กำลังใจ กับ แสงไฟจากดวงดาว

โดย...ดำรงค์ พิณคุณ ภาพ เอพี

เมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า

หน้าที่ของไฟฟ้าก็เริ่มทำงานหนักขึ้น

แสงไฟที่เปิดในห้องทำงาน แสงไฟในห้องนั่งเล่น แสงไฟในห้องนอน ห้องต่างๆ ที่เราต้องการเห็นชัดเจนมากขึ้น

แสงไฟจากดวงจันทร์ดูเหมือนไม่เพียงพอ

แสงไฟจากดวงดาวไม่ทำให้เรามองเห็นตัวหนังสือบนหน้ากระดาษ

คนที่กำลังมองหาแรงบันดาลใจ เหมือนกับมองหาไฟส่องทางตามถนนที่วิ่งผ่าน

คนที่กำลังมองหาแนวคิดดีๆ ในการทำธุรกิจ เหมือนกับหาไฟฉายขณะที่อยู่ในอุโมงค์

คนที่ต้องการกำลังใจในการใช้ชีวิต และกำลังอยากได้ความคิดดีๆ สักอย่างในการใช้ชีวิตแบบมองโลกแง่บวก เหมือนกับการรอแสงไฟจากเถ้าถ่านที่กำลังมอดให้ลุกโชติช่วงอีกครั้ง

เมื่อแสงไฟมีค่ายิ่ง ในยามค่ำคืน

ทุกคนแสวงหาความสว่าง เพียงแต่ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่มองเห็นค่าของสิ่งนั้น

ท่ามกลางเศรษฐกิจที่ย่ำแย่ในหลายๆ ประเทศ

สิ่งที่มีค่ามากที่สุด คือ “กำลังใจ”

เงินมีค่ามาก และเงินก็ยังสามารถหมดไปได้ด้วยการกินอาหารเพียงไม่กี่มื้อ

ส่วน “กำลังใจ” มีค่ามากไม่แพ้กัน แต่เรามองไม่เห็น เพราะมันเป็นสิ่งที่อยู่ในใจ เราแค่รู้สึกได้เท่านั้น

“กำลังใจ” ทำให้ใครหลายๆ คนเดินหน้า

“กำลังใจ” ทำให้คนเดินหน้าได้ ไม่ใช่แค่วันหรือสองวัน แต่ทำให้เราเดินหน้าได้เป็นเดือน เป็นปี

ความย่ำแย่ทางเศรษฐกิจ สร้างความห่อเหี่ยวใจ

ความกดดันด้านหนี้สิน ทำให้เราขาดความสุขในการดำเนินชีวิต

ภาวะที่ต้องการเดินหน้า แต่หมดกำลังใจ ทำให้เรารู้สึกท้อแท้อย่างหาที่เปรียบไม่ได้

สิ่งเดียวที่จะทำให้เราเดินหน้าต่อไปได้ คือ การเรียกกำลังใจกลับมา

คำพูดดี จากเพื่อนร่วมโลก จะทำให้คนบางคนรู้สึกดีขึ้น

ความคิดดี จากคนใกล้ตัว ทำให้เราสามารถมองโลกในมุมแห่งความสุขได้ดีขึ้น

คำรื่นหู จากเจ้านายหรือลูกน้อง ทำให้เราผ่อนคลาย และลดความเครียด เดินหน้าสู้ต่อไปได้

คำบอกรัก จากคนรัก หรือคนเคยรัก ทำให้เรารู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

เสียงจากคนในครอบครัว ทำให้คนที่อยู่ต่างประเทศสามารถทำงานต่อไปในวันถัดไปได้

“กำลังใจ” สามารถสร้างขึ้นมาได้ โดยเกิดจากสิ่งดีที่อยู่ใกล้ตัว ทั้งเป็นคำพูด การกระทำ รูปภาพ เสียง หรือวิดีโอภาพเคลื่อนไหว

คำพูดตัดพ้อ ไม่สร้างให้เกิดกำลังใจ

คำพูดเหยียดหยาม ไม่สร้างให้เกิดกำลังใจ

คำพูดดูแคลน ทำให้คนอื่นหมดความเชื่อมั่น

คำนินทา ทำให้คนหมดกำลังใจ

คำกล่าวหา ทำให้คนดีไม่อยากจะทำดีอีกต่อไป

ลองกลับมาทบทวนกันอีกครั้งว่า...หากเราเองยังต้องการกำลังใจในการทำงาน หากเราต้องการเดินหน้าด้วยความสุข

หากเราโกรธคนที่มาดูหมิ่นเหยียดหยามศักดิ์ศรีเรา

หากเราไม่พอใจคนที่มาต่อว่าผลงานของเรา

หากเรายังมีความสุข เมื่อมีคนชื่นชม และชื่นชอบกับผลงานที่ผ่านมาของเรา

ดังนั้น เราเองก็ยังเป็นอีกคนหนึ่งที่ต้องการกำลังใจเช่นกัน

ฉะนั้น จะเป็นไรมั้ย...หากเราคิดจะพูดอะไรดีๆ เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้กับเพื่อนร่วมโลกของเรา

จะดีกว่ามั้ย...หากพวกเราพูดสร้างกำลังใจให้ประเทศของเราเดินหน้าต่อไป

จะเห็นด้วยมั้ย...หากเราเลิกขัดคอกัน แล้วจูงมือกันเดินข้ามอุปสรรคไป

จะสมควรมั้ย...ที่เราร่วมกันสร้างสิ่งดีให้กับสังคม ดีกว่าการช่วยกันทำลายสังคมของเรา

จะเป็นสุขมั้ย...หากเรายอมรับในสิ่งที่คนรอบข้างเป็น ดีกว่าบังคับให้เขาทำตามเรา

จะสุขกว่ามั้ย...หากเรากล้าทำในสิ่งดี มากกว่าการกล้าทำในสิ่งเลว