น้ำใส ทรายขาว ทิวเขาเขียวที่ฮาดง

การจะพัฒนาประเทศให้เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว เชื่อเหลือเกินว่า การขับเคลื่อนด้วยภาคอุตสาหกรรม เป็นหนึ่งในโมเดลที่ถูกหยิบจับขึ้นมาใช้ในหลายๆ ประเทศ รวมถึงประเทศเกาหลีใต้ แต่การจะใช้ประโยชน์จากภาคอุตสาหกรรมนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการวางแผนและการจัดการที่ดี เพราะไม่เช่นนั้นจะสร้างผลกระทบต่อชุมชนและสิ่งแวดล้อม ซึ่งประเทศเกาหลีใต้เป็นประเทศที่ประสบความสำเร็จในการปฏิวัติอุตสาหกรรมมาตั้งแต่ยุค 60 ยาวนานมากพอที่จะใช้เป็นกรณีศึกษาเกี่ยวกับการจัดการด้านชุมชนและสิ่งแวดล้อม ดังเช่นกรณีศึกษาที่เมืองฮาดง ในจังหวัดกียองซังนัม

ฮาดงเป็นเมืองเล็กๆ ที่มีประชากรประมาณ 5 หมื่นคน กว่าร้อยละ 90 เป็นเกษตรกร เพาะปลูกข้าว ชา สาลี่ และพลับ ในขณะเดียวกันบริเวณอ่าวฮาดงก็ยังเป็นแหล่งประมงชายฝั่ง และกำลังจะเป็นที่ตั้งของนิคมอุตสาหกรรมต่อเรือขนาดใหญ่ในอนาคต เมืองฮาดงเลยมีการจัดระบบระเบียบเมืองเสียใหม่ เพื่อรองรับการพัฒนาดังกล่าวด้วยวิธีการจัดทำโซนนิ่ง โดยกำหนดให้พื้นที่ทางตอนเหนือเป็นเขตอุทยานแห่งชาติเทือกเขาจิริซาน และเขตเกษตกรรมเท่านั้น ส่วนตอนกลางจัดให้เป็นที่อยู่อาศัยและศูนย์ราชการ และทางใต้เป็นเขตประมงและนิคมอุตสาหกรรมต่อเรือในอนาคต รวมถึงเป็นที่ตั้งของโรงไฟฟ้าถ่านหินฮาดง เพื่อผลิตไฟฟ้ารองรับกับจำนวนประชากร และโรงงานอุตสาหกรรมที่เพิ่มขึ้นในอนาคต

ปัจจุบันเกาหลีใต้เป็นประเทศที่ยังไม่ถูกกำหนดให้เป็นเป้าหมายของการบังคับลดก๊าซเรือนกระจกในกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้ว หรือ NonAnnex1 ซึ่งเป็นไปตามกลไกของพิธีสารเกียวโต แต่เกาหลีใต้สมัครใจที่จะเข้าร่วม แม้หลักเกณฑ์จะยังไม่เข้าหลักการของการเป็นประเทศที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกติดอันดับต้นๆ ของโลก ด้วยเพราะเล็งเห็นถึงการวางรากฐานการเติบโตแบบสีเขียว (Green Growth) ดังนั้นสิ่งที่เกาหลีใต้ริเริ่ม คือ การสนับสนุนและให้ความสำคัญกับเทคโนโลยีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งเริ่มต้นขึ้นพร้อมๆ กับประเทศไทยในปี 2552

เกาหลีใต้เริ่มต้นให้ผู้คนสนับสนุนสินค้าที่มีฉลาก CPF (Carbon Cash Back) ซึ่งเป็นสินค้าที่ใช้เทคโนโลยีในการผลิตที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ในขณะเดียวกันประเทศไทยเริ่มต้นที่หมวดพลังงาน ด้วยการสนับสนุนให้คนไทยเลือกใช้ผลิตภัณฑ์น้ำมันที่วิจัยและพัฒนาโดยคนไทย เกิดเป็นผลิตภัณฑ์น้ำมันที่มีคุณสมบัติเผาไหม้สมบูรณ์ ด้วยการแปรเปลี่ยนน้ำมันให้กลายเป็นโมเลกุลเดี่ยว จึงแทบจะไม่มีก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์หลงเหลือจากการเผาไหม้ ดังเช่นผลิตภัณฑ์น้ำมัน PTT HyForce ของกลุ่ม ปตท. ซึ่งวิธีการดังกล่าวจะทำให้ผู้บริโภคมีส่วนในการสนับสนุนสินค้าที่มีส่วนในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก เป็นเครดิตที่ประเทศชาติสามารถนำไปสร้างมูลค่าผ่านตลาดคาร์บอน (Carbon Market) เพื่อดึงเงินตราเข้าสู่ประเทศได้

ด้วยแนวคิดดังกล่าว ได้กลายเป็นพื้นฐานของการบริหารจัดการโรงไฟฟ้าถ่านหินฮาดงให้สามารถอยู่ร่วมกันกับผู้คนและสิ่งแวดล้อมได้อย่างลงตัว เพราะจะต้องเลือกใช้เทคโนโลยีผลิตพลังงานที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเท่านั้น เพื่อก่อให้เกิดการยอมรับและสนับสนุนจากประชาชน จึงทำให้วิถีชาวประมงชายฝั่งที่ตั้งอยู่รอบๆ โรงไฟฟ้าถ่านหินฮาดงในวันนี้ ยังคงเพาะเลี้ยงหอยในกระชังได้ เพราะโรงไฟฟ้าตระหนักดีว่าถ้าปล่อยน้ำร้อนจากกระบวนการผลิตไฟฟ้าลงสู่ทะเล อาชีพประมงย่อมได้รับความเสียหาย ส่วนนาข้าวที่ติดกับรั้วโรงไฟฟ้านับร้อยไร่ก็ยังคงงอกงามและให้ผลผลิตต่อไร่สูง เพราะโรงไฟฟ้าเลือกใช้เทคโนโลยีขั้นสูงในการผลิตไฟฟ้าด้วยเชื้อเพลิงถ่านหิน ที่ไม่ก่อให้เกิดมลพิษใดๆ ต่อดิน น้ำ และอากาศรอบๆ โรงไฟฟ้า ถ้าหากโรงไฟฟ้าเลือกที่จะไม่ตระหนักต่อชุมชนและสิ่งแวดล้อม ความขัดแย้งย่อมเกิดขึ้น ซึ่งส่งผลกระทบไปถึงชุมชน สิ่งแวดล้อม และความมั่นคงทางพลังงาน ที่อาจลุกลามจนกลายเป็นอุปสรรคสำคัญในการพัฒนาประเทศได้

การมุ่งพัฒนาสู่ความเจริญเพียงอย่างเดียว อาจไม่ใช่คำตอบสำหรับชาวฮาดง แต่การพัฒนาสู่ความเจริญที่ควบคู่ไปกับการรักษาวิถีชีวิตและสิ่งแวดล้อม คือสิ่งที่ชาวฮาดงปรารถนามากที่สุด โดยใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งมีให้เลือกอยู่มากมายรอบตัว ดังนั้นภาพของธรรมชาติที่สวยงาม แม่น้ำที่ใสสะอาด และการเกษตรที่ยังคงอุดมสมบูรณ์ของฮาดงในวันนี้ คือดัชนีชี้วัดที่แสดงให้เห็นว่า หากภาคอุตสาหกรรมและภาคการผลิตพลังงานใส่ใจต่อสิ่งแวดล้อมและชุมชน ก็ย่อมที่จะทำให้การพัฒนานั้นเกิดความต่อเนื่องและยั่งยืนได้