นักจัดการฐานข้อมูลหนุ่ม ธีรดนย์ กาญจนเศรษฐ์

โดย...โยธิน อยู่จงดี ภาพ วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี

“ในอนาคตระบบไอทีที่ล้ำหน้าจะก้าวเข้ามามีบทบาทในการเปลี่ยนแปลงการจัดการฐานข้อมูลในองค์กร ซึ่งสำคัญอย่างมากในการพัฒนาธุรกิจ แต่สิ่งสำคัญที่สุดก็คือขั้นตอนการจัดเก็บและรายละเอียดต่างๆ ยิ่งมีรายละเอียดมาก ก็ยิ่งทำให้ผู้บริหารสามารถวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อกำหนดทิศทางของธุรกิจได้ว่าควรปรับเปลี่ยนดำเนินการอย่างไร ซึ่งแนวโน้มเรื่องระบบการจัดการฐานข้อมูลจะมีความสำคัญอย่างมากในการดำเนินธุรกิจในทุกองค์กรอย่างแน่นอน” ธีรดนย์ กาญจนเศรษฐ์ หรือเอิร์ธ อายุ 21 ปี ชั้นปีที่ 3 คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (สจล.)

เอิร์ธ บอกว่าเขาเป็นคนชอบเทคโนโลยีตั้งแต่เด็กๆ จึงศึกษาค้นคว้าเรื่องเทคโนโลยีตั้งแต่จุดเริ่มต้นว่ามีความเป็นมาอย่างไร ทำงานยังไงกว่าจะเป็นคอมพิวเตอร์ที่เราใช้ สมาร์ทโฟนที่เราใช้มีขีดความสามารถไปถึงระดับไหนได้บ้าง พอสอบเข้ามหาวิทยาลัยเอิร์ธจึงเลือกเรียนทางด้านโปรแกรมฐานข้อมูล เพราะมีความตั้งใจว่าเมื่อเรียนจบจะกลับไปช่วยพัฒนาโปรแกรมให้กับธุรกิจที่บ้าน ให้มีระบบการจัดการที่เหมาะสมกับธุรกิจมากขึ้น

“พอได้มาเรียนก็ถือว่าเป็นไปอย่างที่คิดครับ ได้เรียนโปรแกรมทุกตัวที่ใช้งานด้านฐานข้อมูลอย่างที่เรารู้จักกันดีก็จะเป็นไมโครซอฟท์แอคแซส, ออราเคิล, เวิร์คเบนซ์  เป็นโปรแกรม 3 ตัวหลักที่นิยมใช้งานโดยทั่วไป แต่เวลาไปทำงานจริงๆ บริษัทอาจจะใช้โปรแกรมอื่น แต่ก็ไม่เป็นเรื่องยากหากเรามีพื้นฐานด้านการใช้งานโปรแกรมมาก่อน ก็สามารถปรับแค่ตำแหน่งคำสั่งที่เปลี่ยนไป ทั้ง 3 โปรแกรมนี้มีข้อดีข้อเสียแตกต่างกันออกไป แต่ถ้าใช้งานที่สุดก็น่าจะเป็นไมโครซอฟท์แอคแซส เพราะหน้าตาใช้งานจะค่อนข้างคุ้นเคยจากโปรแกรมในชุดออฟฟิศของไมโครซอฟท์อยู่แล้ว

“เวลาที่ผมอยู่ในห้องปิดเครื่องคอมพ์ก็จะใช้เข้าเฟซบุ๊ก กับเปิดเว็บบล็อกนันเพื่ออัพเดทข่าวสารด้านไอที เพราะชอบเว็บนี้มากเป็นพิเศษ ในแต่ละวันมีนักเขียนหรือนักข่าวไอทีมาเขียนข่าวสารในวงการไอทีใหม่ๆ ที่มีมุมมองแตกต่างกันออกไป และทำให้เราไม่ตกเทรนด์โดยที่ไม่ต้องเสียเวลาไปเปิดหลายๆ เว็บเพื่ออัพข่าวในหนึ่งวัน

“จากนั้นก็เข้าไปดูความเคลื่อนไหวของกลุ่มเพื่อนๆ ในเฟซบุ๊กไปตามเรื่องตามราว แต่ที่ชอบที่สุดน่าจะเป็นการเล่นทวิตเตอร์มากกว่า  แต่เป็นคนที่ไม่ค่อยชอบทวีตอะไรสักเท่าไหร่แต่จะเน้นการติดตามข่าวจากนักข่าวที่เล่นทวิตเตอร์มากกว่า เพราะหลายๆ ข่าวสื่อมวลชนมีพื้นที่จำกัดในการนำเสนอ เราก็จะได้เพียงแค่อ่านการนำเสนอข่าวทั่วไป ซึ่งยังมีเรื่องที่นักข่าวไม่สามารถตีพิมพ์ได้ พวกเขาก็จะโพสต์ลงทวิตเตอร์ โดยเฉพาะความเห็นส่วนตัวที่มีต่อเหตุการณ์ในสถานที่จริง ซึ่งทำให้เราได้รับรู้เหตุการณ์ในอีกด้านอีกมุมมองหนึ่งที่เราไม่สามารถหาอ่านได้จากสื่อกระแสหลักหรือในเว็บไซต์ข่าวทั่วไป”

หลังจากเข้าไปดูอะไรต่อมิอะไรได้ร่วมชั่วโมงเศษ ก็ได้เวลาที่เอิร์ธจะนั่งทำงานส่งอาจารย์ไปตามแผนที่วางไว้ ซึ่งเคล็ดลับในการทำงานของเอิร์ธก็คือ ทำในสิ่งที่ชอบเท่านั้นถึงจะทำได้นาน “ดังนั้นถ้าทำสิ่งที่เรารักไม่ว่าอะไรก็สามารถอยู่กับสิ่งนั้นได้ตลอดโดยที่เราไม่เคยรู้สึกเบื่อในสิ่งที่เรารักเลยแม้แต่ครั้งเดียว”