เพื่อนข้างห้อง

โดย...ปู โลกเบี้ยว

ห้องติดกัน บ้านติดกันทำอะไรก็ต้องระวังกันหน่อยนะ ยิ่งถ้าต้องใช้กำแพงร่วมกันด้วยแล้วยิ่งต้องระวังเป็นพิเศษ ปูเคยเล่าให้อ่านหลายครั้งแล้วชิมิว่าเพื่อนบ้านเนี้ยสำคัญมาก ต้องง้อต้องดีเสมือนญาติเชียวล่ะ เพราะพวกเขาต้องอยู่ติดกับเราไปตลอดเกือบทั้งชีวิต เพราะพ่อแม่พี่น้องญาติ อาจนานๆ มาเยี่ยมที มาแล้วก็กลับไป แต่ไอ้เพื่อนบ้านนี่สิ ยังไงก็แกะเขาออกจากเราไม่ได้ ยิ่งถ้าต้องใช้กำแพงบ้านร่วมกันด้วยแล้วก็ต้องมีความเกรงใจกันบ้างล่ะนะ

มีน้องคนหนึ่งชอบเล่นเกม เรียกว่าติดเกมเลยล่ะ แต่ด้วยตัวเองตอนกลางวันต้องทำงาน กลับบ้านมาก็ต้องทำงานบ้านปรนนิบัติสามีและดูแลลูก พอตกดึกสามีและลูกเข้านอนแล้วตัวก็เลยแอบนั่งเล่นเกม บางทีก็ล่อเข้าไปเกือบเช้าอ่ะ ไอ้น้องคนนี้ก็บอกว่าหนูชอบโดนผีหลอกล่ะพี่ปู พอตีสี่ทีไร จะมีเสียงแว่วมาว่า “นอนได้แล้ว” อย่างแผ่วเบา ทั้งๆ ที่สามีหนูก็นอนกรนอยู่ข้างๆ อ่ะนะ ปูก็เลยบอกว่า “ข้างบ้านแกนั่นแหละผีเผลอที่ไหนกันล่ะ” แต่หนูปิดเสียงนะ “แล้วแกเปิดไฟเล่นละป่าวล่ะ” ไอ้น้องมันเลยบอกว่าสงสัยจะจริง แฮะ... :) ก็แหม! อ่ะนะบ้านทาวน์เฮาส์ใช้กำแพงร่วมกันน่ะอย่าลืมทำอะไรก็ต้องหัดเกรงใจคนข้างบ้านกันบ้าง หัวนอนบ้านเขาอาจจะอยู่ ตรงที่หนูตั้งคอมพิวเตอร์ไว้ก็ได้ ชิมิ ถ้าเป็นแกกำลังนอนสบายๆ แล้วเจอกำแพงสั่นๆ แถมความร้อนจากคอมพ์มันฝังอยู่ตรงหัวนอนงี้ แกจะด่าเขามั้ยล่ะ ใจเขาใจเราโว๊ย!

อีกเรื่องก็คนข้างห้องอีกแหละ อันนี้เป็นเรื่องของเพื่อนรุ่นน้องผู้ชายคนหนึ่งที่สหรัฐอเมริกา น้องมันอยู่อพาร์ทเมนท์ ตึกที่อยู่มีแค่ 3 ชั้น น้องมันอยู่ชั้นสอง ห้องชั้นล่างจะมีพื้นที่สนามเล็กๆ ยื่นออกไป ที่นี้ไอ้น้องนี่ไม่เคยมีปัญหาอะไรกับใครหรอก เพราะเช้าก็ออกไปทำงานเย็นก็เข้ามานอนห้อง แต่ไอ้เจ้าฝรั่งที่มันเช่าอยู่ชั้นล่างอ่ะ มันชอบจัดปาร์ตี้ตีสี่ตีห้ากว่ามันจะนอน เสียงดังมาก แล้วมันกะเพื่อนๆ ก็ชอบเอามีดปาต้นไม้ใหญ่หลังบ้านเล่นจนต้นไม้ตรงที่ถูกมีดปาอ่ะแหว่งไปเกือบครึ่งต้น มีโอกาสล้มเมื่อไรก็ได้ ไอ้น้องบอกก็รอและลุ้นเกือบทุกวันว่า “มันจะล้มไปทางห้องมันหรือห้องผม เพราะห้องผมพอมองลงไปก็เห็นก๊วนนี้ตลอด” บางวันก็เสียวไฟไหม้ตึกคือ อากาศมันหนาวชิมิ พวกเขาก็ชอบจุดไฟปาร์ตี้กัน แต่พอพวกเขาปาร์ตี้กันเสร็จก็เข้าห้องนอนเลยไม่ยอมดับไฟด้วยอ่ะดิ เกิดวันดีคืนดีมีลมพัดเอาเปลวไฟเถ้าถ่านเข้ามาในตึกล่ะมิแย่เหรอ แค่นี้ก็ต้องรมควันรมฝุ่นทนกับกลิ่นของบาร์บีคิวของพวกมันเกือบทุกคืนอยู่แล้ว เพราะอากาศมันเย็นก็ไม่มีใครเปิดเครื่องปรับอากาศกันไง บางทีก็แง้มๆ หน้าต่างเอาไว้แค่พอมีอากาศหายใจเท่านั้น

และแล้วตอนสายของวันหนึ่งไอ้น้องนักศึกษาผู้หญิงข้างห้องก็มาเคาะเรียกบอกช่วยโทร. 911 ให้หน่อย นางกำลังตกใจกลัวมากเรียกใครก็ไม่มีใครออกมา แต่ไอ้น้องชายด้วยความเป็นคนไทยเรามีน้ำใจอยู่แล้วครับ เนื่องจากไอ้เจ้าของห้องข้างล่างที่จัดปาร์ตี้กันทุกคืนอ่ะมันโดนยิง 3 นัดซ้อนน่ะสิ ตอนตำรวจมาทุกคนในตึกก็ให้การเหมือนๆ กันหมดรวมน้องชายคนไทยนี่ด้วย ว่าอ้อ...! ได้ยินเสียงปังๆ 3 ครั้งเหมือนกัน แต่ไม่ได้สนใจเพราะคิดว่าไอ้ห้องนี้มันคงเล่นอะไรแผลงๆ อีกก็เลยไม่มีใครในตึกสนใจหรือคิดว่ามันจะโดนยิงตายไง ดูสิเพราะพฤติกรรมแย่ๆ ที่สั่งสมเอาไว้แท้ๆ เลยไม่มีใครมองโลกในแง่ดีกับเจ้าห้องนั้นเลย ที่สหรัฐอเมริกาเนี่ยพอมีเรื่องอย่างงี้เขาก็มักจะส่งทีมจิตวิทยาเข้ามาสอบถามสัมภาษณ์ว่าจะอยู่ต่อมั้ย เพราะมีคนตายอ่ะ เออ...! ดีแฮะ

น้องยังเล่าอีกว่ามีเพื่อนคนไทยอีกกลุ่มอาศัยอยู่บ้านพักเดียวกันมีทั้งคนไทย จีน ญี่ปุ่นและฝรั่ง แบ่งสรรปันส่วนกันคนล่ะห้อง แล้วเพื่อนรูมเมทคนหนึ่งของมันก็นอนตายในห้องมาสี่วันโดยที่เพื่อนๆ ไม่รู้เลย จนกระทั่งพ่อกับแม่ของเพื่อนที่ตายมาเคาะห้อง พอเข้าไปก็เห็นเพื่อนนอนตายมาสี่วันแล้ว เพราะโอเวอร์โดสจากการใช้ยาเกินขนาด พ่อแม่เพื่อนบอกว่าติดต่อลูกทุกวันจนกระทั่งสี่วันมาแล้วไม่สามารถติดต่อลูกได้เลยมาหา ก็ไอ้เพื่อนฝรั่งคนเนี่ยมันชอบเปิดหน้าต่างนอนไง อากาศที่นั่นมันเย็นมาก ตายก็เลยยังไม่เหม็นไม่เน่ายังคงสภาพคนนอนหลับอ่ะ ส่วนไอ้เพื่อนคนอื่นๆ ก็ไปเรียนเช้ากลับเย็นมานอนแล้วบวกกับกำลังเครียดกันด้วยเพราะใกล้สอบ เลยไม่มีใครสนใจใคร พอหนาวก็เปิดฮีทเตอร์ห้องใครห้องมันเลย ทำให้ไม่รู้ว่าเพื่อนอยู่หรือไม่อยู่

พอมีคนตายก็จะมีนักจิตวิทยาเข้ามาสัมภาษณ์ ว่าไหวมั้ยจะอยู่ต่อมั้ย ไอ้น้องคนไทยนี่ก็กลัวผีเอามากๆ นักจิตวิทยาต้องเข้าไปคุยกับอาจารย์แล้วบอกว่า น้องคนนี้มีเรื่องกระทบกระเทือนทางจิตใจ นี่ก็ใกล้สอบแล้ว ยังไงก็อย่าให้คะแนนแย่จนน่าเกลียดนักนะ เชื่อมั้ยคะว่า อีบรรดาอาจารย์ทั้งหลายให้มันเกรด A เกือบทุกวิชาอ่ะ เป็นการปลอบใจ เพื่อนรุ่นน้องบอกว่า เฮ้ย! กรูว่ามรึงไปหาบ้านที่มีฆาตกรรมกันบ่อยๆ อยู่มั้ยวะ 4 ปีมรึงได้เกียรตินิยมแน่ แหะๆ :) จนไอ้น้องคนไทยต้องมาขอนอนด้วย พอกลางวันมันก็เข้าไปขนเอาข้าวของออกมา พอกลางคืนมันก็มาขอนอนด้วยที่ตึก เพื่อนรุ่นน้องปูบอกว่าไอ้เวร มรึงจะกลัวผีทำไมวะ ในเมื่อมรึงนอนกะผีมาตั้งสี่คืนแล้วอ่ะ “ก็ตอนนั้นผมไม่รู้นี่ครับ แต่ตอนนี้รู้แล้วอ่ะ ยังไง...ผมก็เสียวสันหลังอยู่ดีแหละคร้าบบบ”