มีวันนี้ได้เพราะแม่

โดย...นูโน่

“แข้งเทพ” ลิโอเนล เมสซี...อาจจะเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์

“น้องเมย์” รัชนก อินทนนท์...อาจจะมีทั้งพรสวรรค์และพรแสวงเป็นเบื้องหลังความสำเร็จในวันนี้

แต่สำหรับ จอห์น วอลล์ พอยต์การ์ดของวอชิงตัน วิซาร์ดส์ วัย 22 ปี ในบาสเกตบอลเอ็นบีเอ คงมีวันนี้ไม่ได้ ถ้าไม่มีผู้หญิงที่ชื่อ “ฟรานเชส พูลลีย์”

เธอไม่มีเงินมากมาย ไม่มีความสุขสบายให้ลูกๆ แต่...เธอคือ “แม่ดีเด่น”

วอลล์ สูญเสียคุณพ่อด้วยโรคมะเร็ง เพียง 2 สัปดาห์ก่อนอายุครบ 9 ปี และต้องเห็นแม่ทำงานหลายอย่างในเวลาเดียวกันเพื่อเลี้ยงลูก 3 คน ในแบบฉบับ “ซิงเกิลมัม”

นั่นคือเหตุผลที่ทำให้ลูกผู้ชายเจ้าของรางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปี 2012 ถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ในงานแถลงข่าวต่อสัญญา 5 ปีกับวอชิงตัน เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา

“การสูญเสียพ่อตั้งแต่อายุ 9 ปี ทำให้แม่กลายเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมไม่คิดว่าจะมีผู้หญิงมากนักในโลกนี้ทำได้ ทำงาน 34 อย่าง และมีพี่น้องถึง 9 คน ผมต้องทำงานเป็นพิเศษเพื่อเป็นลูกผู้ชายให้เร็วกว่าที่ต้องการ” วอลล์ กล่าวถึงผู้เป็นแม่ที่นั่งมองลูกชายด้วยความภูมิใจอยู่แถวหน้าสุดในวันนั้น

เป็นน้ำตาแห่งความสำเร็จ และความกตัญญูที่จะได้เห็นผู้หญิงที่เรียกตัวเองว่าแม่ได้พัก หลังจากต้องอดทนยอมลำบากมาตลอด เพื่อให้เขาได้รับโอกาสที่ดีด้านการศึกษาถึงระดับมหาวิทยาลัย จนกระทั่งมีวันนี้กับมูลค่าสัญญา 80 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 2,480 ล้านบาท)

ตัวเลขมากที่สุดที่พวกเขาเคยสัมผัส!

สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่การสร้างภาพหรือต้องการเป็นข่าวอย่างที่มีให้เห็นในวงการการเมืองและมายาแถวๆ นี้ เพราะการเซ็นสัญญาครั้งนี้ เจ้าตัวบอกว่าไม่ใช่เพื่อเขาและครอบครัวเท่านั้น แต่ยังเป็นการตอบแทนคืนให้กับสังคมในทางที่ถูกต้อง

วอลล์ ประกาศบริจาคให้ชุมชน 1 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 31 ล้านบาท) ทันที พร้อมวางแผนบริจาคเพื่อการกุศลอีกส่วนหนึ่ง ซึ่งการคิดดี ทำดี เหล่านี้ก็เป็นเพราะคำสั่งสอนของแม่อีกเช่นกัน

“ทั้งชีวิตของผมถูกส่งลงมาบนโลกนี้เพื่อให้ทำบางอย่างและผมมีความสุขที่ได้เล่นบาสเกตบอล แต่เรื่องหลักของผมคือการมุ่งมั่นและเป็นคนดี นั่นเป็นสิ่งที่แม่ปลูกฝังผมมาตลอด ไม่สำคัญว่าใครจะคิดอย่างไรกับคุณในฐานะนักบาสเกตบอล แต่พวกเขาก็จะมองคุณในฐานะคนคนหนึ่งก่อนเสมอ”

นี่แหละความรัก...ของแม่ ความรักที่ทำทุกอย่างได้เพื่อลูก ความรักบริสุทธิ์ที่อยากเห็นลูกเป็นคนดี ความรักที่ไม่ต้องการเหตุผล ไม่จำกัดแค่วันสำคัญ แต่อยู่กับเราทุกวัน

อย่าลืม...บอกรักแม่ให้ท่านได้ชื่นใจในวันที่ยังมีลมหายใจอยู่นะคะ