ศิริลักษณ์ สังวาลวรวุฒิ ออกแบบ ผลงานเพื่อสิ่งแวดล้อม

โดย...ภาดนุ

เฟิร์ส-ศิริลักษณ์ สังวาลวรวุฒิ นักศึกษาสาววัย 19 ปี เรียนอยู่ชั้นปีที่ 2 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีงานอดิเรกคือการออกแบบสร้างสรรค์ผลงานเพื่อสิ่งแวดล้อมจนคว้ารางวัลชนะเลิศประเภทนักเรียน-นักศึกษามาครองได้

“โดยปกติแล้วหนูเป็นคนที่ชอบออกแบบเพื่อแก้ปัญหาบางสิ่งบางอย่างมาตั้งแต่เรียนมัธยมปลายแล้วค่ะ เช่น การจัดห้องจะจัดยังไงให้เราทำงานได้สะดวกขึ้น หรือออกแบบสิ่งประดิษฐ์ในโครงงานวิทยาศาสตร์ เป็นต้น คือหนูเรียนสายวิทยาศาสตร์อยู่แล้ว ก็เลยรู้สึกว่ามันสนุกและท้าทายดี

ตอนที่เห็นโครงการ “Enjoy Science : Let’s Print the World” ซึ่ง สวทช. ร่วมกับบริษัท เชฟรอน ประเทศไทยสำรวจและผลิต จัดขึ้นในเฟซบุ๊ก ก็คิดว่าดูน่าสนใจดี ซึ่งโครงการนี้เปิดกว้างและให้อิสระ ใครมีแนวคิดอะไรที่อยากส่งเข้าประกวดก็สามารถส่งไปได้เลย โดยจะมีเกณฑ์ในการตัดสิน เช่น ต้องมีความเป็นไทย สามารถนำไปประยุกต์ใช้งานได้จริงหรือนำไปต่อยอดได้ หนึ่งคนสามารถส่งผลงานเข้าประกวดได้ 3 หัวข้อ ซึ่งมีทั้งรางวัลประเภทนักเรียน-นักศึกษา และบุคคลทั่วไป”

เฟิร์ส บอกว่า ผลงานที่เธอส่งเข้าประกวดก็คือ ผลงานพิมพ์สามมิติ “ปะการังเทียม” ซึ่งได้แรงบันดาลใจมาจากการไปดำน้ำดูปะการังแล้วพบว่าปะการังตามธรรมชาติลดจำนวนลงเพราะภาวะโลกร้อน เธอจึงคิดออกแบบผลงานเพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยแก้ปัญหานี้ พร้อมทั้งช่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทางทะเลไปด้วย ซึ่งก็ตรงตามหัวข้อการประกวดที่โครงการนี้ได้วางไว้

“อย่างที่ทราบกันดีว่าปะการังเทียมจะสามารถช่วยลดแรงกระแทกของน้ำทะเลได้ จึงช่วยเพิ่มอัตราการลงเกาะการเติบโตและการอยู่รอดของปะการังได้ ทั้งยังสามารถเพิ่มความหลากหลายของปะการังที่มายึดเกาะ ซึ่งจะนำไปสู่ความหลากหลายของระบบนิเวศทางทะเลด้วย

การออกแบบผลงานชิ้นนี้ ช่วงแรกที่หนูส่งเข้าประกวดมันยังเป็นแค่แนวคิดอยู่ ซึ่งหนูส่งเข้าประกวดด้วยกัน 2 หัวข้อคือ แป้นคีย์บอร์ดอักษรเบรล และปะการังเทียม แต่เมื่อไอเดียเรื่องปะการังเทียมได้รับการคัดเลือก ทางโครงการก็เรียกให้ไปอบรมการทำโปรดักต์ขึ้นมาเป็นเวลา 2 วัน จึงได้ข้อสรุปว่าให้ทำออกมาเป็นปะการังสามมิติซึ่งหนูก็พอมีความรู้เรื่องการทำชิ้นงาน 3D อยู่บ้าง พอได้มาอบรมหนูจึงสามารถทำเป็นต้นแบบของปะการังเทียมซึ่งพิมพ์ออกมาเป็นชิ้นงานสามมิติเสมือนจริง โดยมีทั้งการรีเสิร์ช ออกแบบและคิดวิธีแก้ปัญหา”

เฟิร์ส บอกว่า ความยากอยู่ตรงที่จะทำยังไงให้ไอเดียที่มีนั้นสามารถทำออกมาเป็นรูปธรรมที่จับต้องได้ เพราะบางครั้งชิ้นงานที่ออกแบบไปก็ไม่สามารถใช้กับโปรแกรมคอมพิวเตอร์บางโปรแกรมได้ จึงต้องมีการปรับแบบให้ทำออกมาจริงได้ด้วย

“วัสดุที่ทำเป็นชิ้นงานแล้วพิมพ์ออกมาเป็นพลาสติกเอบีเอสขนาด 20x15 ซม. แต่ตัวโมเดลของจริงที่ตั้งใจไว้จะมีขนาด 1x1 เมตร ซึ่งจะต้องผลิตจากคอนกรีต พรินติ้ง ที่พื้นผิวจะมีรูพรุนลักษณะคล้ายกับฟองน้ำซึ่งปะการังจะสามารถยึดเกาะได้ดี ถ้าหากผลิตจริงได้มันจะมีน้ำหนักที่สามารถวางตามแนวปะการังใต้ทะเลได้จริง แต่ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงที่ต้องทดลองและทดสอบอีกหลายด้านค่ะ”

เฟิร์ส เสริมว่า นอกจากออกแบบผลงานส่งประกวดแล้ว เธอยังต้องออกแบบชิ้นงานโมเดลบ้านในระหว่างเรียนด้วย ซึ่งต้องออกแบบให้ออกมาเป็นรูปธรรมให้คนอื่นสามารถเข้าใจความคิดเธอได้ โดยมีเรื่องความสวยงาม และความสะดวกสบายเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

“ที่จริงแล้วหนูทำงานตามความสนใจในขณะนั้น หากในอนาคตมีโครงการประกวดชิ้นงานหรือการออกแบบที่น่าสนใจ หนูก็อาจส่งผลงานเข้าประกวดอีกค่ะ แต่ตอนนี้ก็คงมุ่งเรียนให้จบก่อน เพราะหลักสูตรสถาปัตย์ที่หนูเรียนเป็นหลักสูตรต่อเนื่องปริญญาตรี 4 ปี+ปริญญาโท 2 ปี ซึ่งระหว่างที่เรียน ป.ตรี อยู่นี้ ถ้าหนูยังรู้สึกว่าชอบงานออกแบบอยู่ หนูก็จะเรียนต่อ ป.โท ควบไปเลยค่ะ เอาไว้ตัดสินใจตอนใกล้จบ ป.ตรี อีกที”

ผลจากการเป็นเยาวชนคนเก่งนี้เอง ทำให้เฟิร์สได้รับรางวัลประเภทนักเรียน-นักศึกษา และได้รับเงินรางวัลรวมมูลค่า 3 แสนบาท แถมยังได้ตั๋วเครื่องบิน ที่พัก และค่าใช้จ่าย เพื่อเข้าร่วมงาน Berlin Maker Faire ที่ประเทศเยอรมนี เมื่อเดือน ต.ค. 2558 ที่ผ่านมาอีกด้วย ซึ่งเธอบอกว่าถือเป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตเลยล่ะ