ธรรมบรรยาย ณ วัดพระแก้วน้อมถวายเป็นพระราชกุศล... เมื่อ ๒๑ ก.ค. ๒๕๕๖(ตอน ๒)

โดย...พระอาจารย์อารยะว้งโส

วิสัชนา ขอเจริญพรสาธุชนผู้มีศรัทธาในพระพุทธศาสนา ช่วงนี้เป็นเทศกาลเข้าพรรษา พระภิกษุหยุดโคจรท่องเที่ยวไปตามสถานที่ต่างๆ อันเป็นไปตามพุทธบัญญัติที่ตั้งขึ้น ณ พระนครราชคฤห์ ครั้งสมัยที่พระพุทธเจ้าทรงประทับอยู่บนภูเขาคิชฌกูฎ ด้วยเหตุที่ชาวบ้านพากันว่ากล่าวติเตียน เนื่องจากข้าวไร่ปลายนาถูกเหยียบย่ำเสียหายจากรอยเท้าของบรรพชิตในพระพุทธศาสนา แม้สัตว์เล็กสัตว์น้อยก็พลอยได้รับผลกระทบจากการโคจรจาริกของเหล่าสมณะ สาวกในพระพุทธศาสนา คณะใหญ่บ้าง คณะเล็กบ้าง หรือเป็นรายบุคคลบ้าง พระพุทธเจ้าของเราทรงอาศัยพระมหากรุณา เพื่อทรงเกื้อกูลโลกและรักษาธรรมไว้ ทรงเห็นประโยชน์ในการบัญญัติเป็นพระวินัยให้พระภิกษุสงฆ์ได้ถือปฏิบัติ เพื่อประโยชน์แก่ทุกฝ่าย เพื่อทรงอนุเคราะห์โลก ดังนั้น เมื่อเข้าฤดูฝน ๔ เดือน พระภิกษุสงฆ์จึงต้องอธิษฐานจำพรรษาอยู่ในเขตวัดวาอารามต่างๆ อันควรแก่การเจริญสมณธรรมในฤดูฝน.. เราจึงเห็นพระภิกษุสงฆ์ถือปฏิบัติมาสืบเนื่องถึงปัจจุบัน...

พรรษาปีนี้ อาตมาอธิษฐานจำพรรษาอยู่ในเขตวัดป่าพุทธพจน์หริภุญไชย จ.ลำพูน โดยมีหน้าที่เป็นพระอาจารย์รับภาระอบรมพระภิกษุสงฆ์ในอาวาส ซึ่งในปีนี้มีศรัทธาชาวอินเดียมาอุปสมบทเป็นพระภิกษุถึง ๕ รูป ร่วมกับศรัทธาชาวไทยตามแผนงานการฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในชมพูทวีปขององค์กร BRCT ซึ่งเป็นองค์กรของชาวพุทธในอินเดียที่ปัจจุบันมีมากกว่า ๑๐ ล้านคน ซึ่งพวกเขาต้องการพระภิกษุที่ประพฤติดี ประพฤติชอบ ถูกต้องตามพระธรรมวินัย เพื่อจะได้ไปเผยแผ่คำสั่งสอน ระเบียบการปฏิบัติที่ถูกต้อง จึงได้ส่งตัวแทนจำนวน ๕ คน มาบรรพชาอุปสมบทที่วัดป่าพุทธพจน์ฯ โดยบางท่านมีพื้นฐานความรู้ในเรื่องพุทธศาสนาและเป็นอาจารย์วิปัสสนากรรมฐาน มีการศึกษา กำลังทำปริญญาเอกอยู่ก็มี จึงมีความพร้อมพอสมควรต่อการรับการอบรมสั่งสอน เพื่อนำไปสู่การปฏิบัติที่ถูกต้องตามพระธรรมวินัย

ในพรรษานี้ของอาตมา จึงต้องทำหน้าที่เป็นครู... เป็นกูรูยีของพระภิกษุอินเดีย อย่างเต็มรูปแบบ ให้ควรต่อการเรียกขานเป็นกูรูยีของชาวพุทธในอินเดียมาหลายปี โดยอาตมาได้มุ่งเน้นให้ท่านเหล่านี้ได้รับความรู้ที่ถูกต้องตามวินัยบัญญัติ อันปรากฏอยู่ในปาฏิโมกขสังวรศีล อินทรียสังวรศีล ปัจจยสันนิสสิตศีล และอาชีวปาริสุทธิศีลที่สำคัญคือ การปฏิบัติให้ดู (ทำให้ดู) เพื่อแสดงให้เห็นความเป็นธรรมดา ไม่ยุ่งยากอะไรเลย สามารถปฏิบัติได้ และให้คุณค่าอย่างยิ่งต่อการเจริญสมณธรรม หากถือประพฤติปฏิบัติถูกต้องตรงตามพระธรรมวินัย

อ่านต่อฉบับหน้า