‘อยู่อย่างเข้าใจ’ เพื่อชีวิต (แนวดิ่ง) แสนสุข

โดย...พุสดี ภาพ : วิศิษฐ์ แถมเงิน

หลังจากตัดสินใจเก็บกระเป๋าย้ายสำมะโนครัวมาใช้ชีวิตแนวดิ่ง หนึ่งในสิ่งที่หลายคนลุ้นหนักมากคงหนีไม่พ้น เพื่อนบ้านที่จะมาอยู่ห้องข้างๆ หรือร่วมฟลอร์กัน เพราะหลายครั้งที่ชีวิตคอนโดมิเนียมที่สวยหรูต้องพังพินาศ เพียงเพราะเจอเพื่อนร่วมคอนโดตัวแสบที่มักก่อให้เกิดเสียงไม่พึงประสงค์อยู่เสมอ

ไม่ว่าจะเป็นพวกสายปาร์ตี้ เฮฮาลั่นข้ามห้องตลอดทุกเทศกาล พวกใจบุญรักสัตว์ แต่บางครั้งก็ปล่อยให้สัตว์เลี้ยงสร้างความรำคาญให้เพื่อนบ้าน หรือจำพวกสายสร้างสรรค์ รีโนเวตต่อเติมห้องไม่เคยเสร็จสมบูรณ์สักที

ใครไม่เจอกับตัว คงไม่เข้าใจ แต่ลองเจอปัญหาแบบนี้บ่อยๆ เข้า ก็เล่นเอาชีวิตคอนโดป่วนเหมือนกัน เพราะครั้นจะเล่นบทบู๊ลุกขึ้นไปเคาะห้องเรียกออกมาเคลียร์ ก็กลัวจะหมางใจ แถมบางทีเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว จะลุยเดี่ยวไปชวนทะเลาะกับเพื่อนข้างห้องก็ใช่เรื่อง ครั้นจะไปแจ้งส่วนกลางให้มาไกล่เกลี่ย ก็ไม่ใช่คำตอบ เพราะในฐานะลูกบ้านทั้งสองฝ่าย เจ้าหน้าที่ส่วนกลางก็เหมือนน้ำท่วมปากหยิกเล็บก็เจ็บเนื้อ

ถ้าอย่างนั้น จะทำอย่างไรดี?

ปัญหานี้ เบนซ์-รัฐพงษ์ และพอลลี่-พรพรรณ รัตนหิรัญญา คู่รักคนดังที่ตัดสินใจเลือกคอนโดย่านสาทรเป็นเรือนหอมีทางออกที่น่าสนใจมาแนะนำ

เบนซ์ บอกว่า ด้วยความที่คอนโดนี้แต่ละชั้นจะมีเพียง 1 ห้อง เพราะฉะนั้นจึงไม่มีเพื่อนบ้านที่อยู่ร่วมฟลอร์กัน แต่ใช่ว่าปัญหาจากเพื่อนบ้านจะไม่เกิด เพราะนานๆ ครั้งก็มีเสียงทุบ เสียงตอก จากเพื่อนร่วมคอนโด ชั้นอื่นที่เข้ามารีโนเวตห้องดังมาบ้างเหมือนกัน แต่เขาเลือกจะไม่เก็บมาใส่ใจ เพราะมองว่าไม่ใช่ปัญหาใหญ่

“บางทีเวลามีห้องไหนต่อเติม ก็เป็นธรรมดาที่ต้องมีเสียงดังรบกวนมาบ้าง แต่ผมไม่ได้มองว่าเป็นปัญหา ผมว่าบางครั้งคนเราไปติดกรอบ คิดว่าเมื่อไหร่ที่เราเปิดประตูเดินเข้าห้องของเรามา ที่นี่คือพื้นที่ส่วนตัว คือ อาณาเขตของเราที่ใครห้ามมารบกวน ทั้งที่ความจริงแม้เราจะอยู่ในสเปซส่วนตัวก็จริง แต่เราก็ต้องเข้าใจว่าเรายังมีเพื่อนบ้านที่อยู่ร่วมกัน เราไม่ใช่มนุษย์ที่อยู่ตัวคนเดียว ติดอยู่บนเกาะร้าง เราต้องคิดเสมอว่า การใช้ชีวิตอยู่ในคอนโดนั้นเป็นเพียงการแปรสภาพจากการใช้ชีวิตแนวราบมาเป็นชีวิตแนวดิ่งเท่านั้น”

ทุกครั้งที่อาจมีเสียงไม่พึงประสงค์ดังมา เบนซ์จะนึกเสมอว่า ถ้าห้องเราดังระดับนี้ แสดงว่าห้องที่เป็นต้นเสียง เสียงต้องดังกว่าที่เราได้ยินมาก และหากเราซึ่งอยู่ไกลกว่ายังรำคาญ หรือหงุดหงิด เขาเองยิ่งหนักกว่าเรา และคงไม่มีใครที่สามารถทนอยู่กับสภาพนั้นได้นาน

“ผมพยายามคิดบวกนะว่า ไม่มีใครอยากรบกวนใครหรอก บางครั้งห้องเราอาจจะเผลอทำเสียงดังออกไปเหมือนกัน เพราะฉะนั้นสำหรับผมการจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ถ้าจะอยู่อย่างมีความสุขต้องเริ่มจากทัศนคติของตัวเรา”

สอดคล้องกับศรีภรรยาคนสวย ซึ่งคุ้นชินกับการใช้ชีวิตคอนโดเป็นอย่างดี มองว่าการมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนบ้านเป็นสิ่งที่สำคัญ อย่างน้อยการมีคนรู้จักเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคนก็ไม่เสียหาย ไม่แน่ว่าวันหนึ่งในอนาคตอาจได้ช่วยเหลือกัน จากประสบการณ์ส่วนตัวเธอมองว่า ปัญหาของคนอยู่คอนโด ส่วนใหญ่คือ อยากมีสัตว์เลี้ยงเป็นเพื่อน แต่ต้องแอบเลี้ยงทั้งที่พื้นที่ในคอนโดก็จำกัด บางครั้งยังส่งเสียงที่อาจสร้างความรำคาญให้เพื่อนบ้าน 

“ส่วนตัวพอลลี่ไม่เห็นด้วยนะกับการเลี้ยงสัตว์เลี้ยงไว้ในคอนโด คือเรามองในแง่ว่าเราไม่มีพื้นที่ให้เขาได้เป็นอิสระ เลี้ยงไว้ก็ต้องขังไว้ในกรง สลับกันปล่อยออกมาเดินเล่นบ้าง แต่พอลลี่ก็เข้าใจสำหรับคนที่อยากเลี้ยง เพราะอยู่คนเดียว เลี้ยงไว้เป็นเพื่อน บางคนไม่มีลูก เพราะฉะนั้นบางครั้งเวลาได้ยินเสียงหมาเห่าดังมาจากห้องข้างๆ พอลลี่จะไม่ซีเรียส แต่เลือกที่จะเข้าใจเขามากกว่า อย่างสุนัขเรารู้อยู่แล้วว่า ถึงจะเห่าบ้าง แต่เขาก็ไม่ได้เห่าตลอดเวลา เราคงไม่ใจร้ายถึงขั้นว่าพอได้ยินเสียงหมาเห่าแล้วไปเคาะห้องต่อว่า หรือโทรไปให้คอนโดมาจัดการ เพราะพอลลี่เชื่อว่าการอยู่ร่วมกันให้มีความสุขต้องรู้จักอะลุ้มอล่วยซึ่งกันและกัน”

ด้วยหลักการคิดที่เริ่มจากการปรับจูนทัศนคติของตัวเองให้มองทุกอย่างด้วยกรอบความคิดบวกเช่นนี้ จึงไม่เพียงทำให้ชีวิตในแนวดิ่งนี้ของทั้งคู่มีแต่เรื่องราวดีๆ ในทุกวัน แต่ยังตอบโจทย์กับไลฟ์สไตล์คนเมืองของทั้งคู่เป็นอย่างดี