in my bag

โดย...อนุสรา ทองอุไร ภาพ วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี

ชื่อ นฤดม เชนยะวณิช

อายุ 38 ปี

ที่อยู่ กรุงเทพฯ

อาชีพ เจ้าของร้านเดอะไวท์เฮ้าส์ คาเฟ่

แหล่งซื้ออาหาร

เห็นมาดแมนเป็นหนุ่มวัยฉกรรจ์กล้ามบึ้ก เขาก็ชอบเข้าครัวทำอาหาร เคยไปเข้าคอร์สเรียนทำอาหารไทยมาแล้ว ดังนั้นเรื่องแหล่งจับจ่ายมีหลายที่ที่เขาชอบไป เขาบอกว่าถ้าเป็นของสด ก็ไปตลาดสดใหญ่ๆ แถวบ้านคือ ตลาดสดแฮปปี้แลนด์แถวบางกะปิ เพราะนอกจากเหตุผลหลักว่าใกล้บ้านแล้ว ที่นี่ยังมีของใหม่ๆ สดๆ ให้เลือกมากมาย เทียบกับตลาดสดหลายแห่งแล้วถือว่าของที่นี่คุณภาพดีกว่าที่อื่นเยอะ เขาจึงชอบไปจ่ายตลาดที่นี่อย่างน้อยก็เดือนละ 23 ครั้ง

“ข้อเสียมีนิดเดียวก็ตรงหาที่จอดรถยากสักหน่อย แต่ถ้าไปบ่ายๆ ก็ช่วยได้เยอะ” อีกตลาดหนึ่งที่เขาชอบและไปบ้างก็คือตลาดเสรี “ไกลบ้านไปนิด แต่ตลาดนี้ของก็สดใหม่ใช้ได้ ถ้าซื้อของไม่มากแบบว่าจ่ายตลาดเพื่อมาทำกับข้าวรับประทานเองที่บ้านก็ไปสองตลาดนี้เป็นหลัก

หลักการเลือกซื้อก็คือ ถ้าเป็นพวกของสด เช่นเนื้อก็จะดูที่สะอาดแลดูใหม่ ไม่แห้งๆ กระด้างๆ ส่วนพวกปลา ก็จะดูที่ผิวเป็นสีชมพู ตาปลายังดูใสๆ ไม่ขุ่นมัวเป็นฝ้า จิ้มเนื้อลงไปแล้วไม่ทิ้งรอยบุ๋มค้างไว้เช่นนั้น ส่วนหมูเนื้อแดงก็จะเลือกสีที่ไม่แดงสดมาก กลัวฉีดสีเหมือนกัน ก็เลือกเอาเฉพาะสีออกชมพูจางๆ ก็พอ พวกกุ้งก็จะดูสีก้ามของเขาว่าดูเขียวๆ สดๆ อยู่ไหม ปลาหมึกก็ดูที่ไม่มีกลิ่น จับแล้วไม่มีเมือก มีกลิ่นสดพอ

พวกผักสด จะพยายามเลือกผักตามฤดูกาล คือหน้านี้มีผักอะไรเยอะก็จะเลือกกินผักนั้น แล้วจะเลือกผักที่งามพอประมาณ ประเภทใบใหญ่บึ้มๆ จะไม่ชอบ จะรู้สึกว่างามเกินไป ฉีดยาอัดปุ๋ยมารึเปล่า จะเลือกผักขนาดกลางๆ ดูเป็นธรรมชาติ คือใบไม่ใหญ่เกินไป งามเกินไป เลือกที่พอดีๆ มีหนอนกินนิด แมลงกัดหน่อย ก็ไม่เป็นไร แสดงว่าหนอนกินบ้างคนก็คงจะปลอดภัยถ้าคิดจะกิน พวกผลไม้ก็เช่นกัน ลูกผลดูใหญ่เกินไปจะไม่เลือก เอาพอดีๆ แบบที่เราคุ้นเคย ดูขั้วยังเขียวๆ มีใบติดมาบ้างจะชอบ แสดงว่าเก็บมาสดๆ ใหม่ๆ อย่างน้อยเลือกที่คิดว่าดีที่สุดกับตัวเราเอง”

สำหรับพวกซูเปอร์มาร์เก็ต ก็ไปบ้าง เวลาอุปกรณ์พวกชา กาแฟ เนย นม ที่ร้านหมด การไปซื้อของที่ซูเปอร์พวกนี้จะสะดวกสบายกว่า เพราะเป็นของสำเร็จรูปไม่ต้องคิดมาก ส่วนใหญ่จะไปห้างค้าปลีกขนาดใหญ่ ซื้อของเยอะ ที่จอดรถสะดวก

การเลือกซื้ออาหาร หีบห่อ บรรจุภัณฑ์

“ปัจจุบันนี้เรื่องการดูบรรจุหีบห่อต่างๆ ก็สำคัญ ถ้าเป็นพวกของสดอย่าง เนื้อ ไก่ หมู หรือผักต่างๆ เวลาซื้อ แล้วถ้าแม่ค้าห่อใบตองก่อนใส่ถุงให้จะรู้สึกดีขึ้นมาก รู้สึกว่าเออเขาใส่ใจนะ ถ้าห่อใบตองก่อนเราจะให้ใส่ถุงรวมๆ กันได้ เพื่อประหยัดถุงให้เขา เพราะเขาอุตส่าห์ห่อใบตองให้เราก่อน ส่วนพวกน้ำตาล เกลือ ก็ดูถุงที่ดูใหม่สด สะอาด ไม่ยับย่น

แต่ถ้าไปซื้อของตามซูเปอร์มาร์เก็ต พวกเนย นม ขนมปัง ของขบเคี้ยว ของกินเล่นอะไรต่างๆ จะดูวันหมดอายุเป็นสำคัญก่อนอื่นเลย แล้วก็ดูว่ากล่องบุบบู้บี้ไหม รั่วซึม ขาดรั่ว รึเปล่า ทั้งจับ ทั้งดม ถ้ากลิ่นเหม็นหืน สีเปลี่ยน ดูฝุ่นจับไหม จะไม่เลือกซื้อเลย ซื้อของในซูเปอร์พิจารณาจากแพ็กเกจจะดูง่ายว่าอะไรใหม่หรือเก่าเก็บเพียงใด”

ในถุงกับข้าววันนี้

ด้วยความที่ชอบรับประทานเนื้อสัตว์ ชอบกินโปรตีน ไม่ชอบกินแป้ง แล้วกินอาหารได้ทุกประเภท คืออาหารไทย อาหารฝรั่ง ได้หมด “แต่ถ้าทำเองก็ถนัดอาหารไทย พวกเนื้อผัดพริกเผ็ดๆ จะชอบ กินแกล้มกับผักสด หมูผัดพริกไทยกระเทียมผัดแห้งๆ แบบคั่วๆ นิดจะชอบ เวลาทำอาหารจะชอบซื้อเนื้อที่มีมันผสมในเนื้อ แบบเป็นลายหินอ่อนแบบนั้นจะชอบมาก เพราะเวลาผัดจะนุ่มน่ากินไม่แห้งกระด้างลิ้น

เวลากินหมูหรือเนื้อผัดรสจัดหรือเผ็ดนำ ก็จะเอาพวกผักสลัดมากินแกล้ม พวกผักกาดหอม ผักคอส รู้สึกมันเข้ากันดี จะช่วยให้เรากินผักได้เยอะขึ้น แล้วทุกครั้งที่ไปจ่ายตลาดจะขาดพวกผลไม้ไม่ได้เลย กินผลไม้ได้ทุกชนิด จะผลไม้ไทยผลไม้นอกได้หมด เพราะเราทำร้านเบเกอรี่บางทีจะเบื่อเค้ก เบื่อพวกขนมนมเนย เราเห็นอยู่ทุกวัน ก็จะมาชดเชยกับการกินผลไม้สดแทน บนโต๊ะอาหารแต่ละมื้อของที่บ้านจะมีผลไม้วางไว้ทุกมื้อ พยายามลดของจุกจิก ของหวานอื่นๆ ระหว่างมื้อจะใช้ผลไม้แทน วางไว้หลายๆ ชนิดให้ล่อตา เดินผ่านจะได้หยิบกิน

ถึงเป็นผู้ชายก็กลัวอ้วนเหมือนกันนะครับ น้ำหนักขึ้นแล้วลงยากนะ (ยิ้ม)”