มาง้อกันเถิดจะเกิดผล

โดย...กรองทิพย์

การพัฒนาความสัมพันธ์จากเพื่อนร่วมงานกลายเป็นเพื่อนสนิท จนกลายเป็นคู่ชีวิตในเวลาต่อมา เป็นความสัมพันธ์ที่เรามักเจอได้บ่อยๆ ในปัจจุบัน แต่ปัญหาหนึ่งที่มักจะพบเมื่อทั้งสองตกลงปลงใจใช้ชีวิตร่วมกันแล้วก็คือ อาการง้องอนที่เกิดขึ้นได้บ่อยเท่าบ่อย จนบางทีอีกฝ่ายหนึ่งก็ไม่เข้าใจและปฏิบัติตัวไม่ถูกว่าต้องทำตัวอย่างไร ก็เพราะตอนเป็นเพื่อน เป็นแฟน และเป็นสามีภรรยากันแล้วสถานการณ์มันย่อมต่างกัน

สถานการณ์: “ต้อม” และ “เดียร์” คบหาดูใจกันมากว่า 5 ปีก่อนจะตกลงแต่งงานกัน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มจากเพื่อนร่วมงาน กลายเป็นเพื่อนสนิทและเป็นคู่แต่งงานหมาดๆ เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ทั้งเดียร์และต้อมเติบโตมากับครอบครัวที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ฝ่ายชายเป็นลูกคนเดียว เติบโตมาในบ้านที่อบอุ่น การแสดงความรักในบ้านเป็นเรื่องปกติ ส่วนฝ่ายหญิงครอบครัวก็อบอุ่นเช่นกัน แต่เธอถูกเลี้ยงมาแบบลูกคนโต มีความเป็นผู้นำ แต่การแสดงความรักกับคนในบ้านยังไม่ใกล้ชิดและเปิดเผยเท่าใดนัก

ต่อเมื่อฝ่ายชายเกิดป่วยกะทันหัน ทำให้ฝ่ายหญิงต้องทำงานในหน้าที่ของฝ่ายชายแทบทั้งหมด เพราะเธอต้องการให้สามีพักผ่อน ปล่อยให้เขากินยาและนอนหลับให้เต็มที่ โดยไม่ไถ่ถามอาการว่าหนักเบาอย่างไร แต่ขณะที่เดียร์กำลังวุ่นกับงานเธอก็ได้รับข้อความลักษณะตัดพ้อจากฝ่ายชายว่า “ต้อมป่วยอยู่นะ แต่เดียร์เอาแต่ทำงาน ไม่สนใจกันเลยเหรอ” หญิงสาวไม่ได้โมโห และเธอยังคงทำงานต่อไปจนเสร็จเรียบร้อย เมื่อวางงานทั้งหมดลงจึงให้เวลากับการดูแลต้อมเต็มที่ แต่เมื่อกลับมาอีกทีเขาก็งอนไปแล้วนี่สิ แล้วจะง้อยังไงให้หายโกรธ

ทางออก: การเติบโตในบ้านที่สภาพแวดล้อมไม่เหมือนกันย่อมส่งผลให้คนนิสัยใจคอไม่เหมือนกันเป็นธรรมดา ผู้เขียนมีเรื่องเล่าที่คล้ายกับสถานการณ์ของต้อมและเดียร์อยู่เรื่องหนึ่งที่ฝ่ายชายมักจะงอนฝ่ายหญิงอยู่เป็นประจำ และทางออกของฝ่ายหญิงก็แสนน่ารัก จึงอยากนำมาเล่าสู่ผู้อ่าน

ผู้หญิงที่อ้างถึงเธอทำงานเก่งพอๆ กับสามี มีตำแหน่งการงานระดับหัวหน้า แต่เธอมักจะมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับสามีที่น่ารักอยู่เสมอ เพราะเขาเป็นคนละเอียดอ่อน อารมณ์ศิลปิน ผิดกับเธอที่มักมีตรรกะและเหตุผลพ่วงท้ายเสมอ ดังนั้น เมื่อมีเหตุการณ์มากระทบจิตใจจึงทำให้ฝ่ายชายรู้สึกมากกว่าปกติ เขาจะงอนง่ายและบ่อยจนฝ่ายหญิงมองเป็นเรื่องขบขัน นั่นเพราะเธอรู้จักเขามากพอในฐานะเพื่อนมาก่อน บางครั้งเธอก็ปล่อยให้เหตุการณ์ปะทุทางอารมณ์ของฝ่ายชายหายไป ก่อนจะทำการง้อด้วยบทสนทนาที่ตรงไปตรงมาว่า “งอนเราเรื่องอะไร และทำไมต้องงอน” ทว่าน้ำเสียงที่ถามออกไปช่างซื่อใสแกมเอ็นดู เป็นการ “ง้อ” แบบ “ไม่ง้องแง้ง” ง้อด้วยการแสดงความรักอาจจะผ่านคำพูดหรือการกระทำ

การป่วยของอีกฝ่ายเป็นช่วงเวลาที่จะได้พิสูจน์และแสดงความรัก ความห่วงใยให้เขาได้เห็น เพราะเมื่อร่างกายอ่อนแอลงจิตใจก็ย่อมอ่อนไหวเป็นธรรมดา หากคุณทำงานชนิดที่ละหน้าที่ออกมาไม่ได้ ก็ต้องทำใจไว้ก่อนเลยว่าสามีหรือภรรยาจะต้องงอนแน่นอน เพราะคุณไม่มีเวลาดูแลเขา ซึ่งต้องการกำลังใจในวันที่ร่างกายอ่อนแอ

หนทางที่ทำได้ก็คือลองละจากงานที่ทำสักประเดี๋ยว แล้วถามไถ่อาการเขาสักหน่อย ถ้ามือว่างลงก็หันไปหาผ้า อ่างน้ำอุ่น แล้วก็เดินไปเช็ดตัวให้เขา จากนั้นก็หาข้าวต้มร้อนๆ ให้กิน หายาให้กิน นี่ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาหายงอนได้แล้ว เพราะเมื่อเขาดีขึ้นเขาจะไปหาหมอด้วยตัวเอง เพราะเขาจะมองเห็นว่าคุณเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องดูแลเขาไปด้วยและทำงานไปด้วย

เมื่อคนสองคนที่ต่างกันสุดขั้วมาเจอกัน การยอมเดินมาสู่จุดกึ่งกลางของความต่างอาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด เพราะเราทั้งสองจะได้ไม่ต้องเหนื่อยเกินไป