อยากเป็นส่วนตัวบ้างจะได้ไหม

โดย...โยธิน

สถานการณ์ วีรณัฐ์ เด็กสาว ม.ปลาย เริ่มมีปัญหากับทางบ้านเพราะคุณพ่อคุณแม่ขอให้เธอเปิดพิกัดตำแหน่งของสมาร์ทโฟน เพื่อให้รู้ว่าเวลานี้เธอกำลังอยู่ที่ไหน แต่เธอกลับมองว่าเธอไม่ใช่สุนัขข้างถนนที่ต้องติดชิปติดตามตัว เพราะบางเวลาเธอก็อยากให้ทางบ้านเชื่อใจกันบ้าง ว่าทุกวันเธอมาเรียนไม่ได้ไปเถลไถลที่ไหน ส่วนพ่อแม่ก็ให้เหตุผลว่าไม่ได้ไม่ไว้ใจแต่อยากให้เปิดไว้เพื่อความปลอดภัย เพราะทุกๆ วันเธอต้องนั่งรถตู้เดินทางไปโรงเรียน และตัววีรณัฐ์เองก็โตเป็นสาวแล้ว ภัยสังคมก็เริ่มน่ากลัวขึ้นทุกวัน ใจคอคนเป็นพ่อแม่ก็อยากจะรู้ว่าตอนนี้ลูกอยู่ที่ไหนเพียงแต่เปิดแผนที่ดู โดยไม่ต้องไลน์ถามให้ลูกรู้สึกรำคาญเหมือนที่ผ่านมา

เช้าวันหนึ่งเด็กสาวตัดสินใจปิดโทรศัพท์มือถือระหว่างทางไปโรงเรียนประท้วงที่บ้าน ร้อนไปจนถึงแม่ต้องขับรถไปดูที่โรงเรียนตอนสายเพื่อดูให้รู้ว่าลูกปลอดภัยดีหรือไม่ เด็กสาวรู้สึกอายเพื่อนที่แม่มาตามหาถึงโรงเรียน เย็นวันนั้นพ่อ แม่ ลูก จึงทะเลาะกันอย่างหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วทางออกของปัญหานี้คืออะไร

ทางออก ปัญหาของครอบครัวนี้ทำให้เรานึกถึงสาเหตุของปัญหาระหว่างกัน ไม่ว่าจะเป็นปัญหาเรื่องงาน เรื่องเรียน เรื่องครอบครัว เรื่องความรัก หรือแม้กระทั่งปัญหาสังคม มักเกิดจากสาเหตุเพียงไม่กี่อย่างก็คือ เราไม่พูดถึงปัญหาอย่างตรงไปตรงมา มีความลับหรือสิ่งที่เข้าข่ายคดโกงที่ไม่อยากบอกใคร และสุดท้ายสำคัญที่สุดคือการไม่รู้หน้าที่ของตัวเองว่าควรปฏิบัติตัวอย่างไรให้เหมาะสม

ในกรณีของวีรณัฐ์ หากมองในมุมของคนทั่วไปที่คิดว่าถูกต้องก็คือเธอมีสิทธิเสรีภาพตามกฎหมาย เธอมีสิทธิที่จะรักษาความเป็นส่วนตัวของเธอแม้กระทั่งพ่อแม่ แต่หากมองอีกมุมหนึ่ง วีรณัฐ์ เธอยังเป็นเพียงเด็กนักเรียน ม.ปลาย ที่อยู่ในอำนาจการดูแลของผู้ปกครองอย่างเต็มที่ เธอยังมีสิทธิเสรีภาพเพียงแต่อยู่ในขอบข่ายที่ผู้ปกครองเห็นว่าเหมาะสม หากวีรณัฐ์ ตระหนักในหน้าที่ของความเป็นลูกที่ดีที่ควรเชื่อฟังพ่อแม่ และเธอก็ไม่มีความลับที่เธอก็บอกกับทางบ้านไม่ได้ การเปิดโปรแกรมติดตามตัวให้เฉพาะพ่อแม่ได้เห็นตำแหน่งก็ไม่ใช่เรื่องที่เสียหายอะไร

หากเธอทำตามหน้าที่เดินทางไปโรงเรียนไม่เถลไถล หรือถ้าเธออยากจะแวะศูนย์การค้านั่งรับประทานอาหารกับเพื่อนๆ หลังเลิกเรียน ก็แค่โทร.บอกให้แม่ได้รู้เท่านั้น ว่าเธอจะกลับบ้านช้าเพื่อให้พ่อแม่จะได้ไม่ต้องรอรับประทานอาหารกับลูกที่บ้าน หรือจะรอแวะรับลูกกลับบ้านพร้อมกันก็ได้

แต่ในขณะเดียวกันหากพ่อแม่ต้องการให้ลูกเปิดพิกัด พ่อแม่เองก็ควรเปิดพิกัดให้ลูกรู้ว่าอยู่ที่ไหนด้วยเช่นกัน เพราะลูกก็มีสิทธิที่จะรู้ว่าพ่อและแม่ของเธอตอนนี้อยู่ที่ไหนทำอะไร เกิดเห็นพ่ออยู่ใกล้ร้านขนมเค้ก ก็อาจจะโทรบอกให้พ่อซื้อกลับบ้านมาฝากก็ได้ ดังนั้นหากพ่อแม่ต้องการรู้พิกัดของลูก ก็ต้องพร้อมที่จะเปิดความเป็นส่วนตัวให้ลูกเห็นเช่นเดียวกัน นอกจากนี้พ่อแม่ก็ควรเชื่อใจลูกระดับหนึ่งถ้าเราเลี้ยงดูเขามาดี สอนเขามาดี เขาจะเลือกทำแต่สิ่งที่ดี และถ้าเทคโนโลยีจะมาช่วยเสริมให้ทุกคนรู้สึกผูกพันไม่มีความลับต่อกันมากขึ้นก็นับว่าเป็นสิ่งดีมิใช่หรือ

Ask the expert

Q: น้องชายที่บ้านหมกมุ่นอยู่กับเกมขับรถแข่งออนไลน์ เพราะอยากเล่นเอาอันดับหนึ่งของประเทศ ตอนนี้เริ่มเอาค่าขนมมาซื้อของแต่งรถในเกมจนไม่มีเงินกินข้าวที่โรงเรียน ผมควรจะบอกเตือนน้องยังไงดีครับ

A: ผู้เชี่ยวชาญสายด่วนกรมสุขภาพจิต 1667 ให้คำแนะนำว่า กรณีนี้เข้าข่ายเด็กติดเกมอย่างสมบูรณ์แบบ ซึ่งมีทางออกอยู่หลายทางเหมือนกัน เช่น อย่างแรก ลองชวนน้องชายมาเล่นกีฬาที่เขาชอบทุกเย็นแทนที่การชวนไปเล่นเกม ด้วยการซื้ออุปกรณ์กีฬาใหม่แล้วชวนไปเล่นด้วยกัน ลองสังเกตดูว่าเวลาที่เราได้ของเล่นใหม่มักจะเห่อไปเล่นของใหม่อยู่ประมาณ 1 สัปดาห์จากนั้นก็ซาลงแต่ถ้าของเล่นใหม่มีความเป็นมาเช่นจักรยานนี้ใช้เกียร์แบบเดียวกับนักกีฬาที่เข้าแข่งขัน เขาก็จะเริ่มศึกษาจนเริ่มเก็บเงินซื้ออุปกรณ์กีฬาใหม่ๆ มาออกกำลังกายซึ่งดีกว่านั่งเล่นเกมแน่ๆ

ทางเลือกต่อมาก็คือโน้มน้าวให้เป็นนักกีฬาเกมในการลงแข่งขันในรายการใหญ่อย่างจริงจัง ด้วยการเก็บเงินซื้ออุปกรณ์เกมมาฝึกซ้อมเพื่อลงแข่งขัน ซึ่งปัจจุบันก็มีรายการแข่งให้เยาวชนมาแข่งขันชิงถ้วยรางวัลหลายรายการ ดีกว่าเอาเงินไปซื้อไอเท็มในเกมซึ่งเป็นสิ่งสูญเปล่าในอนาคต จากนั้นก็จัดโปรแกรมฝึกเล่นเกมแข่งรถให้เหมือนนักกีฬาจริงๆ ก็น่าจะช่วยให้น้องชายลดความหมกหมุ่นและหันมาพัฒนาการเล่นอย่างเป็นเวลาและเป็นระบบมากขึ้น

He Said / She Said

เอ็มพนักงานบริษัท

“จริงๆ แล้วผมชอบสาวๆ ที่แอบมองผมนะ (ยิ้ม) ดูเรามีเสน่ห์ ขณะเดียวกันเธอก็ดูมีเสน่ห์เวลาแอบมองหนุ่มๆ ผมชอบสาวน่ารักๆ ครับ”

หน่อยพนักงานบริษัท

“ชอบหนุ่มๆ ช่างเอาใจค่ะ ดูเรามีคุณค่า ไม่ชอบแบบนิ่งๆ ดูแล้วท่าจะเหนื่อยกว่าจะได้มาเป็นแฟน (หัวเราะ)”

Quote

“ในฐานะนักแสดง คุณต้องการผู้กำกับที่ช่วยให้คุณรู้สึกสบายๆ ในขณะที่คุณกำลังสร้างสรรค์สิ่งแปลกๆ และทดลองสิ่งใหม่ๆ อยู่ในที่ที่ไม่คุ้นเคย”

แอนเซล เอลกอร์ต นักแสดงหนุ่มชาวอเมริกัน