ร้านโปรด

โดย...เสกสรร โรจนเมธากุล

 ผมติดนิสัยการนั่งร้านกาแฟตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

 รู้ตัวอีกทีตอนนี้ชอบนั่งร้านกาแฟไปแล้ว แต่ก็จะขอบอกไว้ก่อนว่า ยังไม่ถึงขั้นเป็นคนที่ซึมซับกับรสชาติกาแฟ อย่างที่ "คอกาแฟ" ตัวจริงเขาเป็นกัน เพียงแค่พอจำแนกรสชาติพื้นๆ ได้ อันไหนอร่อย ไม่อร่อย อันไหนหวานเกินไป ร้านไหนใส่ใจกับวัตถุดิบกาแฟแค่ไหน พอดูออกบ้าง แต่สิ่งที่ผมสนใจมากกว่าคือการหาร้านกาแฟนั่ง

 "ข้าพเจ้ามิได้ชื่นชอบในรสชาติชองสุรา แต่ชื่นชอบบรรยากาศของการร่ำสุรา"

 ถึงยุคนี้ ผมก็คงต้องกล่าวเหมือนกันว่า "ข้าพเจ้ามิได้ชื่นชอบในรสชาติของกาแฟ แต่ชื่นชอบบรรยากาศของการนั่งร้านกาแฟ"

 หลายปีมานี้ มีร้านกาแฟเกิดขึ้นมากมายทั่วทุกหนทุกแห่ง นับเป็นยุคเฟื่องฟูของร้านกาแฟ การนั่งร้านกาแฟกลายเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตไปโดยปริยาย แต่จากที่ได้ลองนั่งมาแล้วก็หลายร้าน ทั้งโดยตั้งใจและโดยเหตุจำเป็น ก็ยังไม่ทำให้ผมเข้าถึงรสชาติของกาแฟมากเท่าที่ควร

 หากแต่สนใจบรรยากาศของร้านนั้นๆ เป็นหลักมากกว่า แต่อันที่จริง เรื่องรสชาติก็เป็นสิ่งที่เราเรียนรู้ฝึกฝนได้เหมือนกัน ถ้าตั้งใจ

 ในที่นี้จะขอกล่าวถึงร้านที่ตั้งใจจะไปนั่งก็เเล้วกันครับ จะได้ไม่นับเอาร้านที่เราไปเป็นขาจร ประเภทแวะพักระหว่างเดินทางไกลอะไรทำนองนั้น เพราะมีโอกาสไปเยือนแค่ครั้งเดียว ถึงติดใจก็ยากที่จะกลับไปซ้ำสอง

 จะว่าไปแล้วร้านกาแฟก็มีหลายประเภท ทั้งร้านที่เน้นขายกาแฟเป็นหลัก ร้านที่ขายกาแฟและอาหารอย่างอื่นด้วยคือเป็นร้านแนวคาเฟ่ กับร้านอีกแบบหนึ่งที่ตั้งขึ้นมาด้วยจุดประสงค์อย่างอื่น แต่มีขายกาแฟ เครื่องดื่มเสริมเข้ามา เช่น ร้านหนังสืออิสระ หรือพับลิกสเปซบางแห่ง หรือโค-เวิร์กกิ้งสเปซ ที่เน้นขาย "พื้นที่" คือเป็นพื้นที่ให้คนเข้ามาใช้ทำกิจกรรม ซึ่งนับว่าเป็นโมเดลใหม่ เริ่มมีร้านแนวนี้เกิดขึ้นประปราย

 เช่นที่ผมเพิ่งเคยไปเยี่ยมเยียนมาครั้งหนึ่ง ชื่อ "em space" อยู่ย่านถนนรังสิต-นครนายก ซอย 31 ที่นี่ไม่ใช่ทั้งร้าน ไม่ใช่ทั้งโค-เวิร์กกิ้งสเปซ เพราะว่าที่นี่เป็น "บ้าน" จริงๆ

 จุดเริ่มต้นเกิดจากเจ้าของบ้านมีหนังสือส่วนตัวสะสมไว้มากมาย จนสามารถเป็นห้องสมุดขนาดย่อมได้หนึ่งห้อง ก็เลยเปิดบ้านเฉพาะวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ให้คนชอบอ่านเข้ามาอ่านหนังสือในห้องสมุดในบ้าน และสามารถใช้พื้นที่อันร่มรื่นโดยรอบบ้านได้ตามอัธยาศัย

