ต่างด้าวยึดเมือง

โดย...วุฒิ นนทฤทธิ์

เห็นข้อมูลของสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) เรื่องแรงงานต่างด้าวที่เข้ามาลงหลักปักฐานในบ้านเราแล้ว รู้สึกเป็นห่วงสวัสดิภาพและคุณภาพชีวิตของตัวเองและลูกหลานในอนาคตยังไงก็ไม่รู้บอกไม่ถูกจริงๆ

จะว่าไปแล้วในทุกวิกฤตย่อมมีโอกาส ซึ่งเท่าที่ได้มีโอกาสพูดคุยกับเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งที่ตัดสินใจลงทุนหลายร้อยล้านบาทเปิดโรงพยาบาลโดยเน้นให้บริการแรงงานต่างด้าวชาวเมียนมาโดยเฉพาะ ตอนแรกที่เหลือบไปเห็นโรงพยาบาลที่ตั้งตระหง่านอยู่ สิ่งที่สะดุดตาก็คือทั้งที่ตัวอาคารของโรงพยาบาลและป้ายประกาศต่างใช้ภาษาเมียนมาเป็นหลักเห็นได้เด่นชัดกว่าภาษาไทยหลายเท่า

ถามตามประสาคนสอดรู้สอดเห็นว่าจะคุ้มหรือครับที่เน้นบริการแรงงานเมียนมา เพราะโรงพยาบาลยี่ห้อนี้เป็นโรงพยาบาลเอกชนระดับที่คนไทยจะเข้าไปใช้บริการต้องนับเงินในกระเป๋าให้ดี สร้างใหญ่โตขนาดนี้จะไหวหรือครับ คำตอบที่ได้คือดีเกินคาดเพราะคนเมียนมาที่มาใช้บริการจะจ่ายเงินสดๆ ไม่ใช้บัตรเครดิตเหมือนคนไทย ที่สำคัญพกเงินสดๆ มาเป็นฟ่อนๆ ที่น่ารักยิ่งไปกว่านั้น คนไข้ชาวเมียนมาหลายรายมารับบริการแล้วมีเงินมาไม่พอ ก็จะจ่ายเท่าที่มีติดตัวมาจากนั้นก็จะรีบนำส่วนที่เหลือมาจ่ายอย่างรวดเร็ว ไม่มีเบี้ยวแม้แต่รายเดียว

ตอนนี้ทางโรงพยาบาลต้องจ้างแพทย์และพยาบาลชาวเมียนมาเป็นที่ปรึกษาเพื่อช่วยในการสื่อสาร ฟังแล้วก็ทึ่งและต้องกลับมาทบทวนว่าคนกลุ่มนี้จะเรียกว่าเป็นแรงงานไม่ได้แล้วเพราะมีรายได้เกินกว่าผู้ใช้แรงงานไปเยอะแล้ว เมื่อย้อนกลับมาดูข้อมูลของ สศช. พบว่า ปัจจุบันมีแรงงานต่างด้าวเป็นเจ้าของร้านในห้างสรรพสินค้า 6.9% เป็นเจ้าของแผงในตลาดนัด1.8% เป็นเจ้าของแผงในตลาดสด 20.9% และเป็นเจ้าของร้านในตลาดชุมชน 9.7% ซึ่งต่างด้าวที่เป็นเจ้าของร้านหรือแผงค้ามีสัญชาติเมียนมา 44.5% กัมพูชา 21.4% ลาว 19.8% เวียดนาม 4.4% จีน 1.6% ชนกลุ่มน้อย 5.5% และอื่นๆ 2.7%

สรุปว่าตอนนี้แรงงานต่างด้าวจำนวนมากได้ยกระดับเป็นเจ้าของแผงค้า เจ้าของร้านชุมชน และด้วยความขยันและตระหนี่ อนาคตไม่ไกลก็จะกลายเป็นเจ้าของกิจการ เมื่อลงหลักปักฐานออกลูกออกหลานได้สัญชาติไทย ต่อไปก็จะกลายเป็นเจ้าสัว เหมือนในยุคเสื่อผืนหมอนใบของชาวจีน นึกไม่ออกจริงๆ ว่า อนาคตของลูกหลานไทยจะเป็นอย่างไร