ปรับตัวปิดเทอม

โดย...ธเนศน์ นุ่นมัน

ปิดเทอมใหญ่ปีนี้เป็นอีกปีที่มหาวิทยาลัยหลายแห่งตกลงใจกันเตรียมตัวล่วงหน้าเพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียนในปีถัดไป โดยปรับช่วงเปิดภาคเรียนออกไปจากเดิมที่มีการเปิดภาคเรียนที่ 1 ซึ่งเดิมเป็นช่วงเดือน มิ.ย. ถูกเลื่อนไปเป็นช่วงเดือน ส.ค. แน่นอนที่สุด วันหยุดเรียนที่เพิ่มขึ้นย่อมหมายถึงช่วงเวลาว่างที่เพิ่มขึ้นให้รู้สึกเบาใจ ตามไปด้วยเวลาเกือบ 6 เดือน กำลังกลายเป็นสิ่งที่ถูกตั้งเป้าให้พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับ “การปรับตัว”

แต่จะว่าไปกรณีดังกล่าวนั้นออกจะฟังดูนามธรรมชอบกล โดยเฉพาะสำหรับนักศึกษาจำนวนไม่น้อยที่ไม่รู้ว่าจะเอาเวลาดังกล่าวไปทำอะไร เวลาที่นานนับครึ่งปีจึงเป็นช่วงเวลายาวนานที่มีทางให้เลือกเดินมากมาย อาจจะถูกแปลงเป็นโอกาสในการเริ่มทำบางสิ่ง หรือปล่อยให้มลายหายไปกับอากาศร้อนระอุ...ย่อมเป็นไปได้ทั้งสิ้น

เมื่อทราบเรื่องนี้ นายเอวางแผนที่จะใช้ชีวิตช่วงดังกล่าว โดยขังตัวเองไว้ในห้องกับเครื่องเล่นเกมคอมพิวเตอร์ใหม่เอี่ยมแกะกล่อง ก่อนหน้านี้ เขาเข้าไปดูรายละเอียดอันเย้ายวนใจของเกม จากเว็บบอร์ดต่างๆ มาแล้ว และเมื่อไม่ต้องไปเรียน ก็ไม่ต้องคอยกังวลว่า แม่ซึ่งแม้ตัวเขาจะขึ้นปี 2 แล้วก็ยังเห็นเขาเป็นเด็กตลอดกาลจะมาคอยเตือนให้ไปเรียน

ปิดเทอมปีที่แล้ว น.ส.บี เก็บเงินได้ก้อนหนึ่งจากการทำงานพิเศษเป็นพนักงานในร้านฟาสต์ฟู้ดแห่งหนึ่ง แม้จะถูกจ้างด้วยเงินรายวันตรงตามอัตราค่าแรงขั้นต่ำชนิดไม่ขาดไม่เกิน แต่ก็ยังถือว่ามากกว่าเงินรายเดือนที่ได้จากทางบ้านและกองทุนกู้ยืมเรียน ถ้าแข็งใจทำยาวหน่อยหรือจนกว่าร้านจะเลิกจ้าง อาจมีเงินเก็บให้อยู่ได้อย่างคล่องตัวตลอดปีหน้า

ปิดเทอมที่ยาวนานขึ้นของเด็กหนุ่มสาว สองคนที่ยาวนานขึ้นแล้ว ทอดออกไปเป็นโลกต่างใบ เป็นโอกาสเวลาให้เดินตามเส้นทางที่ต้นทุนชีวิตอำนวยให้ และไม่ใช่เรื่องที่ใครจะตัดสินการกระทำของพวกเขาได้ด้วยสิ่งที่เลือกทำ

เออาจจะเล่นเกมจนตกผลึกทางความคิด หลังจากเล่นเกมจบไปอย่างรวดเร็วในระยะเวลาเพียงไม่กี่วันผ่านไปสองอาทิตย์ ความซ้ำซากของเกมที่เขาเริ่มเห็นผลักดันให้เขาพัฒนาตัวเองเป็นนักออกแบบเกม ในอนาคตอันใกล้ ผ่านไปเพียงเดือนเดียว การอยู่แต่ในบ้านเริ่มไม่ใช่เรื่องที่น่ารื่นรมย์นัก เมื่อเพื่อนคนหนึ่งโทรมาเอ่ยปากชวนไปลงเรียนซัมเมอร์ เขาก็ตัดสินใจได้ทันที

ขณะที่บีอาจจะเบื่อหน่ายในชีวิต เพราะไม่รู้ว่าจะทนกับงานบริการให้กับลูกค้าที่อารมณ์ร้อนพอๆ กับสภาพอากาศได้อีกถึงเมื่อไหร่ เมื่อความอดทนถึงขีดสุดและขาดสะบั้นลง เธอก็ตัดสินใจลาออก โดยใช้เงินเก็บส่วนหนึ่งไปเที่ยวต่างจังหวัด ตะลอนไปตามที่ต่างๆ ที่อยากไป ค่าใช้จ่ายแต่ละที่สูงเหลือเกิน เพราะหน้าร้อนเป็นช่วงไฮซีซั่น...แล้วทิวทัศน์อันสวยงาม ก็พลันเปลี่ยนเป็นบรรยากาศหนักอึ้ง ชวนให้วิตกไปถึงช่วงเปิดภาคเรียนใหม่ ปิดเทอมเปิดโอกาสให้เธอวิตกได้อีกยาวนาน

แน่ชัดแล้วว่า ปิดเทอมนี้คือช่วงเวลาปรับตัว แม้ตัวเลขจะยาวนาน จนไม่เป็นที่คุ้นเคยสำหรับคนรุ่นที่อยู่ในวัยทำงาน แต่หากลองถามพวกเขาที่เดินอยู่ข้างทางในห้างสรรพสินค้า บนรถไฟฟ้า หรือที่ไหนก็ตาม ว่าเวลาแต่ละวันเป็นอย่างไรบ้าง ก็จะได้คำตอบที่คล้ายคลึงกันว่า “มันช่างผ่านไปเร็วเหลือเกินจนไม่เป็นอันทำอะไร หยุดยาวขนาดนั้นใช้ทำอะไรได้มากมายเหลือเกิน”

เวลาผ่านไปนั้น รวดเร็วขึ้น ราวกับพัฒนาตัวเองจากติดปีกบิน เป็นเคลื่อนไหวผ่านเครือข่ายไร้สาย จากจอหนึ่งไปสู่อีกจอหนึ่ง ในเพียงเสี้ยววินาที และนี่คือเวลาที่ทุกคนต้องปรับตัว โดยไม่มีช่วงปิดเทอมให้เบาใจ