
ศึกษาร่องรอยธรรมพระพุทธศาสนาในชมพูทวีป (ตอน๒)
ปุจฉา : อาตมาพึ่งเดินทางกลับมาจากไปบรรยายธรรมให้ชาวพุทธในอินเดียฟังในหลายเมืองใหญ่ ได้แก่ นครมุมไบ (บอมเบย์) นครนาคปุระ นครอัมราวตี และนครออรังกาบาด ซึ่งตั้งอยู่ในเขตรัฐมหาราษฏระ ซึ่งเป็นศูนย์กลางของชาวพุทธในอินเดีย ที่สำคัญยิ่ง ด้วยตัวเลขประชากรชาวพุทธมากกว่า ๘ ล้านคน จากจำนวนยอดรวม ๑๐ กว่าล้านคนของชาวพุทธในชมพูทวีป (อินเดีย) ซึ่งมีถิ่นฐานอยู่ที่รัฐมหาราษฏระแห่งนี้
ปุจฉา : อาตมาพึ่งเดินทางกลับมาจากไปบรรยายธรรมให้ชาวพุทธในอินเดียฟังในหลายเมืองใหญ่ ได้แก่ นครมุมไบ (บอมเบย์) นครนาคปุระ นครอัมราวตี และนครออรังกาบาด ซึ่งตั้งอยู่ในเขตรัฐมหาราษฏระ ซึ่งเป็นศูนย์กลางของชาวพุทธในอินเดีย ที่สำคัญยิ่ง ด้วยตัวเลขประชากรชาวพุทธมากกว่า ๘ ล้านคน จากจำนวนยอดรวม ๑๐ กว่าล้านคนของชาวพุทธในชมพูทวีป (อินเดีย) ซึ่งมีถิ่นฐานอยู่ที่รัฐมหาราษฏระแห่งนี้
โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส
ปุจฉา : อาตมาพึ่งเดินทางกลับมาจากไปบรรยายธรรมให้ชาวพุทธในอินเดียฟังในหลายเมืองใหญ่ ได้แก่ นครมุมไบ (บอมเบย์) นครนาคปุระ นครอัมราวตี และนครออรังกาบาด ซึ่งตั้งอยู่ในเขตรัฐมหาราษฏระ ซึ่งเป็นศูนย์กลางของชาวพุทธในอินเดีย ที่สำคัญยิ่ง ด้วยตัวเลขประชากรชาวพุทธมากกว่า ๘ ล้านคน จากจำนวนยอดรวม ๑๐ กว่าล้านคนของชาวพุทธในชมพูทวีป (อินเดีย) ซึ่งมีถิ่นฐานอยู่ที่รัฐมหาราษฏระแห่งนี้
วิสัชนา : เมื่อเข้าสู่ยุคสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราช ซึ่งศรัทธาพระพุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง ได้มีการสังคายนาเป็นครั้งที่ ๓ ณ วัดอโศการาม พระนครปาฏลีบุตร แห่งแคว้นมคธ ในพระพุทธศักราชที่ ๒๓๔ หรืออีกร้อยปีเศษต่อมา จากการสังคายนาครั้งที่ ๒ ที่พระนครเวสาลี ด้วยการเห็นภัยที่เกิดขึ้นในพระพุทธศาสนาที่กำลังก่อตัวขึ้น และจะส่งผลรุนแรงต่อพระพุทธศาสนาในวันข้างหน้า ในสมัยดังกล่าวได้มีการอาราธนาพระสมณทูต ออกไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาในส่วนต่างๆ ของทวีปเอเชีย รวมแล้ว ๙ สาย โดยในสายที่ ๘ สู่ดินแดนสุวรรณภูมิ
เมื่อสิ้นสุดสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช แคว้นมคธ ซึ่งเป็นศูนย์กลางพระพุทธศาสนาในชมพูทวีปได้กษัตริย์ผู้ปกครององค์ใหม่ที่นับถือศาสนาพราหมณ์ เมื่อพราหมณ์ได้อำนาจกลับคืนมา จึงมุ่งเข่นฆ่าทำลายล้างพระภิกษุสงฆ์ มีการเผาทำลายวัดวาอารามในพระพุทธศาสนา จึงเกิดการปฏิรูปศาสนา เพื่อความอยู่รอด โดยมีนักปราชญ์ที่ศรัทธาพระพุทธศาสนา นามว่า อัศวโฆษ เข้ามาปฏิรูปคำสอนในพระพุทธศาสนา เพื่อให้รอดพ้นจากการทำลายด้วยน้ำมือของพวกพราหมณ์ โดยลดระดับการสอนจากอริยสัจลงมาสู่ขั้นศีลธรรม ไม่มีการพูดถึงอริยสัจธรรม ๔ ประการ (อริยสัจ ๔) เลย พุทธศาสนาแบบอัศวโฆษจึงอยู่รวมกับพราหมณ์ได้มานานหลายร้อยปี เรียกพุทธศาสนาดังกล่าวว่า เป็นนิกาย สรวาสติวาทิน (ปกติวาทิน)
อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้







