หนังน่าดู : Inglourious Basterds

จุดน่าสนใจของหนัง ทั้งเรื่องมีแค่ 5 ฉากใหญ่ๆ ซึ่งแต่ละฉากก็อ้างอิงหนัง ดังๆ ระดับตำนาน ชวนให้หวนนึกถึงกลิ่นอายและบรรยากาศเมื่อวันวาน....

โดย...โจ-ลิฟวิ่ง

2 ปีก่อน Death Poof ถูกสวดยับจากบรรดาคอหนัง แต่ถ้าย้อนไปไกลกว่านั้น Pulp Fiction กลับได้รับคำชื่นชมอย่างล้นหลาม แถมยังคว้าปาล์มทองคำ (ปี 1994) มานอนกอดได้อีกด้วย หรือจะเป็น Kill Bill Vol.1 (ปี 2003) & Vol.2 (ปี 2004) ให้การต้อนรับที่ดี เช่นเดียวกับหนังเรื่องนี้ ดูเหมือนคนรักจะมีมากกว่าคนเกลียด และเจ๋งพอที่พาตัวเองเข้าชิงลูกโลกทองคำตั้ง 4 สาขา (กำกับ บท ดาราสมทบชาย คริสตอฟ วอลห์ซ เคยชนะที่เมืองคานส์มาแล้ว และหนัง ยอดเยี่ยม ส่วนว่าจะได้กี่รางวัลนั้น 18 ม.ค.นี้รู้ผลแน่นอน)

"นี่มันไม่ใช่หนังสงครามโลกครั้งที่ 2 เหมือนที่รุ่นพ่อคุณดูกันหรอกนะว้อย" ผู้กำกับติสต์แตกหลุดโลก "เควนติน ทารันติโน" บอกถึงหนังด้วยอารมณ์หงุดหงิดเล็กน้อย แต่มันก็ช่วยให้คนที่อยากดู (ซึ่งไม่ใช่แฟนพันธุ์แท้ของเขา) เข้าใจยิ่งขึ้น เนื่องจากพล็อตอุดมไปด้วยสงครามที่ค่อนข้างซีเรียส เกร็ดความรู้เกี่ยวกับนาซีเพียบแปล้ ทว่าใช้วิธีเล่ามันๆ แบบรวดเดียวจบ ไม่ได้สลับอดีตปัจจุบันให้ปวดหัว หรือยืดยาดน่ารำคาญเหมือนสารคดี

จุดน่าสนใจของหนัง ทั้งเรื่องมีแค่ 5 ฉากใหญ่ๆ ซึ่งแต่ละฉากก็อ้างอิงหนัง ดังๆ ระดับตำนาน ชวนให้หวนนึกถึงกลิ่นอายและบรรยากาศเมื่อวันวาน ที่สำคัญผู้กำกับไม่ลืมที่จะแอบทำเก๋ๆ เปรี้ยวๆ ใส่นั่นเพิ่มนู่นเติมนี่ ผสมปนเปกันจนกลายเป็นรสชาติความบันเทิงแบบเขาเอง (อ้อ! ถ้าซื้อดีวีดี 2 Disc Special Edition คุณจะพบกับฟีเจอร์เด็ดๆ อีกมาก เช่นว่าฉากที่ขยายและไม่ได้ใช้ บทสนทนาดารารุ่นลายคราม สกู๊ปสดุดีให้แก่หนังที่มีชื่อเดียวกัน การแนะนำโปสเตอร์ ผู้กำกับขอโชว์มุมกล้อง)

ปี 2009
ประเทศ สหรัฐอเมริกา/เยอรมนี
ประเภท ชีวิต/สงคราม
กำกับ เควนติน ทารันติโน
แสดงนำ แบรด พิตต์/เมลานี โรลองต์/ไอแอน ครูเกอร์/แดเนียล บรูห์ล/คริสตอฟ วอลห์ซ