เพลิงตะวัน ออกอากาศ 15 ก.ย. 2558

นำแสดง : เซฟฟานี่ อาวะนิค, เอส กันตพงศ์

กำกับการแสดงโดย : อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร

บทประพันธ์โดย : น้ำผึ้งเดือน 8

ผลิตโดย : บริษัท ดูมันดี

บทโทรทัศน์โดย : ดรีมทีม

ออกอากาศ : ช่อง 7 จันทร์-อังคาร เวลา 20.25 น.

นันทวัฒน์ (วุธ อัษฎาวุธ) ถาม พิชิต (นัท อติรุจ) ว่าผู้หญิงที่มากับ ธงไทย (เอส กันตพงศ์) นั้นใช่ ปรางค์ทอง (เซฟฟานี่ อาวะนิค) หรือเปล่า พิชิตบอกว่าไม่ใช่ นันทวัฒน์เชื่อตามที่พิชิตบอก แต่พิชิตกลับบอกนันทวัฒน์ว่าให้เขาลืมปรางค์ทองเสีย เพราะเธอไม่คู่ควรกับเขาสักนิด ในอดีตนันทวัฒน์ได้เจอพิชิตที่กำลังหิวโซ นันทวัฒน์ช่วยชีวิตเขาและพามาทำงานด้วย ทำให้พิชิตสำนึกในบุญคุณและจงรักภักดีกับนันทวัฒน์ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา

หลังจากที่ตะวันเกือบถูก จอม (จิณณะ) ข่มขืน ธงไทยอยากดูแลปกป้องไม่ให้ใครมาทำร้ายตะวันได้อีก เขาจึงขอตะวันแต่งงาน ตะวันตอบตกลงทันที ส่วน แม่นวล (ปุ๊ ปิยะมาศ) ก็ดีใจมากเช่นกัน การเตรียมงานหมั้นจัดขึ้นอย่างเร่งด่วนในเย็นวันนั้นเลย เพราะธงไทยต้องการประกาศให้รู้กันทั่วว่าตะวันมีคนจองแล้ว ทุกคนในไร่นวลตะวันรู้เรื่องนี้ยกเว้น จ๊ะจ๋า (เฟิร์น ณัฐชยกานต์) ด้วยเกรงว่าเธอจะหาเรื่องให้เดือดเนื้อร้อนใจอีก ในขณะที่นันทวัฒน์เองก็ตัดสินใจบอกกับ แม่นันทา (ตุ๊ก เดือนเต็ม) ว่าจะแต่งงานกับ มยุริญ (เบเบ้ ธัญย์ชนก) ทำให้นันทาดีใจมาก

จอมแอบมาเผาแปลงเกษตรสาธิตในไร่นวลตะวัน ระหว่างที่ทุกคนกำลังวุ่นวายกับการดับไฟ จอมหาโอกาสมาดักพบและต่อยท้องจ๊ะจ๋าจนสลบ ก่อนลากไปข่มขืน จอมมัวแต่วุ่นวายอยู่กับจ๊ะจ๋าจนไม่ได้ยินเสียงตะวันเดินเข้ามาทางด้านหลัง เธอใช้ไม้ท่อนใหญ่ฟาดหัวจอมจนสลบ แล้วลากร่างหายไปในความมืด ทิ้งจ๊ะจ๋าให้นอนหมดสติอยู่ตรงนั้น ตะวันต้องการกำจัดศัตรูของไร่นวลตะวันให้สิ้นซากจึงตามไปจัดการ เสี่ยหมู (ศักราช) ที่ขับรถมาดูผลงานของสมุนมือขวาอยู่หน้าทางเข้าไร่จนสลบเหมือด

ตะวันจับเสี่ยหมูมัดแล้วลากไปไว้กับจอม ราดน้ำมันจนชุ่ม แล้วจุดไฟเผาอย่างโหดเหี้ยม ตาท้วม (ค่อม ชวนชื่น) ออกมาตามหาจ๊ะจ๋ากับตะวัน จนได้เห็นตะวันยืนถือไม้ท่อนใหญ่ที่มีไฟลุกโชนจ้องจ๊ะจ๋าที่นอนหมดสติด้วยสายตาน่ากลัว เสียงตะโกนโหวกเหวกทำให้ตะวันรู้สึกตัว เธอรู้สึกงุนงงว่าตัวเองมาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร ไผ่ (สุรศักดิ์) วิ่งหน้าตาตื่นมาเห็นจ๊ะจ๋านอนหมดสติอยู่ ก็รีบเข้าไปประคอง ธงไทยตามมาสมทบเห็นตะวันปลอดภัย ก็โผเข้ากอดด้วยความเป็นห่วง ตาท้วมได้แต่ยืนมองเธออย่างเคลือบแคลงสงสัย