posttoday
ทำอะไรได้มากกว่ากด like?

ทำอะไรได้มากกว่ากด like?

08 เมษายน 2558

โดย...ว.แหวน

โดย...ว.แหวน

ทุกวันนี้ ตื่นนอนตอนเช้า ก่อนล้างหน้าแปรงฟัน เราทำอะไรก่อน?

ชีวิตที่ตื่นเช้ามา เปิดหาข่าวจากหน้าหนังสือพิมพ์ เปิดหน้านิตยสาร หรืออ่านหนังสือสักเล่มก่อนนอน กลายเป็นภาพในตำนานเอาไว้ให้ลูกหลานเห็นวิวัฒนาการของสื่อ อะไรที่อยู่ข้างหมอน ใกล้ตัวเราที่สุด? ฉันไม่ได้หมายถึง ลุงหรือป้าแก่ๆ ที่นอนกรนอ้าปากหวออยู่ข้างๆ แต่หมายถึงสิ่งของที่กลายเป็นสิ่งจำเป็นถัดไปจากแขนขา

ทุกวันนี้เราเช็กข่าว อัพเดทข้อมูล นินทาชาวบ้าน สอดรู้สอดเห็นเรื่องของผู้อื่น ชื่นชม ถูกใจ แสดงความคิดเห็น ทุกอย่างทำได้ในเครื่องเดียว ไม่สิ! บางคนก็มีหลายเครื่อง เรียงรายรอบตัว ถ้าดูดวง เขาก็คงทำนายว่า จะห้อมล้อมไปด้วยบริวาร มือถือ โน้ตบุ๊ก แท็บเล็ต แอนดรอยด์ ไอโฟน อาม่า ทุกอย่างเข้าเฟซได้หมด เผลอๆ ต่อไป รีโมทแอร์
ก็สามารถเช็กเฟซได้ เพื่อนฉันบางคนเยอะจัดขนาดที่ว่า หยิบมือถือไปเปิดทีวี หยิบรีโมทแอร์มาเช็กไลน์ สมองเริ่มแยกไม่ออก ชีวิตเราสะดวกไปด้วย เยอะไปด้วย

เราเปิดเฟซดูโน่นนี่บ่อยกว่ากินข้าว บ่อยกว่าเข้าห้องน้ำ เพราะไม่ว่าจะทำอะไร ถ้าทำมือเดียวได้ ก็จะพยายามทำด้วยมือเดียว เพราะอีกมือเราต้องถือโลกไว้ทั้งใบ

เมื่อความรู้อยู่ในมือ ทั้งเรื่องน่ารู้ เรื่องไม่น่ารู้ เรื่องไม่ควรรู้ เรื่องที่เสือกอยากรู้ ก็ประดังประเดเข้ามาในหน้า Wall โดยไร้ซึ่ง กบว.มารอสกรีน ในเมื่อเราเลือกเพื่อนมาแล้ว เราก็ย่อมต้องรับทุกเรื่องที่เพื่อนโพสต์ เพื่อนแชร์มา จะอยากอ่าน ไม่อยากอ่าน น่าอ่าน ไม่น่าอ่าน แชร์มาเพื่อ? เปิดมา มันก็ต้องผ่านตา จนกว่าเราจะเลิกไลค์ หรือเลิกเป็นเพื่อนมัน (เพื่อนบางคนปกติก็คบกันดีนะ แต่มาเลิกคบกับรสนิยมส่วนตัวที่มันโพสต์มันแชร์นี่แหละ)

วันนี้...ฉันก็อมขี้ฟัน เปิดใช้งานต่อมเผือก ก่อนเปิดเหงือกให้แปรง และฉันก็เห็น...ภาพเจนตา ที่ไม่ชอบ ไม่ไลค์ ไม่อยากเห็น แต่มันก็ยังมา...

คลิปหรือภาพลับแห่งความหายนะของใครบางคน การแฉ การแชร์ความทุกข์ ความอดอยาก ความเดือดร้อน การสูญเสีย ความโหดร้ายของมนุษย์ด้วยกันเอง การทำร้ายทำลายระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ มนุษย์กับสัตว์ มนุษย์กับสิ่งแวดล้อม ความบัดซบของชีวิตคนบางคน ความอับอายกับสิ่งที่ไม่ควรเอามาประจาน และอีกมากมายที่ไม่น่าดู

ถามว่า...เราควรไลค์?

เราควรแชร์...เราควรแฉ เราควรส่งต่อ?

โลกทุกวันนี้ เราแข่งกันกดไลค์ นับหนึ่งไม่ถึงสาม ถ้าเพื่อนที่ดีต่อกัน ไม่ต้องดูว่ามันโพสต์ มันแชร์อะไร ไลค์ไปก่อนเลย ไลค์แบบไม่ทันดู ไม่ทันอ่านด้วยซ้ำ แล้วสำหรับคลิปหรือภาพเหล่านี้ล่ะ?

ไลค์...หมายถึงอะไร?

หรือหมายถึงถูกใจ?

ถูกใจอะไร? ถูกใจเรื่องที่เขาส่งมา? หรือถูกใจที่มันโหดร้าย หดหู่ดี? บัดซบดีว่างั้น!

แล้วเราควรรู้สึกอย่างไรกับภาพเหล่านั้น? บอกตรงๆ ฉันจะชะงักทุกครั้งที่เห็นภาพเหล่านี้ บอกไม่ถูกว่าควรทำอย่างไร? เพราะต่อให้รู้สึกเห็นใจ สะเทือนใจ เศร้าใจกับชะตาชีวิตของพวกเขาขนาดไหน? ฉันก็ไลค์ไม่ลงจริงๆ! และภาวนาในใจทุกครั้งว่าขออย่าให้เห็นอีก ได้โปรดอย่าโพสต์อีกเลย ฉันยอมมองผ่านเลยไปเกินกว่าจะบอกความรู้สึกได้เพียงปลายนิ้วคลิก เราดูความหายนะของคนอื่นด้วยความรู้สึกเช่นไร? สะใจ? หรือเห็นใจ? ฉันมองว่าโลกทุกวันนี้ความคิดและจิตใจผู้คน ยากแท้จะเข้าใจ เหมือนโลกโซเชียลกำลังหลอมให้เรากลายเป็นคนสนุก สุขกับการเห็นความเดือดร้อนของคนอื่น โอ้อวดความร่ำรวย อิจฉาคนที่ดีกว่า และสะใจกับความฉิบหาย อยากรู้เรื่องที่ไม่ควรรู้ อยากแฉเรื่องของชาวบ้าน อยากประจานชีวิตใครบางคน ที่ไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าเกี่ยวอะไรกับเรา?

เรื่องบางเรื่อง...ที่ควรตีแผ่สังคม เพื่อเตือนให้ระวังไม่ให้ประมาทกับชีวิต เพื่อขอความช่วยเหลือ ขอบริจาค ขอความเห็นใจ ร่วมด้วยช่วยกัน เพื่อประโยชน์ของผู้อื่น และเป็นผลดีของสังคม อันนี้สมควรไลค์ สมควรแชร์ แต่บางเรื่องที่มันโหดร้ายกับจิตใจเกินไป ฉันว่ามันไม่เป็นผลดีกับใครเลย แถมมันจะไปซ้ำเติมเจ้าของเรื่องราวนั้นอีกต่างหาก เราอาจมองในมุมตัวเองว่า เราเผยแพร่ข้อมูล เรื่องราวให้เป็นกรณีศึกษา ถามว่า “ถามเขาหรือยังว่ายินดีหรือเปล่า?” หรือเพียงแค่อยากทำตัวเป็นผู้ประกาศข่าว คอยซ้ำเติมโลกในมุมมืด เพื่อประกาศกร้าวให้คนอื่นเห็นว่า “เลิกโลกสวยกันซะเถอะ โลกนี้เหี้ยกว่าที่คิด” และที่มันเป็นเช่นนี้ เพราะมันมีคนเช่นนี้อยู่นี่ไง!

โลกโซเชียลมีเดียให้เรามีอิสระที่จะทำอะไรได้ก็จริง แต่ถามจริงๆ เหอะ...ความทุกข์ ความเดือดร้อน ความล้มเหลวของผู้อื่น มันให้อะไรกับเรา ให้เรามองโลกมุมใหม่ ให้ความสะใจ สร้างความเพลิดเพลิน หรือเสพความบัดซบจนเห็นเป็นเรื่องสนุก

จริงๆ แล้วเราควรแชร์หรือ?

แล้วเราทำอะไรได้มากกว่ากด like มั้ย?

เกี่ยวกับ ว.แหวน

เธอเป็นนักเขียนที่มีผลงานต่อเนื่องมากกว่า 10 ปี กับหลากหลายงานเขียนทั้งแนวจิตวิทยา สร้างกำลังใจ และการ์ตูนแนวสนุกสนาน ผลงานสร้างชื่อเสียง อาทิ Life on the rock, เป็นอะไรไป...ความรัก?, ชีวิตเรา...เอาไงดี? การ์ตูนซีรี่ส์ "บอย" ผลงานล่าสุด หนังสือ "สรุปว่าตัวฉัน...ป้า" และการ์ตูนซีรี่ส์ "บอย" ตอน "19th Boy Aniversary" No.36ฝากติดตามผลงาน และเข้าไปพูดคุย อ่านความคิดกันได้ที่ Facebook.com/Worwaenfanpage

ข่าวล่าสุด

โรงเรียนนานาชาติบูมแตะ 280 แห่ง จับตาศึกชิงเด็ก-ขึ้นค่าเทอมพยุงรายได้

โรงเรียนนานาชาติบูมแตะ 280 แห่ง จับตาศึกชิงเด็ก-ขึ้นค่าเทอมพยุงรายได้