 ไม่จำเป็นต้องอ่านหนังสือก็ได้ จะนัดมานั่งคุยกัน นั่งรอแฟน หรือถักโครเชต์ก็ยังได้ เพียงแต่อย่าทำอะไรที่รบกวนคนอื่นก็เเล้วกัน และอย่าลืมช่วยอุดหนุนน้ำชากาแฟ ขนมนมเนยเล็กๆ น้อยๆ เพื่อให้เจ้าของเขาสามารถเลี้ยงโมเดลนี้ได้

 ซึ่งในบรรดาร้านเหล่านี้ ผมจะมองหาร้านที่ผมชอบบรรยากาศของมันมากที่สุด ซึ่งก็มักจะโน้มเอียงไปยังร้านที่มีต้นไม้ร่มรื่น และสงบมากกว่าร้านยอดนิยมแต่พลุกพล่าน

 การพบเจอร้านเหล่านี้ก็มีทั้งที่พบเอง และได้รับการบอกเล่าจากคนรู้จัก แต่นานวันไป ไม่ได้หมายความว่าจะนั่งร้านกาแฟมากจำนวนร้านขึ้น หากแต่เป็นตรงกันข้าม กลับพบว่าจริงๆ แล้วมีร้านกาแฟที่เหมาะกับเรามากที่สุดไม่กี่ร้านเท่านั้นเอง อาจจะสองหรือสามร้านเสียด้วยซ้ำ

 เป็นร้านที่ชอบบรรยากาศของมันมากที่สุด ซึ่งนั่นประกอบด้วยปัจจัยหลายๆ อย่าง ทั้งสภาพภูมิทัศน์ของร้าน การบริการ ปลั๊กไฟ ไว-ไฟ ราคา สภาพแวดล้อมในทำเลนั้น รวมถึงการคมนาคมที่ลงตัวที่สุดสำหรับเรา

 เพราะถึงแม้เป็นร้านดี แต่ถ้าอยู่ไกลเกินไปนับสิบกิโลเมตร ก็คงไปบ่อยๆ ไม่ไหว

 ผมพบว่าร้านกาแฟที่ลงตัว คือร้านที่ให้ความรู้สึกสมดุล ระหว่างความรู้สึกของการอยู่บ้าน กับการอยู่ข้างนอก ซึ่งอาจจะเป็นเทรนด์ของยุคนี้ ที่นักอสังหาริมทรัพย์ยอมรับว่า คนเมืองจำนวนมากในปัจจุบันมักมีวิถีชีวิตอยู่นอกบ้านมากกว่าอยู่ที่บ้าน โดยเฉพาะผู้ที่อยู่อาศัยในคอนโดมิเนียมหรือในเขตแออัดในตัวเมือง

 ยอมรับว่าผมเองก็เป็นอย่างนั้น บางเวลาเราก็ไม่ได้อยากอยู่บ้าน แต่อยากอยู่ข้างนอก ขณะเดียวกันก็ต้องการความรู้สึกที่สบาย ผ่อนคลายเหมือนได้นั่งอยู่บ้าน

 นั่นทำให้ร้านกาแฟร้านโปรดของแต่ละคน ไม่เหมือนกัน

 เพราะร้านกาแฟเป็นได้หลายอย่าง แน่ละ ตัวมันเองเป็นธุรกิจ แต่อีกมุมหนึ่ง มันเป็นพื้นที่ให้ผู้คนได้มาพบปะกัน นั่งพูดคุย ปรึกษา ต้อนรับ เยี่ยมเยียน คุยธุรกิจ คุยงาน 
หรือนั่งพักใจ

 ตราบใดที่องค์ประกอบทุกๆ อย่าง มันยังลงตัว
 ผมยังคงมาเยี่ยมเยียนร้านกาแฟร้านนี้อีกหลายครั้ง

 แต่ในทางกลับกัน ถ้าเราเป็นคนทำร้านกาแฟ ก็ต้องอยากทำให้ร้านของเราเป็นร้านโปรดสำหรับใครหลายๆ คน ยิ่งเยอะยิ่งดี ร้านของเราถึงจะอยู่ได้นานๆ นะครับ