ศุภณัฐ ศศิพงศ์พนา ห้องแห่งการเรียนรู้ด้วยแนวเศรษฐกิจพอเพียง

โดย...โยโมทาโร่

หนุ่มตี๋หน้าใส คนนี้คือ เฟรม-ศุภณัฐ ศศิพงศ์พนา นักศึกษาชั้นปีที่ 4 วิทยาลัยนาโนเทคโนโลยี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง หากเราดูจากรูปลักษณ์ภายนอกดูเหมือนเด็กเรียนธรรมดาทั่วไป แต่ที่เหนือความคาดหมายมากกว่า ก็คือนอกจากขยันเรียนแล้วเขายังเป็นเด็กกิจกรรมตัวยง ทั้งเคยเป็นตัวแทนเยาวชนไทยเข้าร่วมการสัมมนาเยาวชนอาเซียนหัวข้อภาวะโลกร้อน และยังเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับทุนจากมูลนิธิสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เพื่อดำเนินรอยตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง

เฟรมเล่าให้พี่ๆ ฟังว่า นอกจากเรื่องเรียนกิจกรรมที่เน้นมากที่สุด ก็เห็นจะการเป็นวิทยากรผู้นำกลุ่มกิจกรรมอาสาเศรษฐกิจพอเพียงตามแนวพระราชดำริ เพื่อเข้าไปช่วยเหลือแก้ปัญหาให้กับชาวบ้านตามวิถีเศรษฐกิจพอเพียง เวลาที่ชาวบ้านมีปัญหาก็จะเข้าไปดูว่าต้นเหตุมันเกิดจากอะไร และเราก็เข้าไปช่วยเหลือพวกเขาตรงจุดนั้น ด้วยความรู้ที่เรามี เพราะส่วนหนึ่งตัวเขาเองก็ได้รับทุนจากมูลนิธิ และแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง ก็เป็นทางออกที่ดีที่สุดในการแก้ปัญหาสังคมที่เป็นอยู่ทุกวันนี้

“เวลาที่ผมอยู่ห้องส่วนมากเลย ก็คือการเข้าเฟซบุ๊ก เพราะเดี๋ยวนี้อาจารย์จะสั่งงานทางเฟซบุ๊ก ส่งการบ้านผ่านเฟซบุ๊กตลอด รวมทั้งอาจารย์มักจะแชร์เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาการเรียนผ่านเฟซบุ๊กทั้งหมด เฟซบุ๊กจึงเป็นเว็บแรกที่ผมต้องเปิดเข้าอินเทอร์เน็ตทุกครั้ง ก่อนที่เข้าเว็บไปอ่านเรื่องราวที่สนใจ

โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับนาโนเทคโนโลยี นาโนเป็นการศึกษาเลียนแบบวัสดุในธรรมชาติ เช่น วัสดุที่น้ำไม่เกาะ เราก็เลียนแบบผิวของใบบัวที่มีขนเล็กๆ ที่ทำให้น้ำไม่เกาะ ซึ่งการศึกษานาโนเป็นการศึกษาในระดับเล็กๆ ถึงคุณสมบัติ และนำคุณสมบัตินั้นมาประยุกต์ใช้กับวัสดุใหม่ๆ เพื่อให้ผลเป็นอย่างที่เราต้องการ ทุกวันนี้นาโนกลายเป็นพื้นฐานของวัสดุต่างๆ ที่อยู่รอบตัวเราโดยที่เราไม่รู้ตัวไปแล้ว และยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่เทคโนโลยีนาโนจะสามารถเข้ามาช่วยแก้ไขปัญหาให้เราได้”

“นอกจากเปิดคอมพ์แล้ว ในห้องผมจะใช้เวลาส่วนหนึ่งไปกับการอ่านหนังสือวรรณกรรม หนังสือเกี่ยวกับนิยายวิทยาศาสตร์ เรื่องราวลึกลับชวนติดตาม โดยเฉพาะนิยายของแดน บราวน์ ผมจะมีอยู่เกือบทุกเล่ม แล้วก็จะมีหนังสือเกี่ยวกับปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง อ่านสำหรับเตรียมเป็นข้อมูลในการบรรยาย ออกแบบฐานกิจกรรมเรียนรู้เวลาออกค่ายให้ดูน่าสนุก เพราะถ้าเราเอาแต่ข้อมูลไปบรรยายคนก็คงหลับกันพอดี ดังนั้นกิจกรรมต้องสนุกและทำให้พวกเขาเข้าใจด้วยการลงมือทำ”

นอกจากนี้ หนุ่มว่าที่นักพัฒนาเศรษฐกิจพอเพียงยังบอกเคล็ดลับการเรียนของเขาว่า เวลาเรียนจะต้องให้เต็มที่ถึงจะง่วงนอนไม่ไหวอย่างไร ก็ขอพาตัวเข้าห้องเรียนไว้ก่อน เผื่อจะได้รับความรู้อะไรติดตัวกลับมาบ้าง หลังเลิกเรียนแต่ละคาบจะใช้เวลาเล็กๆ น้อยๆ ไปกับการทวนเนื้อหา พอถึงช่วงเย็นก็ผ่อนคลายด้วยการเล่นเกม ออกกำลังกายบ้าง เพราะไม่มีใครที่สามารถอยู่กับเนื้อหาเรื่องเครียดๆ ได้ตลอดเวลา เพราะชีวิตต้องมีความพอดีนั่นเอง