พูดยังไงให้มีคนฟัง

โดย...ไดนาห์ ชอว์ / ภาพ : คลังภาพโพสต์ทูเดย์

ใครที่เคยเปิดเข้าไปดูเว็บการศึกษาชื่อดัง ted.com คงสัมผัสได้ถึงความน่าชื่นชมของผู้พูดในคลิปที่ให้แรงบันดาลใจจากทั่วโลก ผู้พูดเหล่านี้สามารถตรึงคนฟังคนชมไว้ได้ตามกฎ 18 นาทีไม่ขาดไม่เกิน ว่ากันว่าระยะเวลา 18 นาที คือเวลาที่พอเหมาะพอดีที่สุดสำหรับการตั้งใจฟังของคนคนหนึ่งต่อเรื่องๆ หนึ่ง แต่...จะพูดอย่างไรในที่ทำงานให้มีคนฟัง ให้มีคนสนใจในสิ่งที่เราอยากให้เขาฟัง

สถานการณ์ เพื่อนร่วมงานบางคนของผม บางคนก็เป็นคนดี มีความสามารถ มีการศึกษาดี บุคลิกน่าเชื่อถือ แต่เขาพูดไม่เป็น พูดจาไม่น่าฟัง จะมีวิธีอย่างไร บอกหรือสอนให้เขาพูดน่าฟังกว่านี้

ทางออก มันไม่ใช่ความผิดของเขาหรอก มันเป็นธรรมชาติของเขา มันเป็นนิสัยของเขา แต่ถึงรู้อย่างนี้ คุณก็ยังไม่ชอบวิธีการพูดของเขาใช่หรือไม่ อาจลองพูดแนะนำ แต่อย่าสอนนะ เพราะเขาจะไม่ฟังคุณเช่นกัน การพูดในที่ทำงาน อันดับแรกต้องพูดให้เสียงดังฟังชัด แต่อย่าตะโกน อย่าตะคอก คนบางคนเป็นข้าราชการผู้ใหญ่ เป็นนายทหาร นายตำรวจระดับสูง เคยต่อการใช้คำพูดในลักษณะของการออกคำสั่ง เสียงออกคำสั่งเป็นเสียงที่คนไม่ชอบ พูดแล้วจะมีคนเดินหนี พูดแล้วจะมีคนต่อต้าน

เทคนิคง่ายๆ อย่าลงท้ายด้วยคำว่า เข้าใจไหม? ใช่ไหม? บ่อยๆ เพราะเหมือนดูถูกคู่สนทนา ดูถูกกันว่าโง่ ไม่เข้าใจในเรื่องที่พูด ไม่เข้าใจในเรื่องที่อีกฝ่ายต้องการสื่อสาร นอกจากนี้ก็อย่าพูดเร็วหรือช้าจนเกินไป คนส่วนใหญ่ไม่ชอบ ถ้าพูดเร็วไปอีกฝ่ายฟังไม่ทันแล้วเครียด พลอยไม่รู้เรื่อง หรือพูดช้าก็เหมือนคนคิดช้า สมองพิการหรือกำลังป่วย สะท้อนภาพที่ไม่ดี คนฟังก็ไม่ชอบอีก เพราะเครียดหรือลุ้นตลอดเวลาว่าจะพูดอะไรต่อ หนักๆ เข้าก็เหนื่อย พานไม่อยากฟัง

สถานการณ์ โอ๊ย! เบื่อคนบ่น เบื่อมากๆ ทำไงดี หรือบางคนก็ไร้สาระมาก

ทางออก คุณอาจช่วยเขาด้วยการเล่าเรื่องสนุก หรือชี้ชวนให้สนใจในเรื่องอื่น ปะเหมาะได้ช่องจึงค่อยๆ บอกเขาว่า คุณเป็นห่วงเขา ในความไม่สบายกายใจต่างๆ นานาของเขา ถ้าเป็นเรื่องที่คุณช่วยได้ก็ควรช่วย แต่ถ้าเป็นเรื่องของบุคลิกภาพในการพูด อาจต้องค่อยๆ บอกกันไป เทคนิคในเรื่องนี้คือพูดด้วยความน่าฟัง เพื่อให้เขาซึมซับและถอดแบบไปอย่างไม่รู้ตัวได้ อยู่ในแวดวงคนพูดไม่น่าฟัง ตัวเราต้องพูดให้น่าฟัง

อย่าพูดขอโทษบ่อยๆ พูดไปขอโทษไปไม่ดี พูดติดเอ่อติดอ่าก็ไม่ดี ฟังแล้วสะดุดหู น่ารำคาญ สุภาพแต่น่าเบื่อ อย่าพูดด้วยโทนเสียงเหมือนสวดมนต์ เพราะจะกลายเป็นพวกบ่นบ้าน่าง่วง นอกจากนี้เวลาพูดกับใครก็มองตาผู้ฟังไปด้วย ยิ้มไปด้วย เรียกว่าภาษากายที่สอดคล้องและสนับสนุน ออกรสออกชาติจะตบเขาบ้างก็ได้ ให้สนทนามีรส เคล็ดไม่ลับคือการให้ความสำคัญกับคู่สนทนาอย่างจริงใจ คุยกับใครก็ให้เกียรติให้ความสำคัญกับเขา แม้เขาจะมีดีมีไม่ดี แต่ก็คือเพื่อนร่วมงานของเรา

รู้ไหมว่ามีคนจำนวนมากที่ประสบความสำเร็จในชีวิต สำเร็จในเรื่องครอบครัว หน้าที่การงาน ก็เพราะพูดได้ดี พูดได้เป็น พูดแล้วมีคนอยากฟัง มีคนอยากโปรโมทนี่แหละ!

Ask the Expert

Q.ผมทำงานในบริษัทใหญ่ แต่ก็มีแบบเด็กฝากเข้ามาและรวมตัวเป็นกลุ่ม ทำให้มีการแบ่งพรรคแบ่งพวก ทำให้การทำงานบ่อยครั้งไม่ราบรื่นเพราะกั๊กกันเอง มีข้อแนะนำอย่างไรบ้างครับ

A: กรรณิการ์ สิทธิชัย Consulting Partner บริษัท ออคิด สลิงชอท บอกว่า นิสัยคนไทยทั่วไปคุ้นชินกับคำว่า “เกรงใจ” “รักษาหน้า” และ “เลี่ยงความขัดแย้ง” ดังนั้นคนส่วนใหญ่เมื่อเจอสงครามในที่ทำงาน จึงมักเลือกที่จะวางตัวเฉย ไม่เข้าไปเกี่ยวข้อง แม้ข้างในจะรู้สึกอึดอัดใจ ซึ่งน่าจะคล้ายกับที่คุณกำลังรู้สึกอยู่ตอนนี้

คนที่เล่นพรรคเล่นพวกมักเป็นคนที่ชอบแสดงศักยภาพทางอิทธิพล มากกว่าแสดงศักยภาพในการทำงาน โดยมากจะขาดความประนีประนอม ต้องการเพียงชัยชนะเหนืออีกฝ่าย อาจไม่คำนึงถึงความเสียหายในภาพรวม จึงไม่ควรนิ่งเฉยปล่อยให้พวกเขาทำสงครามกันอย่างอิสระ

ควรทำให้เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องของบริษัท ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว ชี้ให้ผู้บริหารเห็นว่าสิ่งกำลังเกิดขึ้นอยู่ขณะนี้ กำลังส่งผลกระทบต่อบริษัทในภาพรวม มีหลายวิธีที่จะช่วยสร้างความสามัคคีในองค์กร อาจจัดให้มีการจับ Buddy ข้ามหน่วยงาน พาไปทำกิจกรรมทหาร ทำ Walk Rally ทำ Team Building และถ้าหากเป็นไปได้ให้หาทางจับพวกเขาแยกกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็นที่นั่งทำงาน หน้าที่ความรับผิดชอบ รวมทั้งการมอบหมายให้เขาทำงานร่วมกับเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ในองค์กรมากขึ้น เมื่อใดที่พรรคพวกลดลง เมื่อนั้นพลังการทำลายล้าง (องค์กร) ก็จะลดลงค่ะ

He Said/She Said

ปิงพนักงานบริษัท

“ผมชอบสาวที่ร่าเริง ยิ้มเก่งๆ ดูสดใสดีครับ ไม่ชอบสาวอมทุกข์ และนิ่งๆ จนเกินไป ท่าทางเธอจะแบกความทุกข์เยอะไปหน่อยนะครับ”

เนลพนักงานบริษัท

“ชอบหนุ่มนักเที่ยว หมายถึงเที่ยวธรรมชาตินะคะ (หัวเราะ) ชอบแบบหนุ่มนักเดินทาง ดูเขาเข้าใจโลกดี เราจะได้ไปเที่ยวด้วยกัน โรแมนติกจะตายค่ะ”

Quote

“ฉันเพียงแค่ทำงานหนัก และรับทุกโอกาสที่ผ่านเข้ามา แต่วันหนึ่งฉันก็เรียนรู้ว่า เป็นเรื่องท้าทายที่จะรู้จักบอกปฏิเสธบางคน บางโปรเจกต์ไปบ้าง แล้วก็เรียนรู้ว่าทำอย่างไรที่จะจัดสรรความสำคัญของแต่ละงานให้ถูกต้อง”

ฮันเนลิ มุสตาปาร์ตา บล็อกเกอร์แฟชั่นชื่อดัง