วรัญญู ทิพยมนตรี เที่ยว ‘แปลก’ แหวกแนว

โดย...รอนแรม

ประวัติโดยสังเขปของ วรัญญู ทิพยมนตรีผู้จัดการริบลีส์ เวิลด์ พัทยา ระบุว่า เขามีความสนใจเรื่องการเดินทางและวัฒนธรรมต่างถิ่น สะสมแสตมป์และของที่ระลึกจากการเดินทางและชอบท่องเที่ยวเป็นกิจกรรมยามว่างกับครอบครัว แต่เมื่อได้สนทนากับชายอารมณ์ดีคนนี้แล้วทำให้ทราบว่าเขายังมีเรื่องราวการเดินทางและแง่มุมชีวิตที่ “แปลก” แหวกแนว

ช่วงชีวิตการเดินทาง

เขาเริ่มต้นบทสนทนาด้วยหลักการใช้ชีวิตที่ว่า ชีวิตคนถูกกำหนดด้วย 3 สิ่ง หนึ่งคือ คนที่เราพบ สองคือ หนังสือที่เราอ่าน และสามคือ สถานที่ที่เราไป “ผมจึงพยายามดำเนินชีวิตตามครรลองเหล่านี้ ถ้าเราอยากเป็นคนแบบไหน เราก็ต้องเอาตัวไปคบกับคนแบบนั้น เลือกสรรความรู้ที่จะเข้าตัว และไปในสถานที่ที่จะสร้างความเป็นตัวเราขึ้นมาได้” เขาอธิบาย

 

ตั้งแต่เด็กจำความได้ ครอบครัวจะพาไปเที่ยวเชิงธรรมชาติ โดยเน้นไปในอุทยานแห่งชาติเป็นส่วนใหญ่ เช่น ภูหินร่องกล้า น้ำตกเอราวัณ เขาใหญ่ซึ่งตอนนั้นคือความท้าทายสมัยเด็กและกลายเป็นความผูกพันที่ฝังอยู่ใต้สำนึก ทำให้ไม่ว่าไปที่ไหนก็ต้องไปทำความรู้จักกับธรรมชาติและผู้คน ณ สถานที่นั้น เพื่อไปเรียนรู้ถึงความสุข ความพอดี สิ่งที่จำเป็นที่ทำให้เรามีชีวิตจากชาวบ้าน

กระทั่งโตขึ้นมา วรัญญู ก็ยังยึดแนวทางธรรมชาติเหมือนแต่ก่อน แต่เพิ่มระดับความยากไปตามกำลัง เช่น เคยปีนน้ำตกก็เปลี่ยนเป็นปีนภูเขา หรือจากนอนโรงแรมก็เปลี่ยนมานอนเต็นท์หรือโฮมสเตย์ เขายังบอกว่าตัวเองโชคดี เพราะในวัยเด็กไปใช้ชีวิตอยู่ที่อเมริกา จากนั้นไปเรียนหนังสือที่ยุโรป และเริ่มทำงานในภูมิภาคเอเชียและตะวันออกกลาง ทำให้มีโอกาสเห็นโลกกว้างมากขึ้นๆ

 

ระหว่างที่กำลังศึกษาปริญญาโทอยู่ที่สเปน เขาทำงานเก็บเงินและไปเที่ยวแบบแบ็กแพ็กเกอร์ โดยวิธีเดินเท้า 2 สัปดาห์ ระยะทาง 200 กม. บนเส้นทางธรรมชาติในสเปน จากเมืองหนึ่งไปอีกเมืองหนึ่ง และแวะเที่ยวแต่ละเมืองแบบเจาะลึก

“การเดินเท้าทำให้เราสัมผัสดิน เวลาเดินผ่านทุ่งข้าวจะมีกลิ่นหอมของต้นข้าวบาร์เลย์ เวลาเดินผ่านป่าจะได้กลิ่นสดชื่นของต้นยูคาลิปตัส ได้สัมผัสกับอุณหภูมิ ความชื้น โดยเฉพาะน้ำจิตน้ำใจจากคนแปลกหน้า” เขายังกล่าวด้วยว่า การเดินเท้าเป็นการเดินทางที่สัมผัสกับโลกของเรามากที่สุด ทั้งยังได้พบสัจธรรมว่าเราคือส่วนหนึ่งของธรรมชาติ

 

เดินทางเพื่อสะสม

วรัญญู เข้าร่วมทำงานกับริบลีส์ราว 1 ปี ซึ่งเป้าหมายการทำงานอยู่ที่การขยายสาขาไปยังสถานที่อื่นๆ ในไทยและภูมิภาคใกล้เคียง เป้าหมายแรกคือ ภูเก็ต และกรุงเทพฯ ซึ่งคำจำกัดความของริบลีส์บัญญัติขึ้นใหม่โดยใช้คำว่า odditorium หมายถึง ห้องรวบรวมของแปลก โดยมี โรเบิร์ต ริบลีส์ เป็นผู้ก่อตั้ง

นายริบลีส์เป็นนักเดินทางและนักสะสม “ตรงกับจริตของผมยังไงชอบกล” วรัญญูเสริมและเพราะการเดินทางจึงส่งผลให้นายริบลีส์เปิดตัวเองเพื่อยอมรับวิถีชีวิตหรือความคิดของผู้คนทั่วโลก พิพิธภัณฑ์ริบลีส์จึงเหมือนเป็นบันทึกการเดินทางแต่ละเมืองแต่ละชนเผ่าผ่านสิ่งของที่สะสมเรื่องราวมากมายไว้ข้างใน ปรัชญาของริบลีส์ที่ว่า Welcome to the wired จึงไม่ใช่แค่การยินดีต้อนรับสู่ความแปลกประหลาด แต่หมายรวมถึงความเป็นเอกลักษณ์ของแต่ละคนแต่ละสิ่งบนโลกใบนี้

 

กลับสู่สามัญ

วรัญญู ก็เป็นคนหนึ่งที่เดินทางมาตลอดชีวิต แต่ก็ยังเหลือสถานที่ที่อยากไปที่สุด อ้างอิงถึงวลี The cradle of life หรืออู่ชีวิต เขาเล่าว่าโลกของเรามีประชากรราว 7,000 ล้านคน ซึ่งเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนมาจากหมู่บ้านเดียวกัน ที่ครั้งหนึ่งเมื่อครอบครัวขยาย คนในหมู่บ้านก็เริ่มเดินทางและกระจายไปอยู่ทั่วโลก ซึ่งมีงานวิจัยชี้ว่าหมู่บ้านนั้นยังอยู่ และยังคงวิถีชีวิตดั้งเดิมในปัจจุบัน “การเดินทางของผมอยากกลับไปยังจุดเริ่มต้นของชีวิต” เขากล่าว

สถานที่แห่งนั้นคือ นามิเบีย ทวีปแอฟริกา สถานที่ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของมนุษย์ หากทุกคนนับถอยหลังไป 2,000 รุ่น บรรพบุรุษจะไปจบอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้

เขายังกล่าวด้วยว่า  การเดินทางเป็นหนึ่งในสามส่วนสำคัญของชีวิต เพราะมันคือวิธีในการไปพบคนใหม่หรือหนังสือเล่มใหม่ “ยิ่งเราสัมผัสกับคนมาก ก็ยิ่งหล่อหลอมให้เราเห็นตัวเองชัดขึ้น ยิ่งเราเดินทาง มุมมองของเราก็จะยิ่งกระจ่างชัดและใสขึ้น เพราะมันทำให้โลกของเรามีมิติมากขึ้น” เขาทิ้งท้าย

 

โลกของวรัญญู

ถ้ามีโลกของตัวเองหนึ่งใบ เขาอยากให้โลกใบนั้นมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ เป็นโลกที่มีมนุษย์ เป็นสถานที่ที่เปิดโอกาสให้แสดงความคิดสร้างสรรค์ ได้แสดงอารมณ์ เพราะความคิดสร้างสรรค์ทำให้เกิดสิ่งใหม่และสร้างเอกลักษณ์ให้แก่ตัวเอง

“โลกใบนี้มีมนุษย์ มีรอยยิ้ม มีความสร้างสรรค์อยู่แล้ว ขึ้นอยู่กับว่าเราจะออกเดินทางไปมองหาโลกในฝันใบนั้นหรือไม่เท่านั้นเอง”วรัญญู ยิ้มกว้างและจบบทสนทนาด้วยคำเชื้อเชิญไปนามิเบีย