
น้องแพร์ บอกว่าชีวิตการเรียนที่คุ้มค่า ก็คือต้องเรียนดี กิจกรรมเด่น สำหรับตัวเธอเองนั้นก็เรียนพอใช้ได้ไม่น่ากังวลอะไร เวลาที่เหลือเธอจึงให้เวลากับกิจกรรมของคณะและมหาวิทยาลัยอย่างเต็มที่ เพื่อให้รู้ชีวิตครบทุกด้าน

"หนูเป็นเด็กทำกิจกรรมเยอะตั้งแต่เรียน ม.ปลาย แล้ว วัยรุ่นมีพลังเยอะก็พยายามใช้พลังอย่างสร้างสรรค์ ตอนประกวดพอได้ตำแหน่งมาก็ต้องทำงานให้สังคม ให้จังหวัด หรือเพื่อสปอนเซอร์ที่ส่งเราประกวดบ้าง หนูก็เลยทำงานไปเรียนไปมา 2-3 ปีติดต่อกัน แล้วก็รู้สึกชีวิตมีสีสันดีไม่มีเวลาจะเหงา"

ธรรมะ...คู่มือใช้ชีวิต
น้องแพร์ บอกว่าเธอจะไม่เก็บกดถ้ารู้สึกแย่หรือ เสียใจ เธอจะร้องไห้ออกมาเพื่อระบายความเก็บกดต่างๆ ร้องจนกว่าจะสบายใจ แล้วเริ่มตั้งสติใหม่ ค่อยๆ คิด ค่อยๆ แก้ปัญหาอย่างรอบคอบ ทบทวนถึงสิ่งที่ผ่านมาเพื่อไม่ให้ผิดพลาดซ้ำ และพยายามจะอ่านหนังสือธรรมะง่ายๆ เพื่อเป็นการยกระดับจิตใจและหาทางออกที่ดี เพราะหนังสือธรรมะจะสอนเรื่องง่ายๆ วิธีคิด วิธีทำใจ วิธีให้อภัย ที่อ่านแล้วจะรู้สึกเบาสบายใจขึ้น สอนให้มองโลกในแง่ดี

"แม่จะเป็นฝ่ายจัดหาไว้ให้หนูเลย เวลาแม่มาจะจัดไว้ให้หลายเล่ม แม่บอกว่าควรอ่านบ้างเป็นวิชาใจที่สอน คู่มือการใช้ชีวิตและฝึกให้เรามองโลกในแง่ดี จะทำให้เราเป็นคนใจเย็นขึ้น และธรรมะจะช่วยคุ้มครองเราให้คิดดีทำดี อ่านไว้ไม่เสียหลาย"