รักมากไปละเปล่า?

เพื่อนที่รู้ใจกัน ถ้าไม่ได้หมายถึงเพื่อนสนิทที่เป็นคนก็มักจะนึกถึงหมาแมวสัตว์เลี้ยงผู้น่ารักที่เราชอบเลี้ยงเอาไว้เป็นเพื่อนแก้เหงา เอาไว้เฝ้าบ้านหรืออะไรก็แล้วแต่ล่ะนะ ถ้าเราเลี้ยงเขาดีมีเมตตา ดูแลเอาใจใส่ พวกเขาก็ซื่อสัตย์รักเราคอยปกป้องเรา เพราะมันมีใจให้เรา *_,* แต่ถ้าเราเลี้ยงไว้ใช้งานไม่ค่อยใส่ใจมันสักเท่าไหร่ มันก็อยู่กับเรานี่แหละ แต่มันมักจะดื้อรั้นและไม่สนใจเราเช่นกัน ถึงเวลาก็กินแล้วก็เฝ้าบ้านไป ไม่มีความผูกพัน เลี้ยงยังไงก็ได้ยังงั้นล่ะนะ ชิมิ... คนเราก็เช่นกันเพียงแต่คนมีความคิด มีสมองไม่ได้มีใจอย่างเดียว...

เจ้านกหวีด ลูกหมาพันธุ์ร็อตไวเลอร์ เพิ่งได้มาไม่กี่เดือน บ้านปูชอบเลี้ยงหมาตัวใหญ่ๆ เอาไว้เฝ้าบ้าน ไม่ชอบเลี้ยงหมาตัวเล็กๆ ขโมยไม่กลัวเอาน่ะซิ แต่บ้านปูจะไม่เลี้ยงโหดนะ คือ ไม่กักขังไว้แต่ในกรง จะปล่อยให้เป็นอิสระวิ่งได้รอบบ้าน มันจะได้ไม่เครียดไง เจ้านกหวีดดื้อรั้นเอาแต่ใจ เพราะเราตามใจมันมากเกินไปจนมันเกิดความเคยชิน แม่ก็โอ๋ซะเหลือเกิน ปูก็ตามใจ...พอมันเข้ามาประจบก็เกิดความลำเอียงทันที อาจเป็นเพราะมันเป็นน้องเล็กมาใหม่ ทำให้บังคับไม่ค่อยได้ หมาเด็กก็ยังงี้ล่ะเนอะ แต่มันก็รักเราอ่ะ Q_O แถมช่วงนี้พวกปูยังละเลยเจ้าหมาใหญ่รุ่นพี่ซะงั้น มัวแต่มาเห่อเจ้าหมาตัวใหม่กัน คุณหมอหมาบอกว่าให้ระวังหน่อย เพราะหมามันก็มีหัวใจ และหมาก็มีนิสัยขี้อิจฉาอยู่ในตัวอีกด้วย จะสังเกตว่าถ้าเราเล่นกับตัวหนึ่ง อีกตัวหนึ่งจะไม่ยอม จะเข้ามาให้เล่นกับมันด้วย หรือกัดกันเพื่อจะได้เป็นที่หนึ่งของเจ้าของบ้าน หมาแมวมันช่างจำนะ ใครดีกับมัน มันก็จะดีด้วย ใครร้ายกับมัน มันจะจำ อย่างพวกที่ชอบรังแกหมา เห็นหมาเห่าก็ชอบเอาหินขว้างใส่มัน ไล่ตีมัน มันจำนะ เผลอเมื่อไรละก็ มันไล่เอาตายแน่ หึหึ... ^_^ เจ้านกหวีดลูกหมาแสนซนอายุ 5 เดือน ฉลาดช่างจดจำและหูตาไวมาก ขนาดปูขับรถมายังไม่ถึงบ้านมันก็สามารถรับรู้ก่อนแล้ว เพราะแม่บอกว่าจะรู้เลยว่าปูกำลังกลับบ้าน ฟังจากมันลุกขึ้นมาเห่าไม่หยุดทั้งๆ ที่ไม่มีใครเดินผ่านหน้าบ้านเลย สักพักปูก็ขับรถเข้ามา แล้วมันก็ไปนั่งกระดิกหางรอเราหน้าประตู หรือไม่ก็พยายามตะเกียกตะกายเหมือนจะเปิดประตูให้ซะงั้นแหละ *_,* ช่างน่ารักซะจริง นี่คือสัตว์นะ มันยังมีความผูกพันกับเจ้าของขนาดนี่

ที่เล่ามาเนี่ย ก็เพราะมีอยู่วันไปเจอเหตุการณ์หนึ่งแล้วนึกหมั่นไส้มนุษย์คนหนึ่งขึ้นมาน่ะสิ ไปถ่ายรายการเจอบ้านหลังหนึ่งใหญ่โตพอสมควร คุณแม่ทำงานราชการ คุณลูกสาวทำงานบริษัทแห่งหนึ่งมีหน้ามีตาทั้งคู่ (ถามชาวบ้านแถวนั้นมา) แต่ไม่รู้คุณแม่บ้านนี้เขาเลี้ยงลูกมายังไงนะ >_< หลายครั้งที่คุณแม่และคุณลูกมักจะกลับบ้านพร้อมกัน แต่ขับรถมาคนละคันนะ ไม่ว่าแม่จะมาถึงก่อนหรือหลัง เท่าที่ปูสังเกตเห็นเพราะบังเอิญต้องไปถ่ายหลายครั้ง แล้วมักจะผ่านไปตอนที่สองแม่ลูกนี้กลับมาพอดีทุกทีสิน่า คุณแม่ต้องเป็นคนลงมาเปิดประตูบ้านเพื่อเอารถเข้าบ้านทุกครั้ง ไม่เคยเห็นคุณลูกสาวลงมาเปิดเลย แม่ก็อายุเยอะแล้วนะ ไม่รู้ลูกสาวบ้านนี้เขาคิดยังไง บางทีปูเห็นรถคันของแม่อยู่ข้างหลังแท้ๆ ตัวลูกสาวถึงก่อนก็นั่งอยู่ในรถตัวเองเฉยๆ รอให้แม่เดินไปเปิดประตู จะว่าไม่มีกุญแจก็ไม่น่าจะใช่ เพราะไม่งั้นถ้าวันไหนกลับไม่พร้อมกันจะทำไงล่ะ ชิมิ... งง เฮ้อ! หรือว่าชีคงไม่อยากโดนแดดล่ะมั้ง สมเป็นลูก (อักอัก) กตัญญูจริงๆ เลยเชียว เห็นแล้วมัน...มัน... >< จี๊ดดด คนแถวนั้นบอกว่าแม่เขารักลูกมากทำให้ลูกทุกอย่าง อยากได้อะไรพ่อแม่ก็สรรหามาให้ ตามใจไม่เคยให้ลูกลำบาก โอ๊ย! พ่อคุณแม่คุ๊ณ เทวดานางฟ้ามาเกิดเหรอ? จานชามคงล้างไม่เป็นหรอก ทุกอย่างคุณแม่คงทำให้หมด

นี่ไงงงงที่เขาเรียกว่า “พ่อแม่รังแกฉ้านน” น่ะ ถ้าหลุดจากอกแม่ไปคุณน้องคนนี้มันจะอยู่ได้ยังไงเนี่ย @/_@