แด่...ดวงดาวที่หลงทาง

โดย...ตุลย์ จตุรภัทร

“Begin Again เป็นเรื่องราวของ แดน โปรดิวเซอร์เพลงตกอับ ที่กำลังเจอกับวิกฤตครั้งสำคัญ เขาตกงาน การแต่งงานที่ล้มเหลว แถมความสัมพันธ์กับลูกก็ไม่สู้ดีนัก แต่ในช่วงเวลาที่ย่ำแย่ที่สุด เขาก็ได้ยินเพลงของ เกรต้า ที่เพิ่งถูกแฟนหนุ่มที่เป็นนักร้องดังทิ้ง และกำลังจะทิ้งความฝันในการเป็นนักดนตรีแล้วเช่นกัน ซึ่งทั้งสองนั้นก็ได้เชื่อมต่อถึงกัน และตัดสินใจที่จะลุกขึ้นสู้ใหม่อีกครั้ง”

หากนี่เป็นคำโปรยที่กำลังทำหน้าที่เชิญชวนคนที่อ่อนไหวอ่อนแอจากอะไรบางสิ่งบางอย่าง ให้ลองซื้อตั๋วเพื่อเข้าไปนั่งชมภาพยนตร์ ผมว่านี่เป็นคำโปรยที่จริงใจที่สุด บอกเล่าเรื่องราวของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้อย่างชัดเจนที่สุด และกำลังพยายามทำให้เราค้นพบว่า ไม่ว่าชีวิตจะต้องพบเจออีกกี่ทางตัน หากยังมีความหวัง มีความศรัทธา เราจะพบเจอทางออก และเริ่มต้นได้ใหม่อีกครั้ง

ในช่วงที่ผมกำลังอ่อนไหวอ่อนแอกับชีวิต ไม่ว่าจะเป็นเรื่องหน้าที่การงาน ความรัก ความฝัน ความสัมพันธ์ของคนในครอบครัว รวมทั้งมิตรภาพระหว่างเพื่อน มันยากที่ผมจะผ่านความอ่อนไหวอ่อนแอกับเรื่องเหล่านี้ไปได้ ผมพึ่งพาเหล้า ผมจ่อมจมอยู่กับความเศร้าหมอง และที่สำคัญที่สุด ผมมองไม่เห็นคุณค่าในตัวเองเลยแม้แต่น้อย

จากวันนั้นจนมาถึงวันนี้ วันที่ผมเดินผ่านความอ่อนไหวอ่อนแอเหล่านั้นมาได้ จนได้มาค้นพบภาพยนตร์เรื่องนี้ที่มันกระแทกใจผมเข้าอย่างจัง เหมือนมันดึงภาพด้านอ่อนไหวอ่อนแอของผมครานั้นออกมาเฉิดฉายอยู่บนจอภาพยนตร์

ผมชอบภาพยนตร์เรื่องนี้ตรงที่ จอห์น คาร์นีย์ คนเขียนบทและผู้กำกับการแสดง พยายามเล่นกับอารมณ์อ่อนไหวอ่อนแอของคนกับประเด็นที่ผมได้กล่าวมาทั้งหมด (ก็ที่เคยเกิดขึ้นกับผมทั้งหมดนั่นแหละ) และความพยายามของเขาก็ทำได้ดีเสียด้วย ทำได้ดีในแง่ที่เขาสามารถคลี่คลายความอ่อนไหวอ่อนแอของคนจนสามารถค้นพบความหวังใหม่ เส้นทางใหม่ สิ่งใหม่ๆ การเริ่มต้นใหม่ๆ รวมทั้งชีวิตใหม่ที่สดใสขึ้นกว่าที่เคยเป็นมา

 

ที่สำคัญที่สุด ผมรักตัวละครตัวหนึ่งซึ่งทำหน้าที่ของมันได้อย่างสมบูรณ์ที่สุดในภาพยนตร์เรื่องนี้ ตัวละครตัวนั้นคือทุกๆ บทเพลงที่เกิดขึ้นและตั้งอยู่ในภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยเฉพาะเพลง Lost Stars ที่คีย์เวิร์ดสำคัญของมันอยู่ตรงคำถามสำคัญที่ว่า

เราเป็นเพียงดวงดาวที่หลงทาง

ที่กำลังพยายามส่องแสงในความมืดมิดอยู่ใช่ไหม?

แม้คำถามนี้ เราอาจจะยังมีคำตอบให้กับตัวเองในวันนี้ไม่ได้ เราอาจจะยังเป็นเพียงดวงดาวที่ยังหลงทางต่อไป หรืออาจกำลังสิ้นไร้ความพยายามที่จะส่องแสงในความมืดมิดจนล้มลงตรงกลางทาง แต่ท้ายที่สุด เราก็อาจจะมีคำตอบเล็กๆ ให้กับตัวเองในใจว่า

ไม่ว่าจะอย่างไร

การเริ่มต้นใหม่ยังรอคอยเราอยู่เสมอ

หากนี่เป็นความเชื่อที่เปรียบดังแสงเทียนอันริบหรี่ จงเชื่อมั่นในความริบหรี่นั้นเถิดครับ แม้เราจะหมดแรงเชื่อมั่นและศรัทธา แม้เราจะหมดพลังในการลุกขึ้นมาทำอะไรต่อมิอะไร แต่ความเชื่ออันริบหรี่นี้ก็จะยังคงทำหน้าที่ของมันต่อไปอย่างไม่หยุดพัก เพราะเมื่อถูกคน ถูกที่ และถูกเวลา ความเชื่อที่เปรียบดังแสงเทียนอันริบหรี่นั้น จะส่องแสงเจิดจ้าและลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง และตัวเราเองเท่านั้นที่จะรู้ว่า นี่แหละ...เรากำลังได้ก้าวเดินเพื่อเริ่มต้นใหม่อีกครั้งแล้ว

และมันจะเป็นการก้าวเดินเพื่อเริ่มต้นใหม่

ที่ทำให้เรา “ฟีลกู้ด” ได้อย่างไม่น่าเชื่อ

Begin Again

ปี 2014

ประเทศ สหรัฐ

เวลา 1 ชั่วโมง 44 นาที

ประเภท ดนตรี/รัก/ตลก

กำกับ/เขียนบท จอห์น คาร์นีย์

แสดงนำ เคียรา ไนท์ลีย์/มาร์ค รัฟฟาโล/อดัม เลวีน/เฮลี สไตน์เฟลด์

ด้วยความที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ขับเคลื่อนด้วยเสียงเพลง ผู้กำกับ จอห์น คาร์นีย์ ก็ได้พูดถึงแรงผลักดันของเขาว่า เขาหลงรักเสียงดนตรีตั้งแต่เด็ก และเขาก็ชอบหนังที่ใช้บทเพลงในการถ่ายทอดอารมณ์ “มันยากขึ้นเรื่อยๆ ในการผสมผสานสองสิ่งเข้าด้วยกันในหนัง วงการภาพยนตร์ในปัจจุบันมักมุ่งไปหาหนังบล็อกบัสเตอร์ หนังซูเปอร์ฮีโร่หรือภาคต่อ แต่ผมมั่นใจว่ายังมีคนดูที่ต้องการความแตกต่าง และเพลงก็ยังเป็นภาษาสากลที่เชื่อมถึงคนทั้งโลก”

เคียรา ไนท์ลีย์ นักแสดงสาวที่รับบทเป็น เกรต้า ยอมรับว่านี่เป็นการเปลี่ยนแปลงตัวเองขนานใหญ่ เพราะเธอเป็นที่รู้จักจากหนังย้อนยุคมากมาย เธอเล่าว่า นี่คงเป็นหนังเรื่องแรกในรอบ 5 ปี ที่ตัวละครของเธอไม่ตายตอนจบ “ฉันตัดสินใจเข้ามาแสดงในเรื่องนี้ เพราะอยากที่จะใช้ความรู้สึกเพียวๆ เพื่อถ่ายทอดการแสดง แทนที่จะเป็นการใช้เมกอัพและเครื่องแต่งกายเข้ามาช่วยสร้างอารมณ์ ฉันคิดว่าหนังเรื่องนี้อบอวลไปด้วยความรักและความหวัง มันทำให้ฉันได้เป็นตัวของตัวเองเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี” นอกจากนี้ เธอยังอธิบายถึงความรู้สึกในการต้องร้องเพลงว่า เธอไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนในภาพยนตร์ “ฉันทำงานร่วมกับครูสอนร้องเพลงในการหาเสียงที่สอดคล้องกับตัวละครและเพลงในหนัง ฉันจำได้ว่าตัวเองรู้สึกกลัวมากกับการที่ต้องร้องเพลงต่อหน้าทุกคนนับครั้งไม่ถ้วนในการถ่ายทำเรื่องนี้ แต่ฉันก็ทำได้ และภาคภูมิใจกับมันค่ะ”