สร้างพลังชีวิต...ร่วมกันแก้วิกฤตการณ์ในแผ่นดิน...ถวายเป็นพระราชกุศลฯ เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาฯ‘๕ ธันวามหาราช’(ตอน ๒)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

บัดนี้ขอเชิญชวนสาธุชนผู้มีศรัทธามั่นคงในพระพุทธศาสนาได้ร่วมกันพิจารณาจากปุจฉาดังกล่าว ทั้งนี้ พึงตั้งหลักคิดโดยยึดมั่นในพระพุทธภาษิตที่ว่า... ธรรมทั้งหลายทั้งปวงเกิดขึ้นตามเหตุปัจจัย... มิใช่เกิดขึ้นมาเอง...

หลากหลายเรื่องราวที่ปรากฏเกิดขึ้น ที่สืบเนื่องมาจากอดีตจึงประกอบเกิดขึ้นด้วยหลากหลายเหตุปัจจัย ที่ต้องจับตัวเหตุปัจจัยหลัก... เหตุปัจจัยสนับสนุนให้ครบ โดยใช้กระบวนการคิดพิจารณาที่เรียกว่า โยนิโสมนสิการ ในวิธีอิทัปปัจจัย หรือสืบสวนสอบสวนหาเหตุปัจจัย ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบกระบวนการวิธีคิด เพื่อนำไปสู่ความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องโดยธรรม

กระบวนการคิดโดยโยนิโสมนสิการตามวิถีพุทธดังกล่าว หลักการสำคัญจะต้องใช้กำลังสติมากกว่าการนึกคิดโดยทั่วไป นั่นหมายถึง ต้องใช้กำลังจิตที่เกิดจากอำนาจสมาธิ ความสงบของจิต จนเกิดปรากฏกำลังของตัวรู้มากถึงขั้นใช้งานพิจารณาโดยแยบคายได้ เพื่อการคิดพิจารณาอย่างมีหลักคิด ด้วยจิตที่สงบ ปราศจากความฟุ้งซ่าน... และอำนาจอกุศลธรรมทั้งปวง ดุจดังนักวางแผนงานกำหนดยุทธศาสตร์ทั้งหลาย... ซึ่งจะต้องใช้ความสงบนิ่งของจิตที่เรียกว่า สมาธิ เป็นสำคัญ จะไม่เอะอะโวยวายไปตามกระแสปรุงแต่งของโลกจนขาดสติ... จิตที่มีสติควบคุมจึงนิ่งสงบ ส่วนจิตที่ขาดสติจึงวุ่นวาย สมดังคำที่ว่า “น้ำเต็มจะไหลไปอย่างสงบ ส่วนน้ำพร่องจะไหลไปส่งเสียงดัง...”

เมื่อจิตมีกำลังระลึกรู้ ควบคุมจนเกิดความสงบปรากฏ เราก็นำปัญหาหรือเรื่องราวต่างๆ นั้นเข้าสู่กระบวนการพิจารณา ทำการวิจัยธรรมอย่างมีสติที่ประกอบด้วยปัญญาและความเพียรชอบ... ดังเช่นปุจฉาดังกล่าว ซึ่งการจะตอบทันทีทันใดว่าเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ก็ออกจะไร้น้ำหนักยืนยัน เพราะขาดการวิจัยลงไปในเรื่องดังกล่าวอย่างเป็นระบบ จึงควรสืบสาวไปหารากเหง้าแห่งปัญหาในสังคมไทย ซึ่งจะต้องเข้าใจถึงที่มาแห่งสังคมไทยเป็นเบื้องต้น

จากประวัติศาสตร์ของชาติไทยนั้น ระบุชัดเจนว่า ชนชาติไทยเป็นชาติใหญ่ เก่าแก่มานานนับพันปี มีความเจริญ และสำคัญไม่น้อยกว่าชาติต่างๆ ในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ภูมิลำเนาเดิมอยู่ในประเทศจีนตอนกลางและตอนใต้ มีความเป็นเอกราช จัดการปกครองแบบพ่อกับลูก โดยมีประมุขของประเทศเป็นผู้ปกครอง เป็นศูนย์กลางแห่งการปกครอง คอยดูแลบำบัดทุกข์ บำรุงสุข เกื้อกูลด้วยจิตอารี แก่ราษฎรในปกครอง...

(อ่านต่อฉบับหน้า)