วีรวร พิกุลผล ผู้หลงใหลในโลกของรถเต่า

โดย...โยธิน อยู่จงดี ภาพ ภัทรชัย ปรีชาพาณิชย์

วีรวร พิกุลผล อดีตดีเจหนุ่มผู้ผันตัวมาเปิดกิจการ VW Shop อู่ซ่อมและจำหน่ายของแต่งรถโฟล์กเต่า ในชีวิตเขาทำสิ่งต่างๆ มากมายตั้งแต่เป็นดีเจ เป็นพิธีกรงานอีเวนต์ คนลงเสียงภาพยนตร์ เปิดบริษัทจัดพีอาร์และอีเวนต์ จนกระทั่งวันนี้เราได้มาเริ่มในสิ่งที่เขารักเปลี่ยนงานอดิเรกให้เป็นงานประจำได้ในที่สุด

“โฟล์กเต่าเป็นสิ่งที่ผมชอบ เป็นงานอดิเรกที่ผมรัก ผมซื้อรถเต่าคันแรกเมื่อประมาณปี 2542 หลังเรียนจบใหม่ๆ แล้วก็ศึกษาซ่อมรถจนเกิดความชำนาญก็เริ่มรับซ่อมให้กับคนอื่นที่มีใจรักในรถเต่าเช่นเดียวกับผม แต่สิ่งที่ได้กลับมาไม่ใช่เพียงแค่เงินหรือรายได้เสริมแต่ทำให้เราได้มิตรใหม่ๆ กลับมามากมาย ได้ความไว้วางใจจากผู้ใหญ่ จนทำให้กิจการนี้เป็นจริงขึ้นมา

สำหรับผมถือว่าผมเริ่มต้นช้ามากกับสิ่งที่ผมอยากจะทำ เพราะชีวิตผมไปเสียกับสิ่งที่ไม่จำเป็น เรายอมรับว่าเราผิดพลาด แต่วันนี้เราเริ่มต้นด้วยการที่เรารู้ว่าเราจะเริ่มต้นอย่างไรอย่างถูกต้อง เราไม่ห่วงว่าเราจะล้ม อีก 2 ปีมีคนมาถามว่ากิจการผมเป็นอย่างไรบ้างมันอาจจะเจ๊งก็ได้ เพราะไม่มีใครที่ในชีวิตไม่เคยล้ม แต่เราต้องเรียนรู้ว่าเมื่อล้มแล้วเราจะลุกอย่างไร และทำอย่างไรไม่ให้ล้มง่ายๆ แบบนั้นอีก ไม่จำเป็นต้องวางแผนเป็น 10 ปี ขอแค่วันนี้คืนนี้เรารู้ว่าพรุ่งนี้เราจะต้องทำอะไรก็พอ”

1 แจกันแต่งรถ

“ของชิ้นนี้เป็นของที่ผมชอบมากที่สุดชิ้นหนึ่ง เป็นแจกันใส่ดอกไม้ติดรถโฟล์กเต่าที่ไทยเราทำเอง แจกันติดรถเคยเป็นที่นิยมในช่วงยุคสมัยหนึ่งเมื่อ 30-40 ปีที่แล้ว เป็นของแต่งรถสำหรับคนเล่นรถโฟล์กสวาเกน ราคาซื้อขายในตลาดอีเบย์อยู่ที่ 3,000-4,000 บาท แต่ของไทยเราผลิตมา 300 ใบ และทุกใบทำเป็นงานแฮนด์เมดทั้งหมด ขายในอีเบย์ราคาพันกว่าบาท ในความคิดของชาวต่างชาติเขามองว่างานที่ผลิตออกมาเหมือนๆ กันก็คืองานก๊อบปี้เป็นงานจากระบบอุตสาหกรรม แต่ของเราตีตราว่าเป็นเมดอินไทยแลนด์ แฮนด์เมด มีเพียงชิ้นเดียวในโลกที่จะไม่มีใครเหมือนคุณแน่นอน ฝรั่งเขาโอเคชอบกับการเป็นเจ้าของผลงานเพียงชิ้นเดียว และราคาก็รับได้เมื่อเทียบกับสิ่งที่เขาได้รับ”

2 หนังสือ VWHeritage

“หนังสือสะสมของผมที่ชอบมากที่สุดเล่มหนึ่ง คนทำหนังสือเล่มนี้มีความตั้งใจที่จะรวบรวมสินค้าของโฟล์กเต่า ทั้งอะไหล่และของแต่งรถทั่วโลกเอาไว้ในเล่มเดียวกัน เขาจึงเดินทางไปทั่วโลกเพื่อเฟ้นหาสินค้า ผู้ผลิต กลุ่มคนรักรถเต่าและรวบรวมเอามาไว้ในเล่มนี้ ซึ่งจะมีทั้งสินค้าที่เจ้าของหนังสือผลิตเอง และสินค้าเจ้าอื่นๆ สำหรับคนรักรถเต่าควรจะมีเล่มนี้ไว้ครอบครอง”

3 ป้ายปั๊มน้ำมันสามทหาร

“เป็นป้ายปั๊มน้ำมันของไทยสมัยก่อนที่ยังเป็นตราสามทหารก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็น ปตท. พอเริ่มมีคนเห็นคุณค่าของสิ่งนี้ก็เริ่มนำกลับมาซื้อขาย ของแบบนี้จะมีราคาได้ก็ต่อเมื่อมีคนเห็นคุณค่าของมันก็เหมือนรถโฟล์กเต่า เป็นรถเก่าแต่ถ้ามีคนให้คุณค่ากับของสิ่งนี้ก็ยังคงมีราคาเป็นที่ต้องการของผู้คนอยู่เสมอ”

4 พ.ต.อ.เอกรักษ์ ลิ้มสังกาศ

“พี่เอกเป็นพี่ที่ผมเคารพรักและมีบุญคุณกับผมมาก พี่เอกสอนผมในหลายๆ เรื่อง โดยเฉพาะเรื่องการดูแลน้องๆ พี่เขามีลูกน้องเป็นร้อยคน ทุกคนรักและเคารพพี่เอกทั้งหมด เพราะพี่เค้าเป็นคนที่รู้จักให้ เวลาที่ได้อะไรมาพี่เค้าจะแบ่งให้ลูกน้องครึ่งนึงเสมอ เพราะถ้าให้น้อยกว่านี้จะกลายเป็นการเอาเปรียบกับลูกน้อง อู่รถตรงนี้ผมก็ได้ความเมตตาจากพี่เอกที่ทำให้อู่รถแห่งนี้เป็นจริงขึ้นมา และเวลาที่ผมทำงานกับน้องๆ ผมก็ใช้สิ่งที่พี่เอกเคยสอนในการบริหารดูแลลูกน้อง และเป็นหนึ่งในสิ่งที่ผมใช้คัดกรองคนที่ผมจะเลือกเป็นมิตรหรือตัดออกไปจากชีวิต”

5 พวงมาลัยรถโฟล์ก

“อาจจะเรียกได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นแรกๆ ของการเล่นรถโฟล์กเต่าของผมก็ได้ สมัยก่อนผมต้องการจะซ่อมพวงมาลัยให้กลับมามีสภาพดีเหมือนเดิม ผมก็เริ่มศึกษาว่าจะซ่อมคอพวงมาลัยยังไงให้แข็งแรงและใส่รถได้จริง ส่วนที่เป็นโครเมียมจะซ่อมอย่างไร ซ่อมที่ไหน ค้นหาจนไปเจอร้านที่สามารถซ่อมให้ได้ดีเหมือนเดิม หรืออาจจะเรียกว่าดีกว่าของต่างประเทศอีกด้วย ซึ่งการทำแบบนี้สำหรับผมถือเป็นความสนุกอย่างหนึ่งที่ทำให้เราได้ความรู้และรายได้ตามมา”

6 โฟล์กสวาเกน ซูเปอร์สตาร์ 1973

“รถรุ่นนี้เป็นรุ่นที่ผมชอบมากเพราะว่าเป็นรถที่เป็นต้นแบบของรถรุ่นใหม่ๆ ที่ใช้จนถึงปัจจุบัน เครื่องยนต์ใช้ขนาด 1,300 ซีซี ตัวกระจกหน้าเริ่มออกแบบให้เอียงองศาลู่ลมมากขึ้นเมื่อเทียบกับรถโฟล์กเต่ารุ่นก่อนหน้านี้ ที่กระจกหน้ายังเป็นแบบหน้าตัดช่วงล่างเป็นคอยล์สปริงแบบรถรุ่นใหม่ ถือว่าเป็นคันที่ค่อนข้างสมบูรณ์แบบที่สุดรุ่นหนึ่งในยุคนั้น”

7 คุณแม่

“ผมจะเหมือนคุณแม่อย่างหนึ่งก็คือเรื่องความคิดสร้างสรรค์ซึ่งท่านเป็นแรงบันดาลใจเรื่องการคิดสร้างสรรค์จนติดตัวผมมาถึงทุกวันนี้ ครั้งหนึ่งคุณแม่เคยทำน้ำสลัดออกมาขายคนอื่นจะแพ็กใส่ถุง แต่คุณแม่ผมเลือกที่จะกรอกใส่ขวดและก็ขายได้ดีเสียด้วย หรือแม้กระทั่งขายกาแฟ คุณแม่ผมเป็นคนแรกๆ ที่เริ่มขายกาแฟแบบใส่ถัง ก่อนที่จะฮิตขายในรถเข็นขายกาแฟ คุณแม่จะเป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์ในการทำสินค้าออกมาขาย เพิ่มมูลค่าสินค้าให้มากกว่าคนอื่นในปริมาณที่เท่ากัน”