สัมพันธ์อย่างเกื้อกูล

นิทรรศการชุดนี้ “อลงกรณ์ หล่อวัฒนา” พยายามชี้ให้เห็นความสัมพันธ์ในหลายๆ บริบทที่ปรากฏอยู่ในสังคม ท่ามกลางภาวะที่ผันแปรทางจิตใจ

โดย วิชช์ญะ ยุติ

นี่คือนิทรรศการว่าด้วยความสัมพันธ์ ก็อย่างที่เขาตั้งชื่อไว้นั่นละ “ความสัมพันธ์ที่ขาดกันไม่ได้”

คน สัตว์ สิ่งของ ต้นไม้ อากาศ ขยะ ไก่ทอด ฟุตบอลโลก แผ่นดินไหว ผู้หญิง เกย์ เลขาฯ ยูเอ็น คนปั่นสามล้อ เอ็มวีเพลง Telephone ของ เลดี้ กากา หรือแม้แต่หนังแวมไพร์ ทไวไลท์ ภาค 3 ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งที่จะต้องเชื่อมโยงเราให้เกี่ยวสัมพันธ์ด้วยเสมอ

โลกไม่เดียวดาย (อีกแล้ว) คนเหงาน้อยลง (ตั้งแยะ) ตราบใดที่ความสัมพันธ์ระหว่างกันยังคงดำเนินไป ถึงจะมีบ้างบางครั้งที่อาจขัดแย้ง หรือรู้สึกอยากคิดต่าง แต่สุดท้ายเราก็ไม่สามารถปฏิเสธได้หรอกว่าการเกื้อกูลนั้นเป็นแรงดึงดูดอันทรงพลัง

นิทรรศการชุดนี้ “อลงกรณ์ หล่อวัฒนา” พยายามชี้ให้เห็นความสัมพันธ์ในหลายๆ บริบทที่ปรากฏอยู่ในสังคม ท่ามกลางภาวะที่ผันแปรทางจิตใจ ย่อมมีจุดเล็กๆ ที่ร้อยรัดคนเราขยับเข้าใกล้กับความสุขได้อย่างไม่ยาก

“ผมว่าชีวิตต้องมีสมดุลนะ ผู้หญิงอาร์ตตัวแม่ ผู้ชายก็อาร์ตตัวพ่อเหมือนกัน แต่เมื่อพร้อมใจอาร์ตทั้งคู่ แล้วทำยังไงที่จะอยู่ด้วยกันได้ อันนั้นละที่สำคัญ”

ลายเส้นที่ดูยุ่งเหยิง ชวนให้มึนหัว สีสันจัดจ้าน คัลเลอร์ฟูลจ๋า เป็นเจตนาของศิลปินที่บรรจงแต่งแต้มขึ้น เพื่อบอกเล่าไอเดียผ่านฝีแปรง เนื้อหาที่มีโจทย์หลักคือ “ความสัมพันธ์ที่ขาดกันไม่ได้” ถูกซ่อนเร้นด้วยนัยมากมายแห่งความหมาย

โครงหน้า แววตา รอยยิ้ม ใบหู ที่อลงกรณ์นำเสนอสะท้อนความสัมพันธ์ของผู้คน โดยไม่จำกัดวงแคบๆ เพียงสิ่งที่เราคุ้นชิน เช่น ถ้าสังเกตดีๆ ภาพบนเฟรมจะไม่ระบุเพศชัดว่าเป็นหญิงหรือชาย และบางภาพก็ทับซ้อนกันมากกว่าหนึ่ง

“ที่สุดแล้ว มันก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่แยกได้ว่าเป็นอะไรอยู่ดี เพราะอย่าลืมสิ ชีวิตเรามักมีสองขั้วที่ตรงข้ามกัน ดำขาว ร้อนเย็น ผู้ชายผู้หญิง แต่มันก็ตัดกันไม่ขาดสักที ต้องเกี่ยวข้องกันจนได้ ไม่ว่าสิ่งนั้นจะต่อต้านกันก็ตาม”

ผลงานที่โดดเด้งด้วยสีสัน ถือเป็นจุดสะดุดตาแก่ผู้พบเห็น มองดูคล้ายกับศิลปะแนวป๊อปอาร์ต มีลูกเล่นโดยการใช้โทนสียั่วล้อความคิดสร้างสรรค์ให้สนุกไม่หยุดนิ่ง แม้หลายๆ ภาพจะค่อนข้างแฝงสัญลักษณ์ แต่ก็ไม่น่าเบื่อที่จะค้นหาคำตอบ

ขณะเดียวกันความเป็นแอนิเมชันก็หาได้จากผลงานของอลงกรณ์ วิธีเขียนซ้ำๆ บนภาพ ทำให้เกิดภาพซ้อนหลายๆ ภาพขึ้น แต่กลับมีอิริยาบถที่เปลี่ยนไป ราวกับภาพเคลื่อนไหวที่ค่อยๆ คลี่คลาย จนกลายเป็นมิติภาพที่มีมากกว่าสอง

น่าสนใจที่ศิลปินเน้นย้ำคำว่า “เกื้อกูล” ทุกอณู เขาสอดแทรกใส่ไว้ภายในภาพจิตรกรรม 18 ชิ้น เพื่อให้เข้มขลังตามความมุ่งหมาย

“อะไรที่มันเป็นปรปักษ์ต่อกัน ผมยังเชื่อว่ามันก็จะมีอีกด้านที่คอยเกื้อกูลกันอยู่ คงไม่ได้แตกหักไปเลยซะทีเดียว เหมือนมันเป็นความสัมพันธ์ที่ขาดกันไม่ได้ ที่ต้องเกื้อกูลซึ่งกันและกัน”

ตอนที่ทำผลงาน อลงกรณ์ยังเล่าว่าเขาสนุกมาก ทันทีที่จับพู่กัน รู้สึกได้ถึงความกระปรี้กระเปร่า ตื่นเร้าทุกรูขุมขน เวลาหยิบขวดสีน้ำมันละเลงลงบนผืนผ้าลินิน ราวกลับไปสู่วัยหนุ่มอีกครั้ง ต่างก็แต่เขาไม่รอให้ดึกดื่น ตื่นเช้าตรู่มางานก็เริ่มเดิน

“ไม่ทำงานกลางคืนละ ยิ่งเป็นงานสี สีมันจะเพี้ยนเอาได้ แสงธรรมชาติดีที่สุด เมื่อเราเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ เราก็ต้องทำงานตามที่ธรรมชาติให้มา”

เรียกว่าเป็นวิถีทางแห่งความสัมพันธ์ระหว่างคนกับธรรมชาติที่ไม่อาจตัดขาดจากกันได้เลยโดยแท้ ส่วนใครสนใจชมผลงานของอลงกรณ์ ก็แวะไปที่ Gallery N ถนนวิทยุ นิทรรศการจะเปิดแสดงจนถึงวันที่ 22 ก.ค.นี้ สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม 02-252-1592