นาคี ความเชื่อ ตำนาน ความรัก และ เว้าอีสาน

โดย...นกขุนทอง

เรตติ้งละครก็ครองความนิยม เพลงประกอบก็กำลังฮิต หนังสือก็กำลังขายดิบขายดี ในโซเชียลก็พูดถึงกันวนไป จนต้องยอมรับว่าห้วงเวลานี้ตกเป็นของ “นาคี” ละครที่กำลังออกอากาศทางช่อง 3 ของผู้จัดผู้กำกับ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ในนาม แอค-อาร์ต เจเนเรชั่น ผลงานละครที่มีลายเซ็นพงษ์พัฒน์มักจะเป็นที่รอคอยและคาดหวังของผู้ชมอยู่เสมอ

ส่วนใหญ่ละครเหนือจริง เกี่ยวกับผีสาง ความเชื่อ ตำนาน เรื่องเร้นลับ น้อยนักที่จะแป๊ก จะว่าแนวเรื่องนี้ถูกจริตกับคนไทย คนไทยรับได้ง่ายและเร็ว (อิน-มีความรู้สึกร่วม) ก็ได้ ทว่าเรื่องราวก็ไม่ได้แปลกใหม่ แหวกไปจนเกินคาดเดากันไม่ได้ เรื่องก็วนๆ กันอยู่ แต่เมื่อนำมาสร้างใหม่เล่าใหม่ ความสนุกความน่าสนใจน่าติดตามอยู่ที่รายละเอียด โปรดักชั่น นักแสดงซึ่งเรื่องนาคีมัดใจผู้ชมได้ด้วยงานแบบพงษ์พัฒน์ เล็กๆ ไม่ ต้องใหญ่ ต้อง(สม)จริง กว่าจะปล่อยออกมาทำการค้นคว้าละเอียดยิบ

เสน่ห์ของเรื่องนี้ที่ไม่แพ้ความเร้นลับและความงามของเจ้าแม่นาคี คือ “ภาษาอีสาน” ไม่ได้แปลกเพราะละครหลายเรื่องทำกันมาแล้วที่ตัวละครหลักพูดภาษาอีสาน แต่นาคีมาเหนือชั้นด้วย “ความสมจริง” หลายเรื่องพูดไทยกลางคำอีสานคำปนเปจนมั่วไปหมด ทำเอาคนดูนึกขันและขัดหูขัดตามากกว่าที่จะคล้อยตาม ในส่วนของการพูดอีสานในเรื่อง เคยได้รับเสียงชมมาแล้วจากเรื่อง คุณชายรัชชานนท์ นางเอกก็คนเดิมคือ แต้ว-ณฐพร เตมีรักษ์ ซึ่งตอนนั้นส่งให้เธอกลายมาเป็นนางเอกเบอร์ต้นของช่อง 3 ที่มีฝีมือทางการแสดง ไม่ใช่แค่พูดอีสานได้แล้วจะผ่าน ถ้าการแสดงไม่ได้พูดอีสานได้เหมือนเจ้าของภาษาขนาดไหนก็ร่วงได้ แต่เมื่อทุกอย่างออกมาดีจึงพาเรื่องดำเนินไปได้และผู้ชมก็ติดกันงอมแงม และการใช้ภาษาถิ่นเรื่องนี้ต้องบอกว่า เป็นคำโบราณ ซึ่งในบางพื้นที่หรือในปัจจุบันแทบจะไม่ใช้กันแล้ว เช่น หย่อง คือ โดนรุม ขยี้ หรือคำว่า คอง ในเพลงประกอบละคร “คู่คอง” และในบทสนทนา ที่มีความหมายว่า รอ คำอีสานบางคำก็เหมือนคำไทยที่ไม่ได้ใช้บ่อยๆ ก็หายไป คนรุ่นหลังไม่ได้ค่อยได้ยิน ไม่ได้พูด คำนั้นก็จะหายไป หลงเหลือแค่ในผู้เฒ่าผู้แก่หรือในบันทึก ดังนั้นบทสนทนาในละครนาคีจึงไม่ใช่แค่หาคำมาเขียนแต่ได้ผ่านการศึกษาอย่างถ่องแท้ งานดีงานละเอียด ก็สมควรแล้วมิใช่หรือที่ผู้ชมจะติดตาม ให้การต้อนรับอย่างน่าชื่นใจเช่นนี